Sermon Sa Pasko

Noong elementary ako ang harapan ng paaralan ay ang simbahan na nakikita niyo. Ang pinag-aralan ko naman sa high school ay katabi ng simbahan. Kaya noon naiisip ko ano kaya ang pakiramdam ng isang pari. Minsan nga noon sa elementary ako sa ipinapasulat ng guro kong ano ang gusto sa paglaki ang isinulat ko ay "paglaki ko gusto kong maging pari, dahil gusto ko na maipalaganap ang kautusan ng Diyos."

SERMON SA PASKO
Ni: Arvin U. de la Peña

Muli ay narito na naman tayo para sa pag celebrate ng Pasko. Taon-taon ay ginagawa natin ito. Sa ganitong okasyon makikita natin ang kasiyahan ng halos lahat. At pagkatapos ng Pasko ay wala na. Balik na naman sa dati. Parang hindi nangyari ang Pasko. Kanya-kanya na naman. Ang simbolo ng nangyari dahil sa Pasko ay nababalewala na.

Mga kapatid ko, mga kababayan ko. Masakit tanggapin na minsan ang diwa ng Pasko ay ginagawang dahilan ng ibang mga politiko para sa kanilang pansariling interes. Magsisimba, magpapa Christmas Party, mamimigay ng pera para lang mapagtakpan ang masamang imahe sa publiko. Tama ba ang ganun? Hindi iyon ang inaasahan ng Diyos na mangyayari sa hinaharap na panahon para sa ginawa niyang pagsakripisyo sa kanyang sarili.

Sila na ibang mga politiko ang sana ay magliligtas sa atin sa kahirapan. Pero ano ang ginagawa nila sa atin. Tayo ay parang pinapahirapan. Mga ibang bilihin ay nagtaasan ang presyo dahil sa kanila. Pero ang kita ng tao ay hindi masyadong tumataas. Hindi makasabay sa pagtaas ng presyo. Hindi balanse ang ganun. Sa ganun mas kawawa ang mga bata sa paglaki nila, na ngayon ay masaya dahil sa Pasko.

Hanggang ngayon ay napakaraming pangyayari sa paligid na hindi katanggap-tanggap. Nagnanakaw para magkapera, manghoholdap ng sa ganun ay matustusan ang pangangailangan sa buhay. Pero ang mga politiko na ilan lalo na ang mataas ang posiyon ay marami silang pera. Minsan nagkaroon sila ng maraming pera dahil sa kanilang posisyon sa potitika. Pero ang isinukli nila ay hindi magandang pag serbisyo. Pangungurakot ang ginawa. Hindi naman lahat pero may ilan. Nasaan doon ang diwa ng Pasko na bata pa sila ay naramdaman na nila. WALA!

Ang tunay na diwa ng Pasko ay hindi ang mga regalo na natatanggap. Hindi ang ipinapakitang kabaitan para sa mga inaanak. Hindi ang pagbibibay ng pera sa namamasko. Ang tunay na diwa ng Pasko ay pagmamahalan na pang habang panahon. Nang sa ganun ay walang problema na kinakaharap ang mga tao. Maghari ang kasiyahan sa mundo bawat araw. Hindi pa huli ang lahat. Mangyayari ang ganun kapag nagkaroon ng takot sa Diyos ang bawat isa. Lalo na ang mga politiko. Magsitayo po tayong lahat.

Babalik Ka Rin

"Human beings are the only creatures on earth that allow their children to come back home."

BABALIK KA RIN

Ni: Arvin U. de la Peña

Saan ka man naroroon ngayon, Saudi, Japan o Hong Kong
Babalik ka rin, babalik ka rin, babalik ka rin

Sa buhay minsan kailangan na mangibang bansa. At doon ay hanapin ang maaaring makapagpaganda ng katayuan sa buhay. Hindi para lang sa sarili, kundi para na rin sa mga minamahal. Dahil kung mananatili lang sa bansang kinagisnan ay mahirap na mangyari.

