Wednesday, October 3, 2012

Cybercrime Law


CYBERCRIME LAW
Ni: Arvin U. de la Peña

Mainit na usapin ngayon ang tungkol sa pagsasabatas ng Cybercrime Law dahil sa pagkakasingit ng libel. Hindi nga naman tama iyon. Dahil labag sa saligang batas under bill of rights. Higit na masakit ay dahil mas mabigat pa ang magiging kaparusahan sa ilalim ng Cybercrime Law sa libel case kumpara sa nasa saligang batas.

Ninais ni Ninoy na mapatalsik si Marcos para din maging malaya ang mga Pilipino. Magkaroon ng freedom of expression, freedom of speech. Nagtagumpay iyon ng mapatalsik si Marcos at maging pangulo si Cory. Bumalik sa pagiging demokrasya ang bansang Pilipinas. Ngayon nasaan ang pagiging demokrasya ng ating bansa kung mayroon Cybercrime Law na puwede doon makasuhan ng libel. Kung buhay lang si Ninoy at Cory siguro hindi iyon matutuwa na pinirmahan ng anak nila na pangulo ng bansa para maging ganap na batas ang Cybercrime Law.

Tuwid na daan ganun ang sinusulong ng kasalukuyang gobyerno, ang gobyerno ni Pnoy. Ngunit tuwid na daan ba ang pagkakatatag ng Cybercrime Law? Hindi ang sagot, dahil sa baluktot na daan iyon. Pagkat masyadong naging madali ang Cybercrime Law kumpara sa RH Bill o kaya ang Freedom of Information Bill na mas nauna pa pero hanggang ngayon hindi pa nagiging batas. Mabilis na naisabatas ang Cybercrime Law, kasingbilis ng kidlat. Kung gusto na maging batas ay madali maaprubahan pero kapag hindi ay mabagal. Ganun ba ang tuwid na daan? Kung nasa tuwid na daan ang Cybercrime Law ay hindi masyadong marami ang kokontra.

Dito sa Pilipinas masyadong marami ang gumagamit ng computer. Masyado ring marami ang may facebook. Kung mag like o share ka sa post na libelous ay kasama ka ng makakasuhan. Ano pa kaya kung mag comment ka. Paano pa kung hindi naman ikaw ang nag like, nag share, o kaya nag comment kundi ay ginamit lang ang pangalan mo. Ikaw ang madidiin o makakasuhan sa kasalanan na hindi mo naman ginawa lalo kung maimpluwensya ang kalaban. Hindi yata napag aralan ng mabuti para iyon maging batas.

Masyadong mahigpit ang batas na iyon. Hindi maganda para sa isang demokrasya na bansa. Daig pa ang Martial Law ng batas na Cybercrime Law. Ayaw ni Ninoy at Cory ng Martial Law pero gusto yata ng anak nila na si Pangulong Noynoy Aquino ng Martial Law ngunit sa ibang paraan nga lang.

Saturday, September 29, 2012

Daang Matuwid (by request)

Itong post kong ito ngayon ay pagbibigay daan para sa request ng isang kaibigan din na blogger sa mundo ng blog. Una po siyang nagparamdam sa by request portion ng blog ko sa post kong Sana'y Laging Magkapiling (by request). At pagkatapos sa post kong Araw (by request) ay nagsabi ulit siya. Narito po ang dalawang comment niya sa dalawa kong post na iyon. At ang blog niya ay http://jhoweiyne.blogspot.com/

Blogger Joanne ;p said...
pwede pa lang by request dito? pero next time na lang, mukhang maraming nakapila e! :)

July 7, 2012 4:51 PM


 Blogger joanne said...
Daya mo, ako ang tagal ko na din nag-request ah? haha, inggitera lang! :D

September 26, 2012 1:31 AM





DAANG MATUWID (by request)
Ni: Arvin U. de la Peña

Isinulat sa papel
Inunawa ng lahat
Nakasulat sinunod
Lahat ay di lumabag.

Problema naiwasan
Nawala ang sigalot
Hustisya naging pantay
Pag-asa ay nakamit.

Pagtulong pinaramdam
Humihingi nabigyan
Kailangan ay anuman
Pamahalaan mayrun.

Pera may napuntahan
Lungsod naging maunlad
Korapsyon ay natigil
Sagana mamamayan.

