......................Written Feelings......................

Mula Sa Puso Ni Dhemz

2012-01-24T22:20:00.000-08:00

"A friend is a gift you give yourself"

Mula sa email ko ay may nabasa ako mula kay Dhemz. At sa mensahe niya ay hiningi niya rin ang home address ko na ibinigay ko naman. At noong January 20, 2012 ay may natanggap ako mula sa kanya. Ang mga makita niyo po sa larawan ay ang mga bigay sa akin ni Dhemz na mula pa sa San Antonio Texas, USA. Sa iyo Dhemz maraming salamat sa mga ipinadala mo sa akin. Ang mga blog niya po ay
http://demcyapdiandias.blogspot.com/
http://www.homeideas-decor.com/
http://www.gregdemcydias.com/
http://www.flavourme.com/
http://bastabisdakgwapa.blogspot.com/

Kanin

2012-01-14T05:12:00.000-08:00

Kung sino man sa inyo ang hindi kumakain ng kanin ay mangyari lang na itaas ang paa, hehe.

KANIN
Ni: Arvin U. de la Peña

Bawat tao ikaw ay importante
Maging laman ng sikmura
Sa ulam ay kapares ka
Hindi kumpleto ang pagkain kapag wala ka.

Ang kulay mo ay puti
Mula sa palay ikaw ay nagmula
Hindi pare-pareho ang iyong halaga
Sa paglipas ng panahon presyo mo nag-iiba.

Matanda man o bata napakahalaga mo
Pagkat nagpapabusog ang tulad mo
Kung para sa lulutuin ay walang pambili
Puwedeng asin ang ipares sa iyo.

Maraming tao ang kumakayod para sa iyo
Pinaghihirapan ka talaga ng iba
Maaaring magdulot ka ng panghihina
Kung ang isang nilalang hindi makakain sa iyo.

Kanin sa hapag kainan ikaw ay nagpapabuo
Sa iyo walang nasasayang talaga
Dahil ang natitira sa iyo may halaga pa
Puwede na maipakain sa hayop na alaga.

Koronang Tinik

2012-01-07T18:11:00.000-08:00

"Ang pagbitiw sa tungkulin ay hindi masama lalo na kung makabubuti para sa bansa."
KORONANG TINIK
Ni: Arvin U. de la Peña

Sa tuwid na daan ikaw ang hadlang
Pagsulong sa magandang bukas tinik ka
Hangarin para sa mabuting pagbabago
Walang pag-asang makamit dahil sa iyo.

Kinalalagyan mo ay mataas
Mistula kang isang korona na nakalagay sa ulo
Subalit ikaw ay kakaibang korona
Nasasaktan ang ibang dapat tumitingala sa pagkatao mo.

Nagtalaga sa iyo sobra ang pagkampi mo
Ebidensya man ay sapat wala ring halaga
Marahil ay magkatulad kayo
Nagtatamasa ng pera mula pangungurakot.

Nais sa iyo ngayon na magbitiw pakinggan mo
Isipin mo mga taong may malasakit sa bayan
Sinumpaan mong tungkulin noon para sa bansa
Balikan mo sa iyong alaala.

Resign ( Chief Justice Renato Corona )

2012-01-03T18:34:00.000-08:00

"Quitting is not a sign of lose, it is when you defeated."

RESIGN ( Chief Justice Renato Corona )
Ni: Arvin U. de la Peña

Si Supreme Court Chief Justice Renato Corona ay may kinakaharap na impeachment complaint. At siya ngayon ay nagmamatigas na harapin ang impeachment. Napakatapang naman niya para iyon harapin. Sa palagay ba niya siya ay maaabsuwelto. Hindi kulang sa pag-iisip ang mga senador para siya ay iabsuwelto sa impeachment. Hindi babalewalain ng mga senador ang ginawang pagpirma ng mga kongresista para siya ay maharap sa impeachment. Higit sa lahat sa taumbayan na nagnanais na siya ay mapatalsik sa korte suprema. Iyon ay dahil sa ambisyong politikal. Higit sa lahat siya ay karapat-dapat na ma impeach.

Si Supreme Court Chief Justice Renato Corona ay inappoint ni dating Presidente Gloria Macapagal Arroyo na labag sa saligang batas dahil siya ay itinalaga malapit na ang eleksyon na kung tawagin din ay midnight appointee. At dahil doon siya ay impeachable. Hindi pa kasama ang iba pang mga reklamo laban sa kanya.

Kahit pinakamagaling pang mga abogado ang kunin niya para siya ipagtanggol kung sapat ang boto ng mga senador para siya ma impeach ay wala ring saysay. Kaya mabuti pa na siya ay mag resign na lang para lalong hindi kahiya-hiya sa kanya at sa kanyang pamilya.

Ang mga senador ay may ambisyong politikal. Nasa taumbayan nakasalalay ang kanilang pag-upo sa senado. Ang hindi boboto para si Supreme Court Chief Justice Renato Corona ay hindi ma impeach gayong siya ay karapat-dapat na ma impeach ay tiyak tatandaan ng mga tao at pag muling kumandidato ay maaaring hindi iboto. Kaya dahil doon ay kakabahan sila. Kaya mabuti talaga na hanggat maaga pa at hindi pa nagsisimula ang impeachment trial ay mag resign na lang siya. Dahil tiyak din naman na ma iimpeach siya. Hayaan na niya na walang magtanggol sa dating pangulong Gloria Macapagal Arroyo sa korte suprema dahil maraming galit sa kanya na naging pangulo ng bansang Pilipinas.

Showbiz Scandal ( DJ Mo and Rhian Ramos )

2011-12-28T21:54:00.000-08:00

Una sa lahat nais kong magpasalamat sa mga bumisita sa blog ko at higit sa lahat sa mga blogger na naging bahagi ng blog ko ngayong taon. Maraming salamat talaga sa inyo.

"Ang showbiz ay mundo ng walang katapusang intriga."

SHOWBIZ SCANDAL ( DJ Mo and Rhian Ramos )
Ni: Arvin U. de la Peña

Nitong nakaraang araw ay nagkaroon ng malaking pagsabog sa showbiz. Ito ay iyong tungkol kay DJ Mo at Rhian Ramos na naging magkasintahan pero naghiwalay. Ang unang lumabas na iskandalo ay tungkol sa pagpapa abort ni Rhian Ramos na ang pagsabi ni DJ Mo ay nirekord sa laptop. At ang pangalawang iskandalo naman ay iyong laplapan scandal nilang dalawa. Sa video ay makita na si Rhian Ramos ay nakapatong kay DJ Mo na kapwa sila may damit at halik ng halik si Rhian Ramos kay DJ Mo. Higit sa lahat alam ni Rhian Ramos na naka video. Ang dalawang scandal na iyon ay na upload sa youtube at marami ang nakapanood. Isa na ako sa nakapanood.

Para kay DJ Mo bakit hinayaan mo siya na mailaglag ang bata. Dapat sinabihan mo ang mga magulang ni Rhian Ramos tungkol sa balak na pagpa abort para sana napigilan ang balak. Sa iyo DJ Mo ang masasabi ko ay kinunsinti mo ang kagustuhan ni Rhian Ramos na magpa abort kasi sinamahan mo pa siya sa Singapore. Parang gusto mo rin na siya ay magpa abort. Dahil kung hindi mo gusto ang gagawin niya ay hindi ka sasama at gagawa ka ng hakbang para hindi matuloy ang nais niya kagaya ng pagsabi sa mga magulang ni Rhian Ramos. Hindi kayo naawa sa nasa sinapupunan. Hindi niyo pinagbigyan ng pagkakataon ang nasa sinapupunan na masilayan ang daigdig. Gayong kung maisilang ang bata ay hindi maghihirap hanggang lumaki dahil may pera kayo, mayaman kayong dalawa. Mula sanggol hangggang magbinata ay puwede na makainom ng gatas bawat araw kahit ilang beses pa. Kahit anong klaseng gatas pa at higit sa lahat puwede na mag aral kahit sa mamahaling paaralan. Ang iba nga, halimbawa ang mga natutulong lang sa kalsada o walang tirahan kung buntis ay hindi pinapalaglag. Hinaharap ang magiging kapalaran kung mayroong anak. Pero kayo, hindi kayo naawa sa nasa sinapupunan.

Sa iyo Rhian Ramos kung ang inaalala mo ay ang career mo kung kaya nagdesisyon ka na ipalaglag ang nasa sinapupunan mo ang masasabi ko ay napakamaling desisyon ang ginawa mo. Ang showbiz career mo ay puwede pang maibalik sa iyo. Marami ng naging artista ang nabunits sa katanyagan nila at nakabalik pa sa pag artista ng maisilang na ang sanggol. Kung ikaw ay manganak na ay puwede ka pa ulit maging artista. Ngunit ang ipinalaglag mo ang buhay na iyon ay hindi na maibabalik. Kung may bumalik man sa iyo ay ibang buhay na. Mapalad ka pa nga dahil ikaw ay nabuntis. Eh, ang iba ngang babae ay hindi nabubuntis dahil may diperensya kaya ang ginagawa ay nag-aampon na lang.

Rhian Ramos sa ginawa mo na pagpa abort ay para kang walang tiwala sa iyong sarili. Para kang walang tiwala na kung magkaanak ka habang bata pa at sikat ay hindi na muling sisikat pa. Ang isang artista basta magaling kahit magpahinga muna sa showbiz ng ilang buwan o taon ay magaling pa rin na artista kung bumalik. Sabi nga sa english " a good actress is always a good actress." Pero hindi mo yata iyon naisip. Ang inisip mo ay ang ngayon na ayaw mo mahinto sa showbiz. Alam mo ng ang pakikipag sex ay maaaring mabuntis bakit hindi ka nag ingat. Kung ayaw mong mabuntis dapat lagi kang take ng pills bawat pakikipag sex. Pinagagamit ng condom lagi si DJ Mo. Para kang makasarili dahil sarili mo lang ang inisip. Hindi mo man lang inisip ang nabuo dahil sa pagmamahalan niyo ni DJ Mo. Hindi mo man lang inisip ang naging bunga ng pagtatalik niyo ni DJ Mo na ewan kung nakailang beses kayong dalawa nagpakasarap bago nabuo ang pina abort mo.