Ano mang layo ang narating, Singapore, Australia, Europe o Amerika
Babalik at babalik ka rin

Habang naroon ay makikita mo din ang mga magagandang tanawin. Mga tourist spot din kung tawagin. Iba't ibang lahi ng tao ang makakasalamuha. Higit sa lahat ay magpapakita ng pagsisikap para sa trabaho.

Kaytagal mo nang nawala, babalik ka rin, babalik ka rin
Kaytagal mo nang nawala, babalik ka rin, babalik ka rin

Ganunpaman kahit natutunan mo ng mahalin ang bansang pinuntahan mo. Dahil sa bansa na iyon ay natupad mo ang mga pangarap ay mas mahal mo pa rin ang Pilipinas. Ang bansa ng kung saan ikaw ay nagmula.

Sa piling ng iyong pinagmulan, sa iyong nakaraan
Babalik ka rin, babalik ka rin, babalik ka rin

Kahit gaano pa kasarap ang buhay doon. Na dito sa Pilipinas ay hindi mo maramdaman. Hinding hindi mo talaga makakalimutan ang iyong kinagisnang bansa. Ang bansa na kung saan nagkaroon ka ng ambisyon, na natupad naman. Kaya lang sa ibang bansa nangyari.

Anumang layo ang narating, iyong maaalala
Ang dati mong kasama, babalik at babalik ka rin

Ang mga kamag-anak at kaibigan ay sadyang mahirap makalimutan kahit na naroon ka na. Ang mga barkada ay lagi pa ring maiisip. Ang mga biruan at tawanan. Tuksuhan at inisan ay masarap balikan sa piling nila.

Kaytagal mo nang nawala, babalik ka rin, babalik ka rin
Kaytagal mo nang nawala, babalik ka rin, babalik ka rin

Muli't muli ay wala pa ring hihigit sa kanila na minsan nakakasama mo habang narito ka sa Pilipinas. Mga taong nagmamahal sa iyo at mga kaibigan na nariyan lang sa tabi-tabi. Masarap pa rin silang kasalo sa pagkain at inuman.

Sa paglipas ng panahon, sa iyong kahapon
Sa alaalang naghihintay sa'yo

Kahit na magkaroon ka na ng pamilya doon. Babalikan mo pa rin ang iyong pinagmulan. Lalo na kung ikaw ay matanda na. Dahil mas masayang ienjoy ang natitirang sandali sa mundo sa sariling bansa.

Kaytagal mo nang nawala, babalik ka rin, babalik ka rin
Kaytagal mo nang nawala, babalik ka rin, babalik ka rin

Kaytagal mo nang nawala, babalik ka rin, babalik ka rin
Kaytagal mo nang nawala, babalik ka rin, babalik ka rin

Babalik ka rin. Kaya huwag magyabang kung naroon ka man sa ibang bansa. Lalo na kung umuuwi. Hindi mo man mapagbigyan ang lahat ng umaasa sa iyo ang mahalaga ay may natutulungan ka.

Eroplano

"Inihahandog ko ang sinulat kong ito para sa babae na makita sa lawaran. Noong 2011 ay winner po siya ng Ford Fiesta courtesy of Jollibee’s Win a Fiesta Promo na mula Cagayan De Oro. Tawagin na lamang natin siyang Tina Ford."

EROPLANO
Arvin U. de la Peña

Sa himpapawid napagmamasdan
Tila napakalabong abutin
Mga bata labis ang kasiyahan
Kumakaway habang tinitingnan.

Inaambisyon ng ilang tao
Ang ganung lumilipad masakyan
Mula sa itaas ay mapagmasdan
Ganda ng karagatan at lupain.

Hindi lahat nakakahawak sa iyo
Hindi lahat ay nakakasakay
Sadyang sa pag-usad ng buhay
Mayroon napag-iiwan dahil bigo.

Eroplano para ka ring pangarap
Tuktok ng tagumpay ay marating
Sa pagsisikap maabot minimithi
Pakiramdam mistulang nasa ulap.

