Tunay Na Pinoy

"Lasing ako. Nakainom ng ilang bote ng san miguel beer ng pumasok sa isipan ko ang mga salita na narito sa tulang ito. Sa buhay ko ay marami akong naisulat na minsan nabubuo ko dahil sa kalasingan, hehe."



TUNAY NA PINOY
Ni: Arvin U. de la Peña

At ako ay naglakbay
Iniwan ko ang lugar na pinagmulan
Sa mga nagmamahal sa akin
Nagpaalam na ako sa kanila.

Masakit rin sa akin ang ginawa ko
Kung kailan ako ay malaki na
At napamahal na sila sa akin
Saka ako ay aalis.

Sa pinuntahan ko ay hinananap ko
Ang tunay na mundo para sa akin
Mundo na kung saan
Nakasalalay ang kinabukasan ko.

Maraming beses na ako
Nagpaikot-ikot at nagpabalik-balik
Para ko iyon makamtan
Ang hirap pala ng ganun.

Nakapagtrabaho ako sa wakas
Kahit paano ay sumaya ako
Nagkaroon ng bunga
Ang paghahanap ko ng mapagkakakitaan.

Nagkaroon ako ng pera
Na pinagpapawisan ko muna
Nakakakain na ako ng sapat sa isang araw
Nabibili ko pa ang nais ko.

Akala ko ay wala ng katapusan
Ang kaligayahan kong natamo
Hindi pala habang-buhay
Nasa iyo nakamit mong tagumpay.

Kahit gaano pa ang iyong pagkatapat
Sa pinili mong trabaho
May araw din pala na mawawalan ka
Nang pinagkakakitaan sa buhay.

Naunawaan ko tuloy bigla
Kung bakit ganito ang buhay ng tao
Hindi pantay-pantay
Para mayroong kikilos para sa isang bagay.

Nawalan ako ng trabaho
Nawalan ng pinagkakakitaan
Kahit ganun ang nangyari
Hindi pa rin ako sumuko.

Linabanan ko ang agos ng buhay
Na nangyayari sa akin
Naging malakas ang loob ko
Harapin lahat ng pagsubok na dumating sa akin.

Muli ginawa ko ang dati kong ginawa
Naranasan ko muli ang mag-umpisa sa simula
Dahil para sa pangarap ko
Gagawin ko ang lahat.

Ang tulad ko ay mayroon pa naman pag-asa
Kung kailan ay hindi ko pa alam
Basta malalaman niyo na lang
Kung hanggang saan ako makakarating.

At kung sakali ako ay mabigo uli
Hindi ako basta-basta susuko
Dahil ako ay isang pinoy, tunay na pinoy
Matapang sa suliranin na dumarating.

Kahit Na Hindi Ako magka cellphone

*Ito ang una kong sinulat na kuwento na napublish. Sa panahon na iyon ay wala pa akong cellphone di katulad ng iba kong mga kaibigan na mayroon ng cellphone. At nasabi ko sa sarili noon na ayos lang kahit na di ako magka cellphone. Pero ng magkaroon na ako ng cellphone at nagkaroon na ng mga ka text ay sinabi ko sa sarili na hindi ko hahayaan na mawalan ako ng cellphone. Masarap pala ang pakiramdam kapag mayroon kang cellphone. *

(click niyo po ang naka scan para lumaki at ng mabasa niyo ang istorya.)

Useless Effort

*Sa 36th Grand Alumni Homecoming na ginanap noong April 12-14, 2009 ay sumali kami, HCA batch 1995. Haha, sad to say ay wala kaming natanggap na trophy. Pero hindi lang kami ang naging ganun ang kapalaran. Marami pang iba. During awarding night na ang ibang batch ay may natanggap na trophy ay naisipan ko na magsulat na ang pamagat ay Useless Effort. At ito ang naisulat ko. Sa mga ka batch ko sa high school pasensya na sa inyo kung may makita man kayong mali sa grammar sa sinulat ko. Di kasi ako magaling sa english, hehe. *

USELESS EFFORT
For: HCA class of 1995
By: Arvin U. de la Peña

It is not only the dreams to win
Why we join for this competition
But most of all
To unite our batch.

Yeah, we fought like others do
Practice that wants to be perfect
How many days that we do it
Still it is became useless.

So sad I know it is
We don't get a trophy
To symbolize that our effort
Comes good and worthy.

With this experience we feel
Useless Effort perhaps it is
Despite giving the best of what we can
We ended up loser.

By now let us put in our heart
The will and courage to participate
Because if we still like before
We cannot shout our class during AWARDING.

Heartache

"It is the greatest mistake of your life if you fall in love to a person who don't like you."

HEARTACHE
By: Arvin U. de la Peña

It's hard to let you go
Let someone love you
While I'm here still dreaming
That you are my girl.