Sa inyong dalawa DJ Mo at Rhian Ramos sa huli ang masasabi ko ay hindi kayo dapat na tularan. Hindi kayo magandang halimbawa para sa ibang tao.

Pabango

2011-12-24T05:32:00.000-08:00

Kahit anong perfume pa ang gamitin ng isang tao kung may hindi siya magandang ugali ay hindi pa rin siya magiging mabango para sa nakakakilala sa kanya.
PABANGO
Ni: Arvin U. de la Peña

Huwag gamitin ang pabango
Upang bumango uli ang pangalan mo
Kailan pa man ay mabaho ka na
Hindi na lilinis pa ang imahe mo.

Pabango pa man ang iligo mo
Ganun pa rin ang tingin sa iyo
Akala mo lang ikaw ay mabango
Ngunit sa mata ng tumitingin nakakasuka.

Mga ngiti mo ay wala ng saysay
Karisma mo hindi na katulad ng dati
Bawat makursunadahan mo di mo na basta makukuha
Pagkat sila ay takot matulad sa iba.

Halimuyak mo noon malabo ng makamit ngayon
Kaya huwag ng ipagpilitan ang sarili
Huwag kapalan pa ang mukha
Upang lalong hindi ka pagtawanan.

Kababuyan mo hindi na mabubura
Nakatatak na iyon sa isipan
Habang pinagpipiyestahan ang ginawa mo
Lalo kang kinamumuhian ng nakararami.

Pag-ibig Mula Sa Gasolinahan

2011-12-17T22:50:00.000-08:00

Ang sinulat kong ito na kuwento ay gawa-gawa ko lang at ito ang entry ko para sa 4th Blogversary ng blogger na si The Gasoline Dude's na ang site ay http://www.gasolinedude.com dahil gusto kong manalo ng kahit ano sa tatlong prizes na ang first prize ay 1 Western Digital 1TB Portable Hard Drive with Singapore Shirt, second prize 16GB USB Flash Memory Drive with Singapore Shirt, at 3rd prize ay 1 8GB USB Flash Memory with Singapore Shirt.

To the Teacher: Be proud you are a teacher the future depends on you.
To the Student: Learn us much us you from your teacher. A bright future is waiting for you.

PAG-IBIG MULA SA GASOLINAHAN
Ni: Arvin U. de la Peña

Pagkatapos kong maggraduate ng high school ay ako ang nagpasya na hindi muna ako mag-aaral ng kolehiyo. Kahit na pinipilit ako ng aking mga magulang na mag-aral. Kahit lang daw mahirap kami at may iba pang kapatid na pinapaaral ay gagawin ang lahat mapag-aral lang ako. Pero ako ang nagmatigas at umayaw talaga ako. Sinabi ko sa kanila na sa susunod na lang ako na pasukan. Wala na silang nagawa.

Sa kapitbahay naming si Mang Nestor na may pampasaherong jeep ay nakiusap ako na sa kanya kung puwede na maging konduktor ako. Mabuti siya ay pumayag. Tinuruan ako kung ilang pera ang singil sa kung saan sasakay at bababa.

Naging konduktor ako ng pampasaherong jeep. Sa una ay kinakabahan pa ako kasi baka magkamali ako sa pagsingil. Ngunit kalaunan ay nasanay na ako. Minsan ang ibang nakasabay ko pa sa pag-aaral sa high school ang sumasakay at ang iba nakikita ko na naka uniporme sa kung saang paaralan sila nag-aaral. Ang bayad sa akin bilang konduktor ay halos iniipon ko lahat para gamitin kung ako ay mag-aral na sa kolehiyo.

Minsan isang araw ay umaga pa lang ay namasada na kami. May sumakay na mag-asawa at kasama ang anak nila na siguro mga limang taon. Sila palang ang pasahero. Habang sakay na sila ay nagsalita ako ng "barya lang sa umaga." Nang masabi ko iyon ay nagsalita ang babae na P500 raw ang pera nila. Wala silang barya. Sinabi ko kay Mang Nestor na P500 ang pera. Sumagot naman siya na "walang problema malapit na ang gasoline station, doon tayo magpapabarya."

Nang huminto ang jeep agad ay bumaba ako at pumunta sa cashier para magpabarya. Nang makita ko ang cashier na halos kasing edad ko lang bigla ay tumibok ang puso ko sa kanya. Nakaramdam ako ng pag-big. Nang iaabot na niya sa akin ang pera ay sinadya kong hawakan ang kamay niya na agad niya namang inalis. Sa araw na iyon ay masaya ako sa aming pamamasada. Para bang nagkaroon ako ng inspirasyon sa buhay. Kapag mapapadaan na kami sa pinagtratrabahuan ng nagustuhan kong babae ay minsan sinasabi ko kay Mang Nestor na huminto muna kasi magpapabarya ako. Kapag nagpapabarya na ako ay titig na titig talaga ako sa kanya.

Minsan isang araw pagpabarya ko ay hindi ang nagustuhan ko ang nasa cashier. Badtrip agad ako. Tinanong ko ang nasa cashier kung nasaan ang dating cashier at ano ang pangalan. Sinabi niya na pang gabi na ang trabaho at Patricia daw ang pangalan. Matamlay ako ng araw na iyon kasi naging pang gabi si Patricia sa pag cashier at hindi ko siya makikita.

Lumipas ang araw, buwan at nakaisang taon na ako bilang konduktor. Sinabi ko kay Mang Nestor na titigil na ako sa pag konduktor kasi gusto ko ng mag-aral sa kolehiyo. Ayos lang naman sa kanya kasi hahanap na lang siya ng iba. Sinabi pa niya sa akin na good luck daw sa nalalapit kong pag-aaral.

Sinabihan ko ang mga magulang ko na mag-aaral na ako sa kolehiyo at natuwa naman sila. Nakiusap ako sa kaibigan ko na nag-aaral sa kolehiyo na ako ay samahan sa pagpa enroll. Pumayag naman siya.

Habang nasa paaralan na kami at ako ay naglilista ng mga subject para sa kurso na Bachelor of Science in Education ay may tumabi sa akin na babae. Pagtingin ko ay para agad akong lumulutang kasi si Patricia ang tumabi sa akin. Hindi na ako nahiya at agad ay kinumusta ko siya kahit di pa kami magkilala. Sinabi ko sa kanya na ako ang konduktor ng jeep na madalas magpabarya na noong una ay hinawakan ko ang kanyang kamay ng iiabot na ang pera. Sinabi naman niya na "naaalala ko na." Nang tanungin ko siya kung Education din ba ang kukunin niya ay sinabi niya na "oo". At dahil magkapareho pala kami ng kurso na kukunin ay sinabi ko sa kanya na maging classmate na lang kami sa lahat ng subject na hindi naman siya tumutol. Nang araw na iyon ay kumain kami sa labas. Kinuwento ko ang buhay ko sa kanya at ganun din siya. Nagtrabaho daw muna siya para may maipon at maigasto sa pag-aaral dahil mahirap lang din daw sila.

Sabay kaming nag-aral ni Patricia sa kolehiyo. Sabay naming inaabot ang pangarap para makapagturo sa paaralan. Sa kasalukuyan ay nasa 4th year college na kami. At sa darating na graduation namin ay sasagutin na niya ako.

Hiling Na Pag-amin ( kay Gloria Macapagal Arroyo )

2011-12-07T18:01:00.000-08:00

"Sa buhay ay nakakagawa tayo ng mga pagkakamali. At sa bawat mali na ating nagawa minsan nagsisisi tayo, higit sa lahat ay may natututunan."

HILING NA PAG-AMIN ( kay Gloria Macapagal Arroyo )
Ni: Arvin U. de la Peña

Mga katiwalian mong ginawa aminin mo
Huwag kang mahihiya sa kapwa mo pilipino
Kung patuloy kang di magsisiwalat sa mga mali
Lalong magdududa ang maraming tao.

Masarap ang pakiramdam ng walang tinatago
Magaan ang loob dahil walang pinag-aalala
Kahit saan pa pumunta hindi mahihiya
Maituturing pang isang bayani.

Huwag matatakot sa mga madadamay na malapit sa iyo
May kasalanan rin sila kaya dapat pagbayaran nila
Huwag hayaan na ikaw lang ang madiin sa kaso
Hindi iyon patas lalo at ikaw ay dating pangulo.

Matuto na magpakatotoo dito sa mundo
Upang ikaw maging magandang ehemplo
Ang nabubuhay sa kasinungalingan na isang tao
Walang kapayapaan para sa kanyang sarili.

Habang may lihim kang di nabubunyag sa publiko
Sambayanan ay hindi matutuwa
Ang pag-amin sa mga kasalanan ay hindi masama
Ang pagtanggap sa magiging parusa ay pagpapakita ng katapangan sa sarili.

Tunay Na Ganda

2011-12-03T04:45:00.000-08:00

Some joys are better expressed in silence because a smile holds more meaning than laughter. I was asked if I enjoyed meeting you in my life. Know what? I just smiled.

TUNAY NA GANDA
Ni: Arvin U. de la Peña

Ang tunay na ganda hindi kumukupas
Mula pagkabata hanggang lumaki ganun pa din
Angking ganda walang pagbabago
Nakakapahanga para sa tumitingin.

Kung sa kalsada dumadaan
Kalalakihan hindi mapigilan ang di sumulyap
Ang iba nangangarap at nagnanais
Sa nakita siya ang kasama sa pupuntahan.

Lumayo man at mangibang bayan
Ibang klima ang mararamdaman
Masarap na pagkain laging matitikman
Taglay na kagandahan nananatili pa rin.

Makapag asawa man at magkaroon ng anak
Maging marami man ang gawain
Walang pagkupas na masisilayan
Sa kagandahan na mula pa noon.