Sa bawat araw ay kasama ka
May mga sumasakay na masaya
Mayroon naman na malungkot
Dahil malalayo sa mga minamahal.

Panggulo Na Kandidato

"Ito po ang last post ko ngayong taon. Maraming salamat sa lahat na kaibigan worldwide dito sa blog. Kita kits tayo sa susunod na taon."

PANGGULO NA KANDIDATO
Ni: Arvin U. de la Peña

Halalan na naman sa susunod na taon. Siguro sa inyong lugar kung saan man kayo alam niyo na kung sila sino ang mga kandidato. Higit sa lahat alam niyo na rin kung sino ang kandidato para sa inyong lugar na maituturing na panggulo.

Panggulo na kandidato, ano nga ba iyon? Ang panggulo na kandidato ay kandidato na angkop lang para sa isang lugar na kinaiinisan na ang kasalukuyan na namumuno dahil hindi maganda ang pagserbisyo at maraming isyu tungkol sa katiwalian. Lalo na patungkol sa pangungurakot o pagnanakaw sa pera ng bayan. At dahil doon ay may tatapat sa halalan na malakas ang karisma at malaki ang posibilidad na manalo kung mag one on one lang. Ngunit iyon ay maaaring hindi mangyari dahil sa pagtakbo rin sa halalan ng isa pa. At iyon na nga ang panggulo na kandidato. Kung bakit tumakbo sa halalan ay dahil gusto na manatili lang sa poder ang kinaiinisan na namumuno o kaya dahil sa binayaran.

Hindi makabayan, walang pagmamahal sa bayan. Ganun ang panggulo na kandidato. Sarili lang niya ang iniisip. Dahil kung mahal niya ang bayan, mahal niya ang mga naninirahan ay hindi siya tatakbo sa halalan para magtatlo ang kandidato o kaya hindi niya ipagbibili ang kanyang kandidatura.

Nakakainis, nakakasuklam ang panggulo na kandidato dahil siya ang magiging dahilan para hindi mag-iba ang administrasyon sa lugar. Hindi nga naman maganda kung ang boto ay mahahati pa. Pabor ang pagtakbo ng panggulo na kandidato para sa kinaiinisan na kandidato lalo na kung malaking halaga ng pera ang ibibigay ng kinaiinisan na kandidato para sa mga botante.

Ang hiling na lang ay magkaroon ng himala. Tatanggapin ang pera na bigay ng kinaiinisan na kandidato pero hindi siya iboboto. Ang iboboto ay ang kandidato na maaaring makapagbago sa lugar. At ang panggulo na kandidato ay babalewalain kahit pa mamigay ng pera. Dahil bistado na ang totoong kulay niya, panggulo. Ngunit may himala nga ba kung pera ang pinag-uusapan? Mayroon himala, iyon ay ang kanta na Himala na inawit ng Rivermaya

Pasko Sa Kulungan

PASKO SA KULUNGAN
Ni: Arvin U. de la Peña

Sa abot ng makakaya ay pilit na binubuhay ni Elizalde ang kanyang pamilya. Mula sa pagiging kargador sa palengke ng mga panindang gulay o ano pa hanggang sa pamamasada ng de padyak na tricycle. Ang halos dalawang daan na kita bawat araw ay pilit niyang kinakasya para sila ay mabuhay. Ang asawa niya na walang trabaho at ang dalawang anak niya na ang panganay ay pitong taong gulang at grade one at ang bunso na limang taon na hindi pa nag aaral.

Umagang-umaga pa lang ay gumigising na si Elizalde para pumunta sa palengke. Muling babalik sa kanila na may dalang tinapay. Aalis para mamasada ng tricycle at muling babalik ng tanghali na may dalang pagkain. Pagkatapos manghalian at makapahinga ng konti ay aalis uli at babalik ng gabi. Ganun lagi ang buhay sa araw-araw ni Elizalde. Ngunit kailanman ay hindi siya nagreklamo. Tinitiis niya ang hirap at pagod para sa kanyang pamilya.