As I always remember you
Thinking how happy I am
When you are beside me
I can't take you are with him now.

I know it's my fault
Falling in love with you
While I am not the one
Who is the like of your heart.

So much heartache now in me
I can't sleep well at night
Just because of loving you
In a wrong place and time.

If this is the price I've got
Slowly I will accept
I hope it won't last longer
So that I can move on.

Paglayo

"Minsan ang pag-alis sa lugar na kinalakihan ay nagpapaganda din sa buhay ng isang tao."

PAGLAYO
Ni: Arvin U. de la Peña

Ako ay lalayo hindi para iwan kayo
Kung hindi ay para hanapin ko
Kung ano ang buhay para sa akin
Na naghihintay sa hinaharap.

Sa una alam ko mahihirapan kayo
Na ako ay wala sa inyo
Dahil noon pa man
Lagi niyo na akong nakikita at nakakasama.

Itong paglayo kong ito
Ay hindi rin lang para sa akin
Para din ito sa inyo
Lalo kapag ako ay nagtagumpay.

Mga minamahal ko sa buhay
Unawain niyo sana ako
Kung bakit gagawin ko ito
Ang lumayo sa inyo pansamantala.

Babalik din naman ako pangako
Kung kailan ay di ko alam
Ang mahalaga ay gawin ko
Ang unang hakbang sa aking pangarap.

Tunay Na Makabayan

TUNAY NA MAKABAYAN
Kay: Francis Magalona
Ni: Arvin U. de la Peña

Paalam na sa iyo
Hinahangaan ng maraming pinoy
Sa pamamagitan ng iyong kanta
Pinagkakaisa mo ang mga pilipino.

Isa ka na magandang halimbawa
Nang isang tunay na makabayan
May malasakit ka sa lupa
Na iyong kinagisnan at kinalakihan.

Kailanman ay di ka makakalimutan
Dahil nabubukod tangi ka
Ipinapakita mo at pinaparamdam
Pagmamahal mo ng lubos sa inang bayan.

Kahit ikaw ay wala na
Magsisilbi ka pa ring inspirasyon
Sa mga kapwa mo
Na may adhikain ng katulad sa iyo.

Maricar

"Gawa-gawa ko lang ang kuwento na ito katulad ng iba pa."

MARICAR
Ni: Arvin U. de la Peña

"Sige pa, gumiling ka pa. Ayan sige ganyan nga. Wow ang sarap naman. Galingan mo pa ang pagsasayaw. Hubarin mo na ang damit mo." Iyon lagi ang naririnig ni Maricar kapag siya nasa entablado at sumasayaw na seksi ang pananamit hanggang sa unti-unti ay tanggalin ang saplot sa katawan. Gabi- gabi niya iyon ginagawa sa club na kanyang pinagtratrabahuan. Pagkatapos pa niyang sumayaw ay kinukuha pa siya para itable. Ayaw man niya na siya ay itable ng kustomer ay di siya makatanggi dahil kailangan niya na kumita ng pera. Siya kasi ang breadwinner sa kanilang pamilya. Siya ang panganay sa limang magkakapatid. At ang sumunod sa kanya na kapatid niyang lalaki ay dose anyos at di na nag-aaral. Tumutulong na lang sa paglalaba ng kanyang nanay. Ang tatay niya naman ay isang basurero. Ang pangatlo nilang kapatid na babae ay siyang nag-aaral at nasa grade two pa lang. Ang pang-apat at pang-lima na kapatid niya ay di pa nag-aaral. Kulang talaga ang kinikita ng mga magulang niya para sila ay mabuhay.

Palibhasa ay ipinanganak na maganda at nasa labing walo na ang edad ay di siya tumanggi ng kumbinsihin siya ng kaibigan niyang dancer na magsayaw rin sa club. Hindi kasi bababa sa limang daan ang kikitain niya sa isang gabi basta hindi lang siya magpakipot sa mga kustomer. At iyon nga ang ginawa niya. Hindi siya nag-inarte sa loob. Kapag may nais siyang itable ay di siya tumatanggi. Nabibigyan pa siya ng pera.

Minsan isang gabi habang siya ay sumasayaw sa entablado ay pansin niya ang isang tao na malagkit ang tingin sa kanya. Tingin pa lang ay parang hinuhubaran na siya. Kinikindatan pa siya minsan.

Pagkatapos niyang sumayaw at pumunta sa dressing room ay sinundan siya ng isang waiter sa loob at pinabasa ang nakasulat sa papel. "Gusto kita makatable ngayong gabi, ....... Alexis." Tinanong siya ng waiter kung payag daw ba siya. Nang pumayag siya ay sinamahan na siya ng waiter doon sa kinauupuan ng lalaki.