Pagbulusok

2011-11-24T21:57:00.000-08:00

Napakasaklap ng nangyayari ngayon sa dating pangulo na si Gloria Macapagal Arroyo. Kahit ang mga Pro GMA noong panahon niya hindi man lang makita sa kalsada para magbigay ng simpatiya sa sinapit niya. Ibig pa lang sabihin silang mga Pro GMA noon ay mga plastik. Ngayon na alam nilang wala na sa poder ang kanilang pinagsisilbihan noon ay hindi na nagpapakita ng suporta. Hindi katulad ng kay Erap at Marcos na mga naging Presidente ng bansang Pilipinas na hanggang ngayon ay mayroon pa rin mga loyalista na handang magpakita ng suporta kung kailangan.
PAGBULUSOK

Ni: Arvin U. de la Peña

Kapangyarihan na mataas nakamit
Ginawa ay pang-aabuso sa bayan
Di man lang inisip mga mamamayan
Sariling kapakanan lamang ang nais.

Pamilya at kaalyado ay nabusog
Nagpasarap sa buhay at nagpayaman
Kung sino sa kanya ang bumabatikos
Tinatakot para hindi na umulit.

Halos bawat nagreretirong heneral
Posisyong maganda ang kinalalagyan
Simbahang katoliko ay binibigyan
Upang hindi pagsalitaan ng pangit.

Hainan man para siya mapatalsik
Walang pagkabahalang nararamdaman
Mga kongresistang kampi nariyan lang
Sagana sa bigay na milyong pork barrel.

Mula sa itaas ngayon ay bumagsak
Walang naaawa sa kanyang sinapit
Pagkat siya di dapat na kaawaan
Ang dapat ay makulong sa kasalanan.

Sine

2011-11-19T22:16:00.000-08:00

"The easy part of life is finding someone to love. The hard part is finding someone to love you back."

SINE
Ni: Arvin U. de la Peña

Hilig ko noon ang manood ng sine. Sabado o kaya Linggo ako nanonood. Minsan sa SM, sa Country Mall, o kaya sa Ayala. Minsan ng manood ako sa Ayala ng Harry Potter ay puno talaga sa loob. Kaya ang ginawa ko tumayo na lang ako katulad ng ibang mga manonood.

Lumilipas na ang mahigit 20 minutes na panonood ko ng bigla may babaeng umiiyak, papalabas ng sinehan. Malakas ang hagulgol niya na nakaagaw pansin sa mga manonood. Iyak siya ng iyak. Tapos sa tinatayuan ko siya dumaan. Ang ginawa ko ay sinundan ko siya kahit na hindi ko kilala. Nakakahiya man pero dahil nasa loob pa ng sinehan pero papalabas na ay hinawakan ko ang kanyang kamay, sabay tanong " miss bakit ka umiiyak"? "Wala", sabi niya. "Anong wala, eh hindi ordinaryo ang pag-iyak mo", sabi ko sa kanya. "Nakipaghiwalay ang boyfriend ko ngayon lang doon mismo sa inuupuan namin", sagot niya". "Ganun ba, o sige huwag ka ng umiyak kasi nakakahiya", sabi ko sa kanya. Hawak ko pa ang kamay niya ng sabihin ko na lumabas kami ng sinehan. Sabi ko sa kanya pumunta ng SM at nag ok naman siya. Nakipagkilala ako sa kanya at doon nalaman ko na siya si Julie Valencia.

Habang sakay kami ng jeep papuntang SM ang nasa isip ko ay parang naka jackpot yata ako kasi hindi na ako mahihirapan pa masyado na ligawan si Julie kasi broken hearted. Pagpunta sa SM dahil pasado 3:00pm na ay agad niyaya ko siya na mag Jollibee muna kami. Nagkuwentuhan kami tungkol sa buhay namin, sa pag-aaral, at doon nalaman ko na pareho pala kaming 4th year college. Magkaiba nga lang ng paaralan. Pagkatapos naming kumain muli ay itinuloy namin ang panonood ng Harry Potter.

Pagkatapos naming manood ng sine at lumabas na ay doon hiningi ko ang cellphone number niya. Binigay naman niya at binigay ko rin ang cellphone number ko sa kanya. Tinanong ko siya kung saang boarding house siya nakatira at ng sabihin niya ay sinabi ko sa kanya na ihahatid ko siya. Hindi naman siya tumutol. Hinatid ko siya sa boarding house niya at doon kita ko sa mga mata niya na may saya at iyon ang nagbigay sa akin ng inspirasyon.

Kinabukasn paggising ko agad ay tinext ko siya ng "good morning", nagreply naman agad siya ng "good morning din". Nagpalitan pa kami ng text hanggang sa magpasya ako na maghanda na para sa pagpasok sa paaralan. Kinagabihan paglabas ng last subject ko na 7:30pm agad ay text ko siya kung nasaan siya. Sinabi niya na nasa paaralan pa dahil 8:30 pm pa daw ang labas niya. Doon ay sinabi ko sa kanya na hintayin ko siya sa labas ng paaralan sa University of San Carlos. Muli ay pumayag siya.

Paglabas niya agad ay kinumusta ko siya at niyaya na kumain. Pagkatapos naming kumain muli ay inihatid ko siya sa boarding house niya. Naulit pa ng naulit ang ganun na pangyayari sa amin ni Julie pati pamamasyal tuwing Sabado o kaya Linggo.

February at malapit na ang Valentine's Day ng magtapat ako ng pag-ibig sa kanya. Hindi muna siya sumagot at pag-iisipan pa raw niya kasi sa ngayon daw ay masaya siya na ako ay kaibigan. Naunawaan ko siya at itinuloy ko pa rin ang magandang ipinapakita sa kanya. Hindi ako nagbago sa kabila ng sinabi niya.

February 13, 2005 gabi ay balisa ako. Di ko alam kung bakit. Hindi ako makatulog masyado. Pasado alas dose ng bigla may natanggap akong text. Nang tingnan ko ay mula kay Julie. Nang basahin ko ang text ay halos mapasigaw ako. Kasi ang laman ng text niya ay sinasagot na niya. Agad ay nag text ako sa kanya ng pasasalamat at sinabi ko na magiging mabuti ako na kasintahan niya.

Pagkita namin kinabukasan ng gabi paglabas niya ng paaralan agad ay niyakap ko siya. Tapos kumain na kami. Paglipas ng araw ay naging abala na sa pag-aaral at isa pa ma graduate na kaya medyo busy na. Ganun din naman siya. Hindi ko na siya natetext lagi. Pero kung gabi ay sinusundo ko pa rin siya sa paaralan niya. Tapos kumakain at inihahatid sa boarding house niya.

Sinabi ko sa kanya na ang graduation namin ay March 25, 2005. Nagpaasa siya na manonood siya at nangako naman ako na manonood sa graduation nila na March 27, 2005.

Akala ko talaga ay kami na. Sa isip ko nakaplano na ang lahat para sa amin. Para sa aming pagsasama pagdating ng panahon na kapwa handa na.

March 24, 2005 ay nakahanda na ang lahat para sa susuotin ko para sa graduation. Excited ako kasi matatapos na rin ang pag-aaral ko sa kolehiyo ng apat na taon. Maaga akong natulog. Pagkagising ko kinabukasan na araw na ng graduation ng tingnan ko ang cellphone ay mga mga tawag mula kay Julie. Hindi ko nasagot. Nang basahin ko ang text agad ay nanghina ako. "Sorry nakikipag break na ako sa iyo. Nakipagbalikan na sa akin ang una kong boyfriend na una kong minahal at tinanggap ko naman kasi mahal ko pa rin siya. Hindi ako makakapanood ng graduation mo. Good luck na lang sa iyo."

Nang matapos kong basahin ang text niya agad ay tinawagan ko siya. Ring lang ng ring ang cellphone niya. Ayaw sagutin ang tawag ko. Text ko siya kung bakit ganun. Wala rin siyang reply.

Nasa loob na ako ng Cebu Coliseum kasama ng mga kaklase ko at iba pa na ma graduate ay ako lang yata ang malungkot. Kita ko sa ibang mga graduating na masaya talaga. Minsan tinitingnan ko ang mga tao na nasa taas na nanonood ng graduation at nagbabakasakali na makita ko si Julie, pero wala.

Hanggang sa mag umpisa na ang graduation. Pagbanggit ng pangalan at pagtanggap ng diploma.

Umakyat ako ng stage para tanggapin ang diploma na walang sigla sa katawan. Bumaba ako ng stage na may lungkot sa mga mata.

Bilanggo

2011-11-10T21:25:00.000-08:00

Matatagalan pa siguro bago uli ako mag blog. Dahil halos tatlong linggo na rin na ang lagnat ko ay pabalik-balik. Hanggang ngayon ay hindi pa ako magaling talaga. Hindi lang naman ako ang may ganitong klaseng sakit kundi pati rin ibang mga tao sa amin lugar at kalapit na lugar. Nabalita pa nga sa tv na may typhoid fever outbreak sa aming lugar at sa iba pa. Marami na nga ang na confine sa iba't ibang hospital dahil sa uri ng sakit na ito na pabalik-balik na lagnat. Napakarami ko ng na take na gamot pero wala pa rin talaga. Nagpilit lang po ako na mag internet at mag post sa blog para malaman niyo kasi baka magtaka kayo na hindi na ako nag blablog hop o punta-punta sa ibang mga blog katulad ng dati. Kung bumuti na talaga ako ay balik sa dati ang gawi ko sa pag blog. Mula dito humihingi ako ng pasensya para sa dalawa kong advertizer na sina Umma at Sam.

"Hindi lahat ng nakukulong ay may kasalanan talaga. May mga nakukulong dahil napagbintangan lang o kaya inakusahan lang. Kung ang nag akusa ay mayaman o kaya maimpluwensya ay tiyak makukulong talaga ang inakusahan. Lalong masakit kung may sariling pamilya."

BILANGGO

Ni: Arvin U. de la Peña

Buong araw nais makawala

Kagandahan sa labas makita

Kung ang hustisya pantay lang sana

Loob ng kulungan wala siya.

Pamilya kanya sanang kasama

Sa pagkain ay laging kasalo

Nasusubaybayan pa paglaki

Ang pagmamahalan naging bunga.

Walang sumasagot tanong niya

Gobyerno parang bingi sa kanya

Hindi niya gusto na magdusa

Labag sa batas di niya gawa.

Lagi na lamang sa isip niya

Ang batas angkop lang sa may pera

Kung tulad niya na isang dukha

Katarungan mahirap makuha.

Kagustuhan niyang makalaya

Hindi alam kung kailan mangyari

Himas sa rehas tuwing umaga

Umaasang pag gabi hindi na.