Batas ayaw labagin
Ramdam ng taumbayan
Ang daan na matuwid
Tagumpay nating pinoy.
Delete

Saturday, September 22, 2012

Araw (by request)

Ang post ko pong ito ay pagbibigay daan para sa request ng isang kaibigan din na blogger dito sa mundo ng blog. Nag request po siya sa pag post ko ng Dukha (by request). Narito po ang sinabi niya ng mag comment at ang blog niya ay http://kulapitot.blogspot.com/







Blogger KULAPITOT said...

arvin namiss kita :) galing galing mo tlga gumawa ng tula :) .. ako papagawa din .. free nmn diba?

August 27, 2012 6:52 PM


ARAW (by request)
Ni: Arvin U. de la Peña

Sa pagsikat ng araw ay ang pagliwanag
Mula sa madilim na kalangitan
Mga tao ay muling haharapin
Pakikipagsapalaran sa buhay.

Kalsada makikita iba't ibang tao
Naglalakad at ang iba nasa sasakyan
Patungo kung saan sila nagtratrabaho
Ang iba naman humahanap ng mapagkakakitaan.

Mga tindahan at opisina ay makikita ng nakabukas
Mga naghahanap-buhay ay nasisilayan
Ang iba nag-uusap ng kung anong bagong balita
Ang iba naman nakaupo at nakatayo lang.

Umulan man ganun pa rin
Gawain sa araw pinipilit na gawin
Tinatapos hangga't ito ay kaya
Para sa sarili at sa bayan.

Iba't ibang pangyayari ang nagaganap
Sa bawat nilalang nagbibigay kahulugan
Bata man o kaya matanda
Nararanasan ang halaga ng araw. Delete

Friday, September 14, 2012

Reflection

Nagsisisi ako na minsan ang mga babae na naging bahagi ng buhay ko ay hindi ko man lang naiisip. Tiningnan ko ang ibang mga gamit ko noon ng nag-aaral pa at nakita ko ang larawan niya. Napa smile ako ng makita uli ang picture niya. Dahil doon ay pumasok sa isip ko na magsulat ng poem na ang pamagat ay reflection.


REFLECTION
By: Arvin U. de la Peña

So long I didn't see you
Even hear your voice
The days that we are together
Moments and laughters that we shared
Still I remember.

Leaving me alone
Makes me feel empty
For the time that I love you
And you love me too
I never thought it would end.

You and I are meant for each other
That's what I thought
The hug and kisses that we shared
Will remain as sweet memories
That inked inside of me.

Perhaps it is destiny that we've been apart
Despite of our effort that we love endlessly
And hope to be together for the rest of our lives
Became useless, didn't work
Just a reflection of me now.

Though we've already separated
Never be together, never be again
Wish someday we meet again
Reminisce our past
For you are tattooed on my heart.

Wednesday, September 5, 2012

Saksi (by request)

Bago po dito ay lahat ng napagbigyan ko sa by request portion ng blog ko ay puro tula ang naisulat ko para sa kanila. At ito ang unang pagbibigay daan para sa request ng isang blogger din na kuwento ang handog ko. Ginawa niya po ang pag request sa post kong Dukha (by request). Narito po ang sinabi niya at ang blog niya ay  http://www.theluckyblog.info/




Blogger Balut The Lucky Blogger said...

congratulations Arvin for another beautiful piece, napakaganda kahit napaka-lungkot nga lang...

lucky jessica that u granted her wish, ako naman sa susunod ha :)

August 25, 2012 6:36 PM

SAKSI (by request)
Ni: Arvin U. de la Peña

Pagtitinda ng diaryo ang hanapbuhay ni Manuel. Araw-araw ay ubos ang paninda niyang diaryo. Hindi umaabot ng tanghali ay nasa kanilang bahay na siya at may dalang pagkain para sa ina niyang maysakit. Sila na lang dalawa ang magkasama dahil iniwan sila ng itay.

Sa dalawang daan na kita niya sa pagtinda ng diaryo ay sapat na sa kanya. Nasa bahay na lang siya kung tanghali nagpapahinga. At para rin may kasama ang ina niya.