Laking gulat niya ng makita niya ang lalaki na nais siyang makatable. Iyon kasi ang lalaki na malagkit ang tingin sa kanya at kinikindatan pa habang siya ay sumasayaw sa entablado. Pagkaupo niya ay agad pina order siya ng nais niya. Sa kanilang pag-uusap doon ay nalaman niya na siya ay kursunada ni Alexis. Hindi lang basta kursunada kundi ay nais pa siyang pakasalan. Ang bilin kasi ng mga magulang ni Alexis ay di siya bibigyan ng kayamanan kapag hindi siya nakapagbigay ng apo sa kanyang mga magulang. Sa apat na magkakapatid ay siya na lang ang wala pang kayamanan na bigay ng kanyang mga magulang. Sa edad niya na dalampu't pito ay di pa siya nagmamadali para sa ganun. Pero dahi nais na niya na magkaroon ng kayamanan mula sa mga magulang niya ay naghahanap na siya ng babae na magiging asawa.

Pag-uwi niya sa kanila ay balisa ang isip niya. Nagdadalawang isip siya kung tatanggapin ba ang alok ni Alexi na kasal o hindi. Pag ikasal kasi siya ay sa bahay na nila Alexis siya titira. At malayo sa bahay nila, malayong-malayo. Kinunsulta niya ang mga magulang niya sa problema na iyon. At sinabihan siya ng mga magulang niya na basta huwag lang silang kakalimutan ay payag sila. Magpadala na lang daw ng pera bawat buwan para makatulong sa gastusin nila.

Pagkalipas ng ilang araw na nagkita muli sila ni Alexis sa club ay pumayag na siya. Laking tuwa ni Alexis ng sabihin iyon ni Maricar. Agad ay sinabihan ni Alexis ang mga magulang niya na natagpuan na niya ang babaing pakakasalan niya.

Araw ng kasal nila ay excited pareho ang mga magulang nila. Pero may halong lungkot din para sa mga magulang ni Maricar. Dahil pagkatapos ng kasal ay magkakalayo na sila.

Noong una naging masaya ang pagsasama nila. Bawat buwan ay nagpapadala siya ng pera para sa magulang niya dahil binibigyan siya ng pera ni Alexis. Pero ng magkaroon na sila ng anak at si Alexis ay nabigyan na ng mana ng kanyang mga magulang a unti-unti nagbago na ito. Hindi na naging mabait. Halos gabi-gabi ay lasing ito kung umuwi. Hanggang sa umabot ng dalawang taon ang kanilang anak ay ganun pa rin si Alexis. Pakiwari ni Maricar ay lumabas na ang tunay na ugali ni Alexis. Di na rin siya nakapagpapadala ng pera sa kanyang mga magulang. Dinadahilan na lang niya sa sulat na marami silang ginagamitan ng pera.

Isang gabi na umuwi si Alexis ay kinumpronta niya ito. Dahilan para sila ay mag-away. Minura ang pagkatao niya ni Alexis. Pasalamat raw siya at siya ay pinakasalan kahit ang trabaho ay sa club. isang dancer. Doon ay nasaktan si Maricar sa sinabi ni Alexis. Lalo siyang nasaktan ng sabihin ni Alexis na nagsasawa na siya sa kanya. Nang sabihin ni Maricar kay Alexis na lalayas siya kasama ng anak nila ay di siya pinigilan. Lumayas raw siya kasama ang anak kung nais niya. At dahil doon ay napag-isip-isip ni Maricar na kayamanan lang pala ang habol ni Alexis kung bakit niyaya siya na magpakasal sila. Para pag magkaroon na sila ng anak ay magkakaroon na ng mana mula sa mga magulang niya si Alexis. Mayaman kasi ang pamilya nila.

Pagkabukas agad ay umalis si Maricar kasama ang anak. Sinabihan pa siya ni Alexis na huwag na bumalik. Pagkalipas ng pitong oras ay nakauwi na si Maricar sa bahay nila. Nagulat ang mga magulang niya at mga kapatid kung bakit siya umuwi. Sinabi niya ang totoo kung bakit siya lumayas. Naunawaan naman siya ng kanyang mga magulang.

Pagkalipas ng ilang araw ay muli bumalik si Maricar sa pagsasayaw sa club para makatulong sa kanyang pamilya at para rin sa anak niya. Hindi na rin siya aasa na babalikan pa siya ni Alexis.

"Tanggalin mo na ang saplot mo. Wooh, sige sayaw ka pa.Gumiling ka Maricar, na miss ka namin. Ayan sige, maghubad ka na. Galingan mo, nakakalibog ka talaga. Sige, sayaw ka pa." Ilan lang iyan sa mga salita na naririnig ni Maricar sa una niyang pagsasayaw sa club, mula ng siya ay bumalik para maging isang dancer uli.