Hangad

2011-10-28T19:03:00.000-07:00

Ilang beses ko na rin na ginawang model ang batang babae na ito na si Akesha. Sa bawat sinulat ko na gusto ko na siya ang model ay sinasabihan ko ang mommy niya na si Dhemz tapos nagpipicture ng kung ano ang gusto ko. Katulad ng sinulat kong NOTEBOOK na sa picture ay may hawak siyang notebook. Sa LAPIS na kung saan sa picture ay nagsusulat siya gamit ang lapis. At ang TINTA na kung saan ang kamay niya ay sinulatan talaga para makita ang tinta. Ito lang ngayon ang post ko na siya ang model na hindi ko pinagsabihan ang mommy niya.

HANGAD

Ni: Arvin U. de la Peña

May magandang loob sa kapwa

Paglaki mo ang nais ko sa iyong pagkatao

Kung gaano ka kaganda sa paningin

Sa ugali dapat ay ganun din.

Mga payo ng magulang mo

Anuman ang nais  para sa iyo

Sundin mo ang hangad nila

Kabutihan ang  iyong makakamtan.

Huwag mong suwayin mga payo nila

Kung hindi sa kanila ikaw ay wala

Sa buhay walang magulang naghangad ng masama

Para sa kanilang supling.

Mga hamon sa buhay na mararanasan

Harapin mo ng may tapang

Iwasan ang panghinaan ng loob

Bawat pagsubok ay may hangganan.

Makamtan mo man kaginhawaan sa buhay

Maging simple ka lamang

Ang diyos na lumikha ng sanlibutan

Pinagpapala ang mabuti na tao.

Sasakyan

2011-10-17T08:33:00.000-07:00

"Sa pag-alis ng isang ilaw ng tahanan minsan ay ang pag-aliw din sa sarili ng iniwanan. Hindi naman nakapagtataka na mangyari ang ganun dahil ang umalis baka nag aaliw din. Napakarami ng pangyayari na ang isang pamilya ay nasira dahil may nangaliwa o kapwa nangaliwa habang malayo sa isa't isa.

SASAKYAN

Ni: Arvin U. de la Peña

Linisin mo iyan

Dahil diyan ay nabubuhay ka

Pati na ang iyong pamilya

Diyan sa trabaho mo umaasa.

Kung may dumi alisin mo

Dahil walang sasakay sa iyo

Kung kailangan ay pabanguhin mo

Para marami kang pasahero.

Huwag kang mandidiri sa paghawak

Kung halimbawa man may ikakarga

Hanap mo ay pera

Kaya kasama na ang ganyan.

Kinikita mong pera subaybayan mo

Tahakin mo ang daan saan napupunta

Dahil baka ang pinagpapawisan mo

Sa walang katuturan lang napupunta.

Maging mabaho ma ang daan

Tiisin mo ang amoy

Dahil ang daan na dinadaanan mo

Kasing lapad ng kamay mo pagdating sa pera.

Bigong Paghahanap (by request)

2011-10-13T01:31:00.000-07:00

Bago ang lahat nais ko po sanang elike niyo sa facebook ang kaibigan ko na official candidate siya sa HCCC Miss United Nations 2011. Kasi palagay ko naman maraming blogger ang may facebook din. Sampung segundo lang ang hinihingi ko sa inyo kasi sa sampung segundo ay magagawa niyo na ang pag like. Sa sampung segundo na iyon ay malaki na ang maitutulong niyo sa pag like na kung sakali manalo din siya para sa isang parangal din na Facebook Choice Award ay bahagi kayo. Bahagi kayo na sumuporta sa kanya sa kanyang tagumpay. Kasi makikita naman kung sila sino ang nag like. Kayo na sumuporta ay hindi makakalimutan. Lalo na at minsan lang ang pagsali niya ng ganun. Kung maaari din po sana ay mag message din kayo na mga kaibigan ko sa blog sa mga kaibigan niyo na elike siya sa facebook o di kaya mag post sa wall ng facebook niyo. Copy paste lang ito

PAKILIKE NAMAN PLEASE...click the link and like..thanks

http://www.face book.com/photo.php?fbid=171050426313070&set=a.171049356313177.44830.171012709650175&type=1&theater

Sa inyo po na mga kaibigan ko na blogger o nagbabasa sa blog ko ako humihingi ng pag like kasi kung dito sa aming lugar ay mahirap kasi ay siyam silang candidate at puro taga aming lugar pa. Siyempre kung sino ang pinsan o malapit na kamag-anak o kaibigan ay doon mag like. Sa October 24, 2011 pa po ang pageant night. Sa sampung segundo ay makakatulong na kayo sa kaibigan ko. Click niyo lang po ang link na nasa side bar ng blog ko sa itaas na makita po sa itaas ng picture ng candidate. Ang pangalan po ng kaibigan ko ay Barby Dell Jao. Please like my friend in facebook. Malayo man at hindi pa nakikita ng personal ay maipakita sana ang pagtulong. Thank you........

Ang sinulat kong ito ay pagbibigay daan din sa request ng kaibigang blogger na si Cacai M. Narito po ang sinabi niya ng magrequest sa akin.

Cacai M.: P.S. Can I also request a poem? --- that is if you nver mind. Thanks again Arvin. God bless!

http://www.thoughts-ideas-resources.com/
http://www.cacai-m-place.net/

Bigong Paghahanap

Ni: Arvin U. de la Peña

Sa madilim na daan naglakad

Kaliwa at kanan tiningnan

Hinahanap anak na naglayas

Ang masakit hindi maaninag.

Tinahak ang liwanag na daan

Umaasa na masusulyapan

Kabiguan lang ang naging hatid

Sa suwail walang nakakaalam.

Mga pahayagan ay tiningnan

Binasa nilalaman sa loob

Walang balita para sa anak

Nakakalito na sa isipan.

Magulang hindi mapalagay

Nais ng sumuko sa paghanap

Nagsisisi nagawa sa anak

Sana ay hindi pinagalitan.

Nagtanong-tanong sa nadaanan

Nagbabakasakaling may alam

Kapighatian lang naging dulot

Sa kahahanap dusa kapalit.

Maalaala Mo Kaya (my blog 3rd anniversary)

2011-10-08T05:20:00.000-07:00

Ngayong araw October 8, 2011 ay 3rd anniversary ng blog kong ito. Dahil dito nais kong magpasalamat sa mga tao na bumibisita sa blog ko at lalo na doon sa mga nagiging bahagi ng bawat post ko. Maraming salamat talaga sa inyong lahat.

Ngayong buwan din ay pag celebrate ng 20th anniversary ng the longest-running, top-rating and multi-awarded drama anthology ng abs-cbn ang Maalaala Mo Kaya. Maraming henerasyon na rin ng tao ang nagdaan na naging bahagi ng palabas na iyon. Maraming tao ang napaibig, napaiyak, napaluha, napatawa, nalungkot, naging matatag ang loob sa mga pagsubok, nagkaroon ng inspirasyon sa buhay, at ano pa ng dahil sa Maalaala Mo Kaya. Sa bawat programa ng Maalaala Mo Kaya ay nagkakaroon ng aral para sa mga manonood.

"I hate endings! It's not because I'm left alone or I'm not loved anymore. I hate endings because endings left me thinking of how and when to start again."

MAALAALA MO KAYA
Ni: Arvin U. de la Peña

Maalaala mo kaya ang isang tulad ko
Kung dumating ang sandali nasa kanya ka na
Iyo pa rin bang maiisip
Nakalipas na tayo ay nagkakasama.

Mga pagmamagandang loob ko sa iyo
Kabaitan at pagmamahal kong pinapadama
Ang lahat ng iyon mawala ba sa isip
Sakali siya ang piliin mo.

Tanggap ko naman may kahati ako
Bukod sa akin mayroon ding may gusto sa iyo
Hangad rin na makuha ang pag-ibig mo
Simulat't sapul akin ng ninanais.

Maalaala mo pa kaya ako
Kung kayong dalawa ay nagsasama na
Pagmamahalan niyo ay nagkaroon na ng bunga
Ang lahat sa akin may halaga pa ba.

Maalaala mo pa ba ako aking sinta
Kung sa kanya masaya ka naman
Wala ng mahihiling pa sa sarili
Maalaala mo kaya.

Payo

2011-09-30T18:20:00.000-07:00

"Ang isang kaibigan ay maituturing na mahalaga kung siya ay may pagpapahalaga sa iyo."

PAYO

Ni: Arvin U. de la Peña

Huwag malungkot kung nararamdaman mo man iniiwasan ka na ng mga naging kaibigan mo. Maging ito ay kaibigan na hindi mo pa nakikita. Ibig kong sabihin naging kaibigan dahil sa text, chat, facebook o kung ano pa. Sadyang dito sa mundo ay walang permamente. Ang lahat ay maaaring magtapos.

Unawain na lamang sila. Hayaan ang kasiyahan nila na walang komunikasyon sa iyo. Hayaan ang tinatamasa nilang kasiyahan kapag hindi ka nakikita.Matuto kang umintindi para sa desisyon nila. Respetuhin ang pasya nila. Kapag may nawawala ay may dumarating naman. Makakahanap ka pa rin ng ipapalit sa kanila bilang kaibigan.

Tandaan mo na hindi lang sila ang tao sa mundo. Silang mga nawala sa iyo na kaibigan ay mapapalitan pa. Baka mas marami pang kaibigan ang pumalit sa kanila na dumating sa buhay mo basta makipagkaibigan ka lang. Kung pinagkakaisahan ka man nila para hindi ka kaibiganin ay unawain sila. Hayaan na sila na lang ang magpansinan. Hayaan na sila-sila na lang ang magdamayan sa hirap at lungkot. Hayaan na sila-sila na lang ang magtawanan. Ang mahalaga ay nabubuhay ka kahit wala sila.

Oo mararamdaman mo ang pagka miss sa kanila. Kasi hindi mo na sila madalas na makikita o nararamdaman. Mamimiss mo ang kanilang mga mukha. Pero iyon ay sa una lang. Paglipas ng mga araw mawawala na ang pagka miss mo sa kanila. Dahil unti-unti mararamdaman mo na may pumalit na sa kanila. Dahil doon mapapatunayan mo na sila ay hindi malaking kawalan sa iyo. Dahil kung sila ay nawala sa iyo, nawala ka rin naman sa kanila. Sapagkat dahil ayaw na nila sa iyo ay ayaw mo na rin sa kanila.