Minsan isang umaga habang papunta siya para kumuha ng mga diaryo ay nakasaksi siya sa pagpatay sa nasa mercedes benz na sasakyan. Kitang-kita niya na habang mahina ang takbo ng mercedes benz ay bigla pumagitna ang isang toyota innova at bumaba ang dalawang lalaki at barilin ang mga nasa loob ng mercedes benz. Namukhaan niya ang isang bumaril at tinandaan ang plate number ng umalis ang toyota innova.

Agad-agad ay may mga nagresponding pulis. Marami ang umusyoso sa dalawang binaril. Isang lalaki at babae na nasa hustong gulang na. Nagtanong ang mga pulis kung sino ang nakasaksi pero walang sumasagot. At paglipas ng ilang sandali ay umalis na si Manuel para kumuha ng mga ibebentang diaryo. Habang nagtitinda ng mga diaryo si Manuel ay balisa siya kung sila sino ang pinaslang. Nang maubos ang mga diaryo ay pumunta si Manuel sa pinagkukunan niya ng mga diaryo para bumayad. At doon ay usap-usapan na ang pinatay ay anak ng Senador at Congressman. Anak ng Senador ang lalaki at anak naman ng Congressman ang babae. Magkasintahan ang dalawa. Baka raw selos ang dahilan kung bakit sila ay pinaslang.

Kinabukasan ay laman ng mga pahayagan ang nangyari. Anak ng mga prominenteng tao pinaslang. Ang masakit pa malapit na raw ikasal ang dalawa. Gusto ni Manuel na magkaroon ng hustisya ang nangyari. Pagkatapos maubos ang mga diaryo at makabayad sa pinagkukunan ng mga diaryo ay agad umuwi siya sa kanilang bahay. Pagkatapos kumain ay nagpaalam siya sa ina na aalis muna.

Sa pulisya ay isinalaysay niya ang nangyari. Tinawagan ng pulis ang mga magulang ng biktima dahil may testigo na. At agad naman na dumating. Sa mga tinanong ng pulis at ipinakitang larawan ng mga suspek at naituro ni Manuel ang bumaril. Anak ng isang negosyante. Ang kasamang isa ay hindi niya namukhaan. Sinabi rin niya kung anong plate number ng Toyota Innova. At na confirm sa pagberika sa LTO na anak nga ng isang negosyante ang may ari ng sasakyan.

Naging kredible witness si Manuel. Pansamantala siyang pinatira at ang ina niya sa bahay ng Senador. Naging laman ng mga pahayagan si Manuel lalo na ng mag umpisa ang kaso. "Dating nagtitinda ng mga diaryo, ngayon laman ng mga pahayagan." Hindi si Manuel nagpatalo sa mga tinanong sa kanya ng abogado ng akusado. Kahit ano pang panglilito para hindi siya paniwalaan sa korte. Kampante lang siya habang tinatanong. Pawang katotohanan ang lahat ng mga sinabi niya sa korte. Hanggang sa mahatulan ng korte ang anak ng negosyante at ang kasama. Labis ang pasasalamat ng mga magulang ng biktima kay Manuel dahil nabigyan ng hustisya ang pagkamatay ng kanilang anak.

Naipagamot ng Senador ang ina ni Manuel sa sakit at sila ay binigyan ng malaking halaga ng pera. At sinabihan sila na kung may kailangan man ay pumunta lang sa bahay dahil handang tumulong.

Ang buhay natin ay hindi pang habang buhay. May araw na tayo ay mamamaalam sa mundo. Habang tayo ay buhay dapat gumawa tayo ng kabutihan sa kapwa. Huwag matakot na maging saksi sa nakita na hindi maganda lalo na kung krimen ang insidente. Dahil ang pagiging saksi ang siyang magiging tulay para sa katarungan. Dahil kung hahayaan lang natin sila sa kanilang ginawa na hindi makatarungan ay gagawin pa nila ulit iyon sa iba.
Delete

Wednesday, August 29, 2012

Tambayan (siday)

"Hindi talaga maiiwasan na may mga tao na mahilig magbigay ng malisya sa kung anong nakikita o nababasa."