Minsan isang gabi ay kumakain sila ng pagsabihan siya ng kanyang panganay na anak na sana sa pasko ay ibili ng bagong damit at sapatos para maisuot sa pag-aaral at ang bunso ay humiling na ibili ng bagong laruan. Para masiyahan ang mga anak ay nangako siya na ibibili kahit hindi siya sigurado na magkakaroon ng pera. Naantig ang damdamin niya ng makitang ngumiti ang dalawang anak.

Papalapit na ang pasko ay wala pa rin siyang pera na pambili para sa ipinangako sa dalawang anak. Nang tanungin siya ng kanyang dalawang anak ay sinabi niya na lang na ibibili talaga para hindi malungkot.

Bisperas ng pasko ay wala pa rin siyang pambili para sa ipinangako sa mga anak. Gabi ay umalis siya para mamasada ng tricycle. Nang may sumakay sa kanya na matandang babae at nakita na maraming pera ay hinoldap niya sa madilim na kalsada. Nang makuha ang pera ay agad pumunta sa mall at bumili para sa kahilingan ng dalawang anak.

Tuwang-tuwa ang dalawang anak niya pag-uwi na dala ang pangako at may pagkain pa. Kahit paano, galing man sa masama ang pera ay nasiyahan si Elizalde dahil napagbigyan ang hiling na kanyang dalawang anak.

Araw ng pasko, nasa bahay lang si Elizalde. Lingid sa kaalaman niya nakilala siya ng matandang babae na hinoldap niya dahil nagtanung-tanong at pumunta pa sa presinto para humingi ng tulong. Hindi na nagtaka si Elizalde ng may dumating sa bahay nila na mga pulis kasama ang matandang babae na hinoldap niya. Ipinaliwanag ni Elizalde kung bakit niya nagawa iyon. Pero kahit anong paliwanag niya at babayaran na lang paunti-unti ay hindi siya pinakinggan ng matandang babae. Kahit pa nagmakaawa siya pati ang asawa at dalawang anak. Kailangan daw niyang pagbayaran ang kanyang ginawa. Walang nagawa si Elizalde kundi tanggapin ang magiging kaparusahan. Inihabilin na lang ni Elizalde ang kanyang pamilya sa kanyang kamag-anak dahil ulila na siya sa magulang at wala pang kapatid. Nakulong si Elizalde sa araw ng pasko.

Sa buhay, minsan nakakagawa tayo ng hindi kanais-nais. Labag man sa kalooban ay kailangan natin gawin. Hindi para sa ating sa sarili, kundi para sa ating mahal sa buhay. Iyon ay dahil mahal natin sila.

Pipi

Ito ay mula pa rin sa mapaglaro kong imahinasyon. Salamat sa laging nagbabasa ng sinulat ko.

PIPI
Ni: Arvin U. de la Peña

Kung may mahal man na maituturing si Jericho ito ay walang iba kundi si Kyla. Pero hindi niya masabi dahil pipi siya. Si Kyla na kahit sa isang night club ang trabaho ay labis ang kanyang pagkagusto. Lubos ang kanyang kasiyahan kapag nakikita niya si Kyla. Lalo na kapag bago pumasok sa club ay bibili muna ng fish ball o candy sa kanya. Ang pagtinda niya sa may harapan ng night club ay umaabot minsan hanggang alas dose ng gabi. Masyado siyang nasasaktan kapag nakikita niya na tinitake out si Kyla ng isang customer.

Kung gaano kadalas itake out si Kyla ng isang customer ay ganun din kadalas ang lungkot niya tuwing matutulog na. Sa isipan niya siguro kung hindi lang siya pipi baka nagmahalan na sila ni Kyla.

Ang kanyang nararamdaman kay Kyla ay sinusulat niya na lang sa maliit na notebook. Lahat na nais niyang sabihin at mga plano para kay Kyla ay nakasulat sa maliit na notebook.