Ganun kasimple ang lahat. Sabi nga "kung ayaw mo, huwag mo." Huwag ipagpilitan ang sarili na sana ay nasa iyo sila lagi. Pagkat hindi mo hawak ang buhay nila. Kung saan ka masaya sa mga kasalukuyan mong mga kaibigan ay doon ka. Huwag kang magbago para sa kanila. Maliban na lang kung magbago sila para sa iyo.

Tattoo Artist

2011-09-26T00:27:00.000-07:00

Taong 2009 ng magsimula ako mag pa imprinta ng t-shirt na may design tungkol sa blog ko sa kaibigan kong si Kim Reyes. At iyon ang nasa slide show na makita sa side bar ng blog ko. At ang latest kong pa imprinta ng t-shirt wala sa slide show ay iyong makita sa post kong ito kasama na rin ang mga larawan na patungkol sa mga gawa ng kaibigan ko na isa ring tattoo artist. Hindi lang tatto artist na matatawag kundi all around artist siya. Kasi bukod sa pagiging tattoo artist ay trabaho din niya ang gumawa ng streamer, banner, drawing, t-shirt printing, tarpaulin, styrofoam cutting, signages, panaflex billboards, layouting, yearbooks, stage décor, interior design at iba pa. Magaling din siya sa painting. Siyempre bukod sa tunay na pag tattoo ay nag hehenna tattoo din siya. Dito sa Leyte ay sumasali siya sa mga competition sa pag tattoo o kaya body painting. Marami na rin siyang award na napanalunan sa mga sa pagsali sa competition. Dito sa aming lugar napakaraming beses rin na kung saan siya ang kinukuha na mamahala para sa pag celebrate ng Alumni ng isang paaralan. Maraming paaralan na rin ang kumuha ng serbisyo niya. Siya na ang bahala sa lahat if the price is right nga lang. Siya na ang bahala gumawa ng design sa t-shirt, paggawa ng mga streamer para sa alumni, design sa stage at kung ano pa na ikagaganda ng event. Minsan din ay labor lang ang hinihingi niya at ang materyal sa host na lang. Sabi nga kaibigan ko na si Alexis na siya iyong lalaki na model ko sa sinulat kong Isang Linggong Pag-ibig ay unlimited daw ang talent ni Kim Reyes kasi madami talaga siyang alam. Ilan lang ang larawan na makita niyo sa napakarami na niyang gawa. Sa mga larawan ay makita niyo na tinatatoan niya ang kaibigan namin na si Felix Arbis na siya iyong nagrequest sa akin ng papaalis na papunta California na magsulat daw ako ng tula na ang pamagat ay "Ang Kaibigan Kong Nagbakasyon" na post ko noong January 31, 2010. At si Kim Reyes ay willing din siya mag trabaho sa ibang lugar kung kailangan ang serbisyo niya. Just e-mail me at sabihin ko sa kanya.

"You think it, I ink it".

Isang Linggong Pag-ibig

2011-09-18T23:35:00.000-07:00

Again, I thank Sam of http://www.freddysamsc.com for giving me 15 dollars thru paypal account for the badge of her blog There's No Place That Far that I put in my blog. She is also the owner behind the badge Snap Shots And Tips. Please visit her, visit all My Advertiser. Thank You.

Ang larawan ng lalaki at babae na makita ay mga kaibigan ko. Ang lalaki ay naging modelo ko para sa sinulat kong PAGHIHINTAY noong May 4, 2009. Kapag umuuwi iyan mula ibang bansa ay nagpapainom iyan sa amin na mga kaibigan niya palagi ng san miguel beer o red horse. At ang babae naman ay siya ang kasama ko sa post kong PAIN noong May 25, 2011 at ako ang nagpapainom ng san miguel beer o red horse sa kanya, hehe. Joke lang. Ang kuwento po na mabasa ay gawa-gawa ko lang at walang katotohanan.

"You don't realize how much you care about someone until they don't care about you."

ISANG LINGGONG PAG-IBIG

Ni: Arvin U. de la Peña

Lunes  nasa isang tindahan si Sheryl may binibili bago pumasok sa paaralan ng may pumaradang kotse. Pagbaba ng lalaki ay nagtanong agad sa tindera  kung may load daw. Oo , naman ang sagot ng tindera. Dahil nagkatabi sina  Sheryl at ng lalaki ay hindi naiwasan ng lalaki na hindi tanungin ang  pangalan ng katabi niyang magandang babae. "Puwede ko bang malaman ang  pangalan mo", tanong ng lalaki." Sheryl Reyes po", sabi ni Sheryl. "Ako naman si Alexis  Negado", sabi naman ng lalaki. "Nice to  meet you", tugon uli ng lalaki at nakipag shake hands kay Sheryl. Bago  umalis ang lalaki na si Alexis ay hiningi niya ang cellphone number ni  Sheryl. Ibinigay din ni Sheryl ang cellphone number niya. Pagkatapos  magpaload ni Alexis at sumakay na siya sa kanyang kotse. Kinawayan pa  niya si Sheryl bago nagpaandar ng kotse at may ngiti sa kanyang labi.

Martes  sakay ng jeep si Sheryl ng bigla ay nag ring ang kanyang cellphone.  Nang tingnan niya ang kanyang cellphone kung sino ang tumatawag ay si  Alexis. Ayaw sana niyang sagutin kasi baka hablutin ang cellphone niya  ng snatcher pero sinagot niya pa rin. At sila ay nag-usap ng masinsinan.

Miyerkules  paglabas ng paaralan ni Sheryl ng laking gulat niya ng makita sa  kabilang linya ng  kalsada ang  nakaparadang kotse ni Alexis. At si Alexis ay  nasa may pinto at kinakaway siya. Walang nagawa si Sheryl kundi ang  lapitan si Alexis. Hindi na nakatanggi si Sheryl ng siya ay yayain ni  Alexis na mamasyal. Maraming magandang pasyalan ang pinuntahan nila.  Ipinakita ni Alexis kay Sheryl ang kanyang pagiging mabait, maginoo, at  galante.

Huwebes  naguguluhan si Sheryl. Balisa ang kanyang isipan. Nagdadalawang isip  siya kung sasagutin ba si Alexis sa panliligaw na nagpapakita naman sa  kanya ng magandang loob. Inaalala niya ang kanyang pag-aaral. Dahil baka  makasagabal kung magiging boyfriend niya si Alexis. Hanggang sa  makatulugan niya na lang iyon.

Biyernes  habang sila ay kumakain sa isang restaurant ng sagutin na ni Sheryl si  Alexis. Tuwang-tuwa si Alexis ng marinig sa  bibig ni  Sheryl na siya ay sinasagot na. Paglabas  nila ng restaurant ay agad dinala ni Alexis si Sheryl sa isang jewelry  shop. Bumili si Alexis ng isang pares ng singsing tanda ng kanilang  pagmamahalan.

Sabado  ng isama ni Alexis si Sheryl para sa birthday ng barkada niyang lalaki.  Noong una ay ayaw ni Sheryl kasi nahihiya siya. Pero siya ay napapayag  din ni Alexis. Sa party ay nakita ni Sheryl na sosyal ang mga kaibigan  ni Alexis. Madami ang bisita. Lahat na lalaki na kabarkada ni Alexis na  naroon sa birthday ay kasama din ang kanilang girlfriend. Napansin ni  Sheryl na ang mga babae na naroon ay umiinom lahat. Kaya siya ay uminom  na rin sa kagustuhan ni Alexis kasi san miguel beer lang naman ang  iniinom. Gabi na ng makiuwi na si Sheryl kay Alexis. Pagtayo niya ay  nahilo siya. Muntik ng matumba dahil madami ang kanyang nainom. Inalalayan siya ni  Alexis papunta sa kotse.

Linggo ng madaling araw na ng maalimpungatanan si Sheryl sa pagkakatulog. Pagtingin niya sa kanyang sarili ay wala na siyang saplot. Nagtaka siya bakit ganun. Nang pagmasdan niya ang kabuuan ng kuwarto ay nalaman niya na hindi siya nasa kanila. Hinanap niya kung nasaan si Alexis. Tiningnan niya sa banyo baka naliligo, pero wala. Pagtingin niya sa mesa ay mayroon papel. "Sorry ayaw ko na sa iyo. Break na tayo. Laro lang ang lahat." Napahagulgol agad ng iyak si Sheryl. Hindi niya akalain na ganun pala si Alexis. Akala pa naman nya ay sila na ang magkakatuluyan. Pinagsamantalahan lang siya ni Alexis. Lumabas si Sheryl sa kuwarto ng motel na may lungkot sa sarili. At sinabi niya na hindi na siya basta magtitiwala sa isang lalaki.

Boulevard

2011-09-14T22:38:00.000-07:00

Ang larawan ko po na makita ay kuha iyan sa boulevard. Pagkatapos ng party sa paaralan dahil sa alumni ay pumunta kasama ng ilang kaibigan around 2 am siguro at doon nag continue sa pag inom. Sa aming lugar kasi sa gilid ng dagat ay may tinatawag na boulevard. Isa siyang pasyalan lalo na kung hapon na kasi may mga nagtitinda. Sa mga nagtitinda ay siyempre hindi nawawala ang San Miguel Beer o kaya Red horse. Kasama na rin doon ang mga paninda para sa pulutan, barbecue o ano pa. Ang ibang tao doon na din kumakain pag gabi. Madami ang nag-iinuman diyan. Maraming beses na rin kaming magkakaibigan nag inuman sa boulevard. At ang babae naman na makita sa larawan ay siya ang modelo ko sa sinulat kong LUHA para sa entry ko sa pagsali kamakailan sa pa contest ni iya_khin ng http://susulatako.blogspot.com

"If there is one mistake in my whole life that I can tolerate. It is when I have loved, though I knew it wouldn't be appreciated."

BOULEVARD
Ni: Arvin U. de la Peña

Kaysarap mong balik-balikan
Kasi kahit paano nakakagaan ka ng loob
Kahit na sa bawat pagpunta sa iyo
Halos maubos ang perang dala.