Ito na po ang huli kong pag post ng tula o siday kung tawagin sa Waray. Pagkat masama ang loob ko. Hindi ko na ipagmamalaki ang salitang Waray kahit ako ay Waray. Mabuti pa ang mga Tagalog kasi marunong umunawa. Sapagkat napansin ko na talagang hindi mabuti ang ibang mga Waray. Sa facebook po ay nag join ako sa group Tambayan Hin Mga Waray na ang mga members doon ay pawang mga Waray. At para sa first anniversary ay nagkaroon po ng Mr. and Miss. Tambayan 2012. Sa talent portion po ay ang paggawa ng tula/siday na ang theme ay about tambayan. Masakit sa kalooban na pagkatapos ng halos isang buwan mula ng isulat ko ng isubmit ko na ay hindi raw tanggap dahil may bahid politika daw ang sinulat ko. At ang isa ang opinyon na admin din ay irrelevant daw. Dahil doon ay hindi puwede ma post ang sinulat ko ng admin sa facebook group. 

Napakamalisyoso ng pag iisip ganun ang palagay ko sa kanila. Ang sa akin lang sana kung palagay nila ay may bahid politika o irrelevant ay masali ang sinulat ko para sa talent portion ng sa ganun ay ma post doon sa group kahit na bawas na ng puntos. Tutal ay mayroon naman mga judge para sa tula/siday na magdesisyon pero sila mismo na ilang admin ang nag desisyon na huwag isali ang sinulat ko. May mga nakaka chat akong admin dahil ang admin ay almost 30 yata at ang sabi ay majority daw ay accept ako. Wala silang magawa dahil sa founder. Kung ano ang gusto ng founder iyon dapat. Sunod-sunoran ang mga admin sa kung ano ang gusto ng founder. Hindi na lang sila umiimik. Ang mga nagsasalita laban sa akin na ilang admin ay matatawag na sipsip sa founder. Hindi puwede ma post ang sinulat ko doon para din mabasa ng mga members. Ang sabi din ng dating admin na naka chat ko ay di talaga mabuti ang ugali ng founder dahil kapag tapos ka na niyang gamitin sa group as admin ay ilaglag ka, hindi na maging admin kung di na magustuhan. Nanghihingi pa daw ng pondo para sa group. Kahit ikaw ay admin at nagbigay ng pondo para sa group ay puwede ka na ilaglag kapag sumalungat sa gusto ng founder. Ganun kasama ang ugali ng founder.

Nilaglag ako ng group na iyon. Anong klaseng patimpalak iyon. Mula ng masali ako sa contest ay halos bawat pag punta ko ng internet cafe ay focus sa facebook at tingin kung ilan na ang likes ko at message sa mga kakilala na elike ako at mag request sa kanila na maging member ng group tapos masasayang lang pala. Halos nakalimutan ko ang pag blog sa halos isang buwan. Sa mga makakabasa nito maging bloggers man o hindi kapag may makita kayo about sa group na iyon na sila ay nagsasama sama ay huwag kayong humanga na sila ay may pagkakaisa. Dahil para sa akin hindi sila dapat hangaan. Lumalaglag sila ng kasamahan sa grupo. Nagpapakita ng hindi magandang asal. 

Akala nila sobra ng sikat ang group nila. Kayabangan ang ganun na akala nila sobra ng sikat ang group. Akala nila ay pang habang buhay ang facebook. Ang facebook ay pagtagal ay kukupas pero ang blog ay hindi, laging mananatili. Ungroup ko na iyon dahil basura lang sa notification ng facebook ko. At sa mga kaibigan ko sa facebook na nag request ako na maging member kayo ng page na iyon ay humihiling po ako na sana ay ungroup niyo na rin iyon.

Ang group na iyan ay naka register sa SEC. May Hong Kong chapter na at KSA chapter na minsan nakikita ko ang banner habang nagtitipon sila o di kaya may pagkikita kita. Dahil SEC register ibig sabihin ay legal ang group. Iyan lang yata ang facebook group na pina register sa SEC. Puwede na sila makapag fund raising, puwede makabigay ng solicitation letter sa isang tao lalo na kung politiko para sa kung anong plano ng group at diyan mag-uumpisa ang corruption. Baka ang group na ito pagtagal ay sumali sa party list kung election. Malaking banta kung ganun para sa An Waray party list. Kaya ngayon pa lang sa mga sumusuporta sa An Waray party list kung member kayo sa group na iyon ay mas mabuti pang magpa ungroup kayo dahil para sa akin hindi mabuti ang group na iyon. Baka ma brain wash pa ng mga namumuno ang isipan niyo. 