Minsan isang araw habang papasok na si Kyla sa night club ay bumili muna sa kanya ng candy. Nang iabot niya ang candy ay ipinakita niya ang kanyang maliit na notebook sa pahina na may nakasulat na "mahal kita Kyla, matagal na." Nang mabasa iyon ni Kyla ay minura niya si Jericho. At pinagsabihan pa bago umalis na "hindi ikaw ang tipo ng lalaki na gusto ko at higit sa lahat pipi ka."

Nakaramdam siya ng lungkot ng marinig iyon kay Kyla. Ganunpaman ay hindi siya nagtanim ng sama ng loob dahil mahal niya si Kyla at nauunawaan kung bakit iyon nasabi.

Isang gabi ay nakita niya si Kyla na lumabas agad ng night club. Nagtaka siya bakit mas nauna pa yata si Kyla na umuwi. Naisip niya na lang na baka masama ang pakiramdam.

Habang pauwi na siya at nasa madilim na kalsada ng may marinig siya na may sinasaktan na babae sa may damuhan. Inalam niya kung saan nagmumula ang tinig. Laking gulat niya ng makita na si Kyla ang sinasaktan ng lalaki. Pilit na hinuhubaran ng damit. Higit sa lahat ay nagmamakaawa. Walang pag-aksaya ng nilapitan niya ang lalaki at sinuntok. Doon agad ay nakatakbo si Kyla. Susuntukin pa sana niya ang lalaki ng biglay siya ay undayan ng saksak. Agad ay nasawi si Jericho at ang lalaki ay mabilis na tumakas.

Sa pagbalik ni Kyla kasama ng mga pulis sa pinangyarihan ng insidente doon ay nakita niya na wala na si Jericho. Ang lalaking nagligtas sa kanya sa kapahamakan. At higit sa lahat ang lalaking may lihim sa kanya na pagmamahal pero binalewala niya. Napahagulgol ng iyak si Kyla.

Sa buhay, minsan ang tao na binabalewala natin ay siya palang magbibigay halaga sa atin. Kung kailan wala na at hindi na puwede ay saka mararamdaman ang tunay na pagmamahal sa kanya.

Luha, Ligaya, at Langit (by request)

Mahirap para sa akin na ang nagrerequest mismo ang nagbibigay ng magiging pamagat para sa by request portion ng blog ko. Pero ganun pa man ay pilit kong kinakaya dahil ang mapagbigyan sila ay kasiyahan sa akin. Ang sinulat kong ito ay pagbibigay daan para sa request ng isang kaibigan na blogger dito sa mundo ng blog. Ginawa niya ang pag request sa pag post ko ng Araw (by request). Narito ang sinabi niya sa comment at ang blog niya ay http://joysnotepad.blogspot.com/

joy said...

wow, ang dami ng nga request sa yo:) Galing mo kasi.
I wonder if I am going to request you to write for me something with the title " Luha, Ligaya at langit. Coz, it is my life.
Joke only. kawawa ka naman. pinahirapan ka namin. hi hi.
Anyway, gusto ko ang last part ng sinulat mo:
Iba't ibang pangyayari ang nagaganap
Sa bawat nilalang nagbibigay kahulugan
Bata man o kaya matanda
Nararanasan ang halaga ng araw.

We all have a story to tell, and that what makes one's life exciting.
Have a nice day kababayan!

September 23, 2012 1:46 AM

 

LUHA, LIGAYA, at LANGIT (by request)
Ni: Arvin U. de la Peña

Kabiguan na natamo
Luha man naging kapalit
Di pinanghinaan loob
Hinarap ang kapalaran.

Taas noo pinagyabang
Pagbangon mula ng iwan
Sa ligaya na nakamit
Kapiling ang bagong mahal.

Ang delubyo na sinapit
Parang bula na naglaho
Pagbuhos ulan sa buhay
Sikat ng araw pumalit.

Mistula ng lumilitaw
Langit na ang pakiramdam
Nangyari sa nakaraan
Sa isipan ay limot na.

Luhang tumulo sa mata
Nangyaring sama ng loob
Ligaya ngayon sa puso
Katulong Diyos sa langit.