Habang tinitingnan ang dagat
At ang malayong bukid
Pakiwara talaga kuntento na sa buhay
Lalo kapag iniinom na ang malamig na beer.

Sa bawat pagpunta sa iyo
Kasama minsan ang ilang mga kaibigan
Ay nagdudulot ka talaga ng saya
Sabihin pang nahihilo kami sa pagkalasing.

Minsan isang gabi napadaan ako sa iyo
Akala ko ay sasaya ako
Akala ko lalasingin mo uli ako
Pero hindi, hindi ganun ang nangyari.

Bakit? bakit sa iyong lugar ko pa
Nakita at magkasama na masaya
Ang tibok ng aking puso
At ang karibal ng aking puso.

Hudyat ba iyon para humanap ako ng iba?
Hudyat ba iyon para kalimutan na lang siya?
Hudyat ba iyon para di ko na siya isipin pa?
O, hudyat iyon para unti-unti iwasan na kita?

Oh, boulevard sikat ka ngang puntahan
Nang magsing-irog o nais mag-inuman
Ngunit bakit sa kabila ng lahat na pagpupunyagi ko sa iyo
Binigyan mo ako ng sakit, walang kapantay na sakit.

Pagsusulat (by request)

2011-09-08T07:43:00.000-07:00

Matagal na rin ang request na ito. Noong isang taon pa kasi sa draft ng email ko naka save siya August 28,2010. Kasi minsan ang mga nagrerequest ay save ko sa email ang pagrequest nila para ko matandaan. Minsan naman ay hindi ko save kapag gusto kong pagbigyan agad ang request nila. Sa blog niya ay wala pong picture niya at palagay ko ang nagrequest na ito ay hindi isang Pilipino. Malaman naman iyon sa blog niya. Narito po ang sinabi niya ng mag request.

Teacher Jet: Thanks Arvin. Ui,if you have the time,make a poem about teaching.When we blog,we also teach, right ? Thanks!

http://esllesson.blogspot.com/

PAGSUSULAT

Ni: Arvin U. de la Peña

Minsan na kitang kinalimutan

Minsan na rin na binalikan

Pakiwari ang mundo ay di kumpleto

Kung hindi kita pinagkakaabalahan.

Habang hawak ang lapis o ballpen

Sa pagsulat sa papel ng kung ano

Sumasakit man ang isipan ng konti

Binabalewala na lang dahil mahal ka.

Sa pagkahilig ko sa iyo

Maging sa pagkain ko ay naiisip

Ano ang mga isusulat

Mabuo ang isang magandang obra.

Napakasaya ko talaga sa iyo

Mga likha madami nakakabasa

Lalong masarap ang pakiramdam

Kung bawat humihiling napagbibigyan.

Hilig kong ito sa iyo

Siguro ay walang katapusan

Habang ako ay nakapagsusulat

Patuloy magbibigay aliw sa mga mambabasa.

Lenguahe

2011-09-02T23:19:00.000-07:00

Punta kayo google at search niyo James Soriano ng malaman niyo ang tungkol sa kanya at sa kanyang sinulat na naging controversial.

"Kung ikaw ay Pilipino walang masama kung ang salita ay ibang lenguahe. Ang masama ay iyong magnanakaw ng pera ng bayan."

LENGUAHE
Ni: Arvin U. de la Peña

Naging usap-usapan sa ibang internet site o kahit sa ibang blog ang sinulat ni James Soriano na nalathala sa Manila Bulletin. Marami ang nagalit sa kanya at mayroon din naman sumang-ayon sa sinulat niya. Nang mabasa ko ang sinulat niya ay nasabi ko na wala namang masama sa sinulat niya. Dahil mayroon naman talagang basehan ang kanyang artikulo. Masama bang sabihin na "Filipino was the language of the streets, etc., Filipino subject on the other hand was always the other subject., Filipino was a chore, like washing dishes; it was not the language of learning. It was the language we used to speak to the people who washed our dishes. Para sa akin ay hindi. Dahil maraming Pilipino mismo ang hindi tinatangkilik ang sariling lenguahe.

Pumunta ka sa mga mall, sa mga paaralan lalo na iyong sikat, sa mga meeting, sa conference, sa kongreso, o kahit sa kalsada. May maririnig ka na kapwa Pilipino ang palitan ng salita ay english. Lalo na iyong mga sosyal na tao na nakakasalubong mo. Habang kumakain ng ice cream o anong masarap na pagkain ay english ng english. Proud kasi sa sarili kapag magaling mag english. Nasa sariling bansa pero hindi salita sa Pilipinas ang ginagamit. Ang ibang Pilipino nga kahit mali-mali ang pag english ay english pa rin ng english. Hindi tumitigil sa pag english kahit minsan napagtatawanan na dahil mali ang grammar. Pero nagpipilit pa rin dahil pagtagal ay matututo din.

Dito sa bansang Pilipinas iba-iba ang lenguahe. Depende sa kung anong lugar ka. Kagaya ng tagalog, waray, bisaya, o kung ano pang salita. Kung ikaw ay isang waray o bisaya kapag ikaw ay pumunta sa lugar na ang salita ay tagalog. Kapag salita ka ng salita ng waray o bisaya sa kausap mo na tagalog ay pagtatawanan ka. Minsan pa pagsasabihan ka na hindi naiintindihan. Ako nga naranasan ko sa Cebu noon habang nagsasalita ako ng waray ay sanabihan ako ng ka boardmate ko na "huwag daw ako magsalita ng intsik." Pero kung english ang isalita mo ay baka purihin ka pa nila. Ganun kapag ikaw ay magaling magsalita ng english.

Kung ikaw ay nasa ibang bansa. Sabihin na natin USA at ang kausap mo ay Amerikano. Salitang Pilipino ba ang gagamitin mo, di ba hindi? Kasi hindi kayo magkakaintindihan. Ganun din para sa ibang bansa na mapupuntahan. Kasi ang english na salita ay pang worldwide talaga. Maliban na lamang kung sa ibang bansa ang makakausap ay Pilipino din kasi puwede na salitang Pilipino ang gamitin. Ngunit hindi pa rin nakakasiguro na Filipino language pa rin ang maging usapan.

Sa mga transaksyon lalo na sa gobyerno. Ang nakasulat sa bond paper ay english. Pati sa pagpirma na nagdudulot ng korapsyon ang binabasa ay salitang english bago pirmahan. Kapag nag apply ng trabaho ang nakasulat sa resume ay english. Kaya hindi nakapagtataka na naisulat nga ni James Soriano ang nalathala sa Manila Bulletin. Ang salitang Pilipino ay mahalaga din naman para sa isang transaksyon. Iyon ay kung ikaw ay mangungutang ng pera. Kung anong lugar ka at anong lenguahe ay iyon ang isulat sa papel o bond paper ng nagpapautang na katibayan ikaw ay nangutang ng pera at pirmahan mo iyon.

Kung walang apoy, walang usok. Kung may katotohanan rin lang naman ang sinabi ay huwag magalit. Huwag maghangad na linisin ang isang tao kung mismo sa iyong sarili ay may dapat linisin.

Magdalena (by request)

2011-08-30T01:29:00.000-07:00

Ang sinulat kong ito ay pagbibigay daan para sa request ng isang blogger. Ang pagrequest niya po ay dinaan sa tagboard ng blog ko. Narito po ang kanyang sinabi at ang blog niya ay http://thecoffeechic.blogspot.com/

algene: pwede magrequest ng isang tula?

"Prostitution is the oldest profession."

MAGDALENA
Ni: Arvin U. de la Peña

Sa pagtugtog ng nakakaaliw
Pagsayaw mo ng nakakaakit
Mga manonood ay takam na takam
Sa alindog mong kabigha-bighani.

Habang unti-unti tinatanggal ang saplot
Pilit pinapahumaling mga kalalakihan
Pagkatao mo ay nadudurog
Pagkat ginagawa labag sa kalooban.

Hindi man gusto ganun na trabaho
Walang magawa kundi tanggapin
Iyon lang ang tanging paraan
Magkaroon ng mapagkakakitaan.

Balewala na lang sa iyo
Pagpiyestahan ng mga mata ang pinakatago
Mahalaga matugunan lang ang pangangailangan
Kahit kapalit masilayan hubad na katawan.

Batid mang mababang uri ng pagkatao ang tingin
Walang magawa kundi ang tanggapin
Dahil kung may ibang paraan lamang
Mas gustuhin pa rin disenteng trabaho.

Sabungan (by request)

2011-08-20T06:50:00.000-07:00

"Sinulat ko ito dahil kay Councilor Dennis "dodong" Narido Garay, author-cockfighting ordinance."

"Umaasa ako na sa sinulat kong ito ay magkakaroon na uli ng sabungan sa aming lugar. Hindi sabungan na kung saang barangay lang ginagawa dahil para sa nalalapit na fiesta na kung tawagin ay tupada. Eh sobra 50 ang barangay sa aming lugar. Minsan pa pasabong lang ng kung sinong tao. Mahirap para sa mga sabungero ang magbiyahe ng malayo para lang sumabong. Mas maganda talaga kung may isang puwesto na sabungan lang. Sa mga tao na may katungkulan para magkaroon uli ng sabungan ay iwasan na sana ang pamimirsonal. Iwaksi na ang personal na galit. Higit sa lahat alisin ang tungkol sa politika. Kung bakit ko ito nasabi ay dahil noon sa aming lugar ay may sabungan. Pero ng mag-iba na ng administrasyon ay nagsara na. Ilang taon na rin na ganun. Samantala noon ay ayos lang kung may sabungan. Hindi pa nga ako isinisilang ay may sabungan na sa aming lugar."

SABUNGAN

Ni: Arvin U. de la Peña

Ang sabungan ay maituturing na isang bahay-aliwan. Hindi ito ang bahay-aliwan na inaakala natin na kung saan doon ay puwede makaraos. Mailabas ang init sa katawan. Bagkus ang sabungan ay isang bahay-aliwan na kung saan halos mga lalaki lang ang naroon. Halo-halong uri ng pagkatao ang naroon. Mayroong professional, non professional, high profile, low profile, o kung ano pa na kung saan ang dalawang manok ay pinupustahan ng may ari ng bawat manok. Ang mga tao naman na nanonood na may pera ay pipili sila ng manok na nais pustahan. Sa "meron" ba o sa "wala".