Sinabihan nga ako ng founder sa pag chat namin noon na kung maging aktibo ako sa group ay puwede daw na magtatag ng chapter sa aming lugar at may pondo daw. Ako ang hahawak sa chapter sa aming lugar pero umayaw ako dahil ayoko na maging utusan ng kung sino lang. Mabuti kung inuman puwede ako pumayag na utusan bumili ng San Miguel Beer o kaya Red Horse. Nakakasuklam ang facebook group na iyon. Mistulang sagmaw na dapat ng ipakain sa baboy. Ito ang sinulat ko na inayawan ng ilang admin lalo na ng founder.

Tagalog:

TAMBAYAN
Ni: Arvin U. de la Peña

Sa tambayan ng mga apo ni Datu Gara
Ang mga usapin ay walang katapusan
Pinapauwi ng ina para kumain
Pinupuntahan ng itay para pagalitan.

Ang mga minamahal pinapaalam sa mga kaibigan
Kapag nalulungkot ay kusang nawawala na lang
Inuman na inuumaga minsan
Pangarap ay unti-unti nararating.

Nalalaman ay masyadong marami
Sa pagtirador sa pusa na gala
Pagpunta ng tao mula isang lugar para makipag asawa
Pagnanakaw ng pera ng matabang babae sa bayan.

Sa kung anuman ay hindi nawawalan ng pag-asa
Mga kaibigan ay handang tumulong
Salita na parang ginto sa pandinig
Dibdib ay parang binabaril.

Kahit saan man na mapunta
Sa ibayo ay iba-iba ang makaharap
Sakit at saya na nangyari
Ang tambayan hindi makakapagsinungaling.


Waray:

TAMBAYAN
Ni: Arvin U. de la Peña

An tambayan han mga apo ni Datu Gara
Istoryahon waray wantas
Gin papauli han nanay para kumaon
Gin kakadto han tatay bubusaan.

Higugmaon pinapabaro ha kasangkayan
Kon nabubudlay nawawara nala
Irignom nga gin aagahan usahay
Hingyap hinay-hinay nahihikaptan

Nababaruan damo hin duro
Pagsantika han misay nga layaw
Pagtabok taga Barugo para mangasawa
Pangawat hin kuwarta ha bungto han matambok nga babaye.

Paglaum ha kon ano la diri nawawarayan
Mga sangkay andam bumulig
Yakan nga bagan bulawan pamation
Dughan sugad hin gin pupusil.

Bisan diin man mahingain
Ha langyaw duro dilain nga tawo makaharampang
Kasakit ngan kalipay nga nahitabo
Tambayan diri gud makakapaglirong.

Tuesday, August 21, 2012

Dukha (by request)

Ito ay pagbibigay daan para sa request ng blogger na si Jessica ng http://uberjessicalopez.blogspot.com/. Ginawa niya po ang pagrequest para sa post kong Sana'y Laging Magkapiling (by request).

Blogger Jessica said...
NAKS. pwede ako din??? hehehehe

July 7, 2012 7:34 AM


"Magkaiba man ang buhay ng bawat isa, tao pa rin."


DUKHA (by request)
Ni: Arvin U. de la Peña

Nadaanan ko na ang walang pera
Sa nais bilhin hanggang tingin lang
Sinusulyapan ko na lang ang mga bumibili
Nakangiti habang hawak na ang binili nila.

Ang malipasan ng gutom dahil walang pambili
Alam ko talaga ang pakiramdam
Mahapdi sa tiyan
Walang magawa kundi tiisin muna.

Mga magnanakaw ay nauunawaan ko sila
Dahil alam ko pakiramdam ng walang makain
Maraming beses na rin nakatulogan ko na lang pagkagutom
Katulad din ng iba pa.

Nasasaktan ako kapag may nakukulong dahil nagnakaw
Pagkat hindi sila naging katulad ko
Kahit walang mabili at makain minsan
Natutunan kong tiisin ang ganun.

Kung anuman ako ngayon
Maging anuman sa hinaharap na buhay
Ang mga dukha ay patuloy kong lilingunin
Hanggang sa tuluyang pagpikit ng mga mata ko.
Delete