Hindi nagwaldas ng pera na matatawag ang isang tao kung siya ay natalo man sa sabungan. Kundi siya ay nag-aliw lang. Katulad ng pag-aliw na kung saan pumunta siya sa ng beerhouse. Katulad ng pag-aliw na kung saan siya ay nakipag-inuman at siya ang gumasto. Higit sa lahat pera niya naman ang ginamit sa pagpunta sa sabungan. So, walang anong masama doon? Isa pang dahilan ang pagpunta sa sabungan hindi lahat ng araw ay talo ang tao. Mayroon araw na siya ay panalo naman. Dahil sa pagpunta sa sabungan ang tao ay maaaring matalo o kaya manalo. Kaya hindi maganda na kinokondena ang pagpunta sa sabungan o ang mayroong sabungan.

Malaking tulong para sa mamamayan kung may sabungan ang kanilang lugar. Dahil kung may sabungan ang mga tao na mahilig sa manok ay napupuwersa siya na maghanap ng pera para pambili ng pagkain ng manok. Siyempre bukod sa pagkain sa manok na binibili ay iyong para din sa sarili at sa pamilya. Dahil din sa mga manok ang isang tao na nag-aalaga ay natututo siyang mag apply sa sarili ng tinatawang na " time management". Ibig kong sabihin kung ang isang tao ay nakasanayan na niya na ang pagpapakain sa mga manok niyang alaga sa umaga ay dapat 7:00 am to 7:30 am at sa hapon naman ay 4:30 pm to 5:00 pm ay iyon lagi ang kanyang gagawin. Sa mga oras na iyon dapat napakain na niya ang kanyang mga alagang manok. Kung ang isang tao na may alagang manok ay inaantok pa dahil nalasing o ano pa ay babangong talaga siya sa oras na iyon sa umaga para mapakain ang alagang manok. Ganundin din po sa hapon. Kahit gaano pa kasarap ang pagkain o kaya pulutan sa inuman ang isang tao na may alagang manok ay uuwi talaga sa kanilang bahay para mapakain ang manok. Minsan pa gumigising ng maaga ang tao para sa pagpapakondisyon sa manok na isasabong. Lalo na kung isasali sa tinatawag na derby.

Kung may sabungan din ang isang lugar lalo na kung malakas talaga ang hatak sa mga sabungero pati na sa ibang lugar. Ang mga tao na may pera talaga dahil sa negosyo o trabaho ay nagtatayo ng manukan o farm para sa mga manok panabong. Dahil doon sila ay kumukuha ng tao na susuwelduhan nila para mag alaga sa mga manok. Hindi lang isa ang kinukuha na tao kundi dalawa. Minsan pa nga ay tatlo. May tao na ang trabaho ay tagapakain lang ng mga manok at pagpapainom. At may tao din na ang trabaho ay magkondisyon lang ng mga manok para sa pagsabong. Sa ganun na paraan dahil sa sabungan nakakatulong ng tao na walang trabaho para magkaroon ng trabaho. Magkaroon ng mapagkakakitaan kahit paano dahil sa farm ng mga manok panabong. Na doon sa farm ay libre na ng pagkain. Hindi nga lang masarap palagi pero may laman ang tiyan.

Kumikita din ang munisipyo dahil sa sabungan. Kaya nararapat lang na ang sabungan ay pahalagahan. Bigyan ng halaga katulad ng ibang establisiyemento na bumabayad ng buwis sa munisipyo. Dahil sa sabong minsan ang tao na walang pera ay nagkakapera. Iyon ay dahil sila ang inuutusan ng kanilang amo sa sabungan na pumusta ng pera para sa kursunada na manok ng amo. Kapag uwian na at may panalo ay binibigyan ng pera ang tao na kung tawagin din ay kristo. Minsan pa nga kahit talo ay binibigyan pa rin ng amo ng pera. Sa ganun na pangyayari na walang pera ay nagkapera ay kahit paano ay may pambili na. Malaking tulong din ang sabungan para sa mga tao na nagsisilbi sa sabungan kasi binabayaran sila. Katulad ng siya ang nagbebenta ng ticket, bumabantay sa mga pumapasok, namamahala sa paghawak ng pera kung ilan ang pusta sa manok, tagalinis sa sabungan, ang sentensyador sa sabong, at iba pa na sa sabungan kahit paano ay nagkakapera sila. Higit sa lahat malaking tulong ang sabungan para sa mga nagtitinda doon. Kumikita ang mga nagtitinda at kumikita din ang mga binibilhan ng mga paninda.

Kung ang fiesta na iniwan sa atin ng ating mga ninuno ay tinatangkilik. Nagkakaroon ng selebrasyon. Ang sabong na ganun din namana pa sa mga ninuno ay nararapat lang din na tangkilikin. Kasi kung walang pera ang tao ay hindi naman siya pupusta. Manonood lang naman siya ng sabong. Pero sa fiesta minsan ang isang tao ay nangungutang pa ng pera para lang may maihanda dahil sa may mga bisita na darating na pagkabukas ay magproblema kung kailan makakabayad. Alin ang masama doon? Ang mangungutang ka ng pera para may maihanda sa fiesta o ang manonood lang ng nagsasalpukang manok dahil walang pera.

Ang sabong ay bisyo na may maganda ring patutunguhan. Kasi kung maglabas ka ng pera para sa pagpusta sa manok ay maaari iyon na maibalik sa iyo. Hindi katulad ng bawal na gamot na kapag naglabas ng pera pambili ng droga ay wala ng maibabalik. Dahil ang bisyong droga ay sariling kapakanan lang ang iniisip. Hindi iniisip ang ibang tao. Hindi inaalintana ang magiging epekto na kung lumala ay apektado ang mga mahal sa buhay lalo na ang pamilya. Samantalang sa sabong ang pera na inilabas para ipusta sa manok ay maaari na lumago lalo na kung suwertihin talaga.

Nasa modernong panahon na tayo. Kaya dapat nasa modernong pag-iisip na rin. Walang masama kung ang isang lugar ay may sabungan. Kaya nararapat na sa bawat  lugar ay may SABUNGAN.

Minsan Lang Kita Iibigin (by request)

2011-08-16T06:40:00.000-07:00

Wala pa ako facebook noon at friendster pa lang ng makilala ko ang babae na makita sa larawan. Naging ka text ko rin siya noon. Nag request siya sa akin noon na magsulat daw ako para sa kanya at ito ay pinagbigyan ko naman. Iyon ay ang post ko noong October 7, 2009 na ang pamagat ay Sa Tamang Pagkakataon. High School pa lang siya noon. Ngayon ay college na. Sa facebook ngayon minsan ay nagkaka chat kami at muli sinasabi niya na kailan daw uli ako magsulat ng para sa kanya. Matagal na rin ang pagsabi niya ng ganun sa akin at ngayon ko lang siya mapagbibigyan. Isa siya sa magandang babae na mga kaibigan ko sa facebook na taga Antipolo, Rizal.

"Hindi ako mayaman para BILHIN ang kahapon. Pero handa akong UTANGIN ang bukas makasama ka lang maghapon."

MINSAN LANG KITA IIBIGIN
Kay: Janine Quinanahan

Ni: Arvin U. de la Peña

Ang pag-ibig ko sa iyo minsan lamang

Mamahalin kita ngayon ng lubos

Ibibigay ang lahat para sa iyo

Makasiguro lang na ikaw ay akin.

Sakripisyo at pagod na mararanasan

Hindi ko iintindihin ganun ko ikaw kamahal

Ang puso ko sa iyo lang ngayon tumitibok

Hangad ko para sa atin huwag mo sanang sirain.

Sa puso mo ako lang sana

Hindi magkaroon ng kahati

Pagkat kung mayroon kang ibang mahal

Minsan kong pagmamahal sa iyo hindi na mauulit.

Mga yakap mo at halik sa akin

Sa bawat araw na ako ay pinapaligaya

Hindi ko panghihinayangan na mawala

Kung malaman ko man may iba kang iniibig.

Minsan lamang ako ay magkakaganito

Kaya huwag mong sayangin

Dahil ang minsan kong ito na pag-ibig sa iyo

Maaari na maging kailanman.

Luha Ng Napaibig (by request)

2011-08-10T07:10:00.000-07:00

Hindi ito ang entry ko para sa contest ni iya_khin ng http://susulatako.blogspot.com na magsulat ng poem na ang pamagat ay dapat kalakip ang salitang luha na sa ngayon ay umaabot na po ng sobra 50 ang sumali. Dahil ang entry ko po para sa contest niya ay ang post ko ng Luha. Ang sinulat ko pong ito ay pagbibigay daan sa request ng blogger na si MC. Dinaan niya po ang pagrequest sa pag comment para sa sinulat kong Tinta. Narito po ang sinabi niya.

MC said...

ang cute nung little girl :) and as always, tumataludtod ka naman, goodjab! kelan mo ko gagawan ng tula? choz! haha

August 5, 2011 5:37 AM

http://marsyconstantino.blogspot.com/

LUHA NG NAPAIBIG

Ni: Arvin U. de la Peña

Sa kagandahan mo ako ay nagkagusto
Unang sulyap pa lang tumibok agad ang puso
Ikaw na ang hinahanap-hanap
Masilayan ng mga mata kong kumikislap.

Paghiga ikaw ang nasa isipan
Pinapangarap ko ang kagandahan mo
Sa pagkagising ko ikaw pa rin ang naaalala
Sadyang ikaw na ang nais ko.

Kaysakit ng tayo ay magkakilala
Mayroon ka ng tinatangi
Hindi mo na kaya na siya ay palitan
Pagkat naibigay mo na ang lahat sa kanya.

Puso ko bigla na lamang lumuha
Napaiyak ng dahil sa iyo
Napagtanto na pagdating sa pag-ibig
Hindi puwede na ikaw ay mag akala.

Tinta

2011-08-04T06:25:00.000-07:00

"Minsan sa buhay ay sinusulatan natin ang ating kamay. Minsan pa nga sa paaralan sa kamay sinusulat ang maaaring sagot para sa pagsusulit."

TINTA
Ni: Arvin U. de la Peña

Dahil sa iyo may nababasa
Karaniwan ay itim ang kulay
Ngunit mayroon ring asul
Malaki ang tulong mo para matuto ang tao.

Nagdudulot ka rin ng mantsa
Lalo na sa damit
Hindi ka basta na itinatapon
Pagkat malaki ang pakinabang mo.

Paglaruan ka man sa kamay
Hindi ka agad natatanggal
Daig mo pa ang isang tuko
Kung makadikit mahirap maalis.

Tinta sa panulat mahalaga ka
Tulad ng ibang bagay na nakikita
Malaki ang papel mong ginagampanan
Para sa isang babasahin at gamit pagsulat.

Katulad ng ibang kagamitan sa paaralan
Isang dahilan ka bakit nagkaroon ng karunungan ang estudyante
Sa kaalaman na natamo ng isang nilalang
Malaking bahagi ka doon.

Luha

2011-07-28T07:02:00.001-07:00

"Ang luha ay maaaring dahil sa pag iyak o kaya dahil sa sobrang kasiyahan."

LUHA
Ni: Arvin U. de la Peña

Kasabay ng pag iyak ay ang paglabas mo
Sa mata kung saan marami ang nasusulyapan
Sa pagtulo mo hudyat na talagang may dinaramdam
Dahilan para ikaw ay maghatid ng awa.

Mistulang tubig ka kung tingnan
Ngunit naiiba dahil hindi nabibili
Sa tao nakatago ka hindi nakikita
Napagmamasdan ka lang madalas kung may umiiyak.

Luha mistulang baha ka rin
Kalamidad na dulot ng kalikasan
Minsan rumaragasa ang iyong pagdaloy
Minsan naman ay hindi, mahina lang.

Sadyang ang tulad mo mahiwaga
Pagkat kahit masaya ang tao
Sobrang nagagalak sa natamo sa sarili
Bigla na lang ay tumutulo ka.

Tunay Na Ligaya

2011-07-22T07:02:00.000-07:00

Ang kasama ko po na babae ay blogger din po. Mula po siya sa Manila. Sa mundo ng blog ko po siya nakilala. First time ko po na makipag meet ng isang tao na may blog din. Nagkita po kami sa mall na Robinson sa Tacloban City noong June 30, 2011. Ang pangalan niya po sa mundo ng blog ay Yen. At ang mga blog niya po ay
http://business-ito.com/
http://www.2timersally.com/
http://www.curious-b-b.com/
and http://recyledthoughts.blogspot.com/

"Sa buhay ko, alam ko marami akong mali. Di ako perpekto, pero nagsusumikap na magbago. Kung mayroon mang tama sa mga nagawa ko. Iyon ay nung pinili kitang maging parte ng buhay ko."

TUNAY NA LIGAYA
Ni: Arvin U. de la Peña

Sa piling mo natagpuan ko tunay na ligaya
Kapag kasama ka langit ang pakiramdam
Labis ang aking tuwa
Pumasok ka sa buhay ko.

Mga kabiguang natamo sa iba
Sakit na naidulot nila sa akin
Sugat sa puso ko ay naghilom
Dahil sa pagmamahal mo sa tulad ko.

Tinuwid ko ang aking buhay dahil sa iyo
Sa magandang direksyon na patungo
Nais ko na kung anong pagkatao mayroon ka
Ganun din ako dahil mahal kita.

Sa iyo wala akong idudulot na sakit
Pagkat karamdaman mo, karamdaman ko din
Lahat ay gagawin ko alang-alang sa iyo
Huwag ka lang mawawala.

Wala na ako mahihiling pa
Pagka't ikaw ay para ko na ring kayamanan
Makakaasa ka sa akin
Puso ko sa iyo lamang.

Tunay Na Pag-ibig

2011-07-13T06:52:00.001-07:00

" True love is unconditional and everlasting, it is established over time and validated with memories of the past."

TUNAY NA PAG-IBIG

Ni: Arvin U. de la Peña

Dumating  sa punto na kailangan ng sumuko ni John sa panliligaw kay Elizabeth.  Kahit anong gawin pa niya at panunuyo ay talagang hindi siya gusto ni  Elizabeth. Wala sa kanya ang hinahanap ni Elizabeth para sa isang  lalaki. Itinuon na lamang ni John sa pag-aaral ang para sana ay atensyon  kay Elizabeth. Hindi naman siya nabigo . Siya ang laging nangunguna sa  klase.

JS  prom ng masyadong masaktan ang puso ni John.  Dahil sa unang pagkakataon nakita niyang magkahawak-kamay sina  Elizabeth at Eric na sumasayaw. Kitang-kita niya sa mukha ni Elizabeth  ang kasiyahan habang kasayaw si Eric na anak mayaman. Kung isa lang sana  siyang mayaman siguro ay siya ang kasayaw ni Elizabeth.

Graduation   ng si John  ang maging valedictorian. Nang sabitan siya ng medalya agad  ay tiningnan niya si Elizabeth na sa kanyang mukha ay may bakas ng  lungkot. Sa unang pagkakataon nangyari sa kanilang paaralan na ang  valedictorian ay hindi masaya. Palabas na siya ng paaralan kasama ang  kanyang mga magulang at kapatid ng muli masaktan ang puso niya dahil  nakita niya na sumakay sina Elizabeth at ang mga magulang sa sasakyan ni  Eric.
 

Sa  kolehiyo sa kursong BS Accountancy ay naging schoolar si John. Tuwing  sem break lang siya umuuwi sa kanilang probinsya dahil sa malayo ang  kanyang pinag-aralan sa kanilang lugar.Tinitiis niya ang pangungulila sa  mga magulang at kapatid.. Tuwing umuuwi si John sa kanilang lugar ay  hindi niya maiwasan na hindi itanong sa mga kaibigan ang tungkol kay  Elizabeth. Sa bawat pagtatanong ang sagot ay nasa Manila nag-aaral ganun  din daw ang kasintahan ni Elizabeth na si Eric.

Sa  pagtatapos ni John sa kolehiyo ay naging cum laude siya. Tuwang-tuwa  ang kanyang mga magulang at kapatid sa kanyang natamo. Lalo na ng siya  ay pumasa sa board exam. Hindi naman nahirapan si John sa paghahanap ng  trabaho dahil agad ay tinanggap siya para sa isang branch ng Metro Bank.

Naging  masyadong busy ang buhay ni John sa pagtratrabaho. Kung gaano siya  kasipag noong  nag-aaral pa ay ganun din sa kanyang trabaho. Bihira na rin lang siya  umuwi sa kanilang lugar. Nagpapadala na lang siya ng pera o kaya minsan  siya ang binibisita ng kanyang mga magulang at kapatid.

Lumipas  pa ang ilang taon at siya ay naging manager na sa kanyang  pinagtratrabahuan. Tuwang-tuwa siya sa kanyang naabot na posisyon. Kapag  tinatanong naman siya ng kanyang mga kasamahan sa trabaho kung sino ang  kanyang kasintahan ay nagdadahilan na lamang siya na nasa kanilang  probinsya, kahit na wala.

Kung  tutuusin ay hindi mahihirapan si John na manligaw lalo at isa na siyang  manager. Pero hindi niya ginagawa. Dahil ang nasa puso at isipan niya  ay si Elizabeth pa rin kahit na hindi siya mahal.

Buwan  ng December ng magbakasyon si John sa kanilang lugar. Alam na ng  karamihan na tao sa kanilang lugar na siya ay isa ng manager sa isang  sangay ng Metro Bank. Nasa tindahan si John malapit sa kanilang bahay ng  lapitan siya ng isang kaibigan at nag-usap.

Sinabi  ng kaibigan ni John na nandiyan daw si Elizabeth nagbakasyon mula sa  pagiging nurse sa Manila. Nang tinanong ni John sa kaibigan kung may  asawa na ang sagot ay wala. Hindi rin daw nagkatuluyan sina Eric at  Elizabeth dahil si Eric ay pumunta na ng Amerika kasama ang mga  magulang. Ang balita pa nga daw ay may asawa na doon si Eric na alam na  din ni Elilzabeth. Sa ibinalita na iyon ng kaibigan ni John ay agad  nabuhayaan siya ng loob. Nagkaroon siya ng lakas ng loob na muli suyuin  si Elizabeth.

Bisperas  ng pasko at tanghali ng puntahan ni John si Elizabeth sa kanilang bahay  na may dalang bulaklak at chocolate. Muli ay sinuyo ni John si  Elizabeth. Ipinagtapat din ni John kay Elizabeth kung bakit hanggang  ngayon ay wala pa siyang kasintahan. Sa mga sinabi ni John ay naantig  ang puso ni ELizabeth. Dahil nalaman niya na talagang siya lang ang  mahal ni John. Nagpalitan sina John at Elizabeth ng cellphone number.  Umalis si John sa bahay nina Elizabeth na may ngiti sa kanyang mukha.

Umagang-umaga, araw ng pasko ng makatanggap ng text si John mula kay  Elizabeth na nagsasabing tinatanggap na siya para sa puso niya. Halos  mapasigaw si John mula sa kanyang pagkakahiga sa nabasa sa cellphone.  Agad ay nireply niya na salamat sa pagtanggap sa kanya at makakaasa na  siya lang ang mamahalin wala ng iba. 

Araw ng pasko na araw ng pagmamahalan ay di akalain ni John na sila na  ni Elizabeth. Ang gusto niya noon pa man ng siya ay matutong umibig.  

Sa pag-alis ni John pabalik sa lugar na kung saan siya nagtratrabaho ay  masayang-masaya siya. Dahil nakakaasa siya na silang dalawa na ni  Elizabeth. Ganun din si Elizabeth ng pabalik na rin sa Manila. Alam niya  na siya lang ang mahal ni John. 

Kahit magkalayo sina John at Elizabeth ay patuloy ang kanilang pagmamahalan. Bawat araw ay mayroon silang komunikasyon.

Sermon

2011-07-05T06:30:00.000-07:00

Noong elementary ako ang harapan ng paaralan ay ang simbahan na nakikita niyo. Ang pinag-aralan ko naman sa high school ay katabi ng simbahan. Kaya noon naiisip ko ano kaya ang pakiramdam ng isang pari. Minsan nga noon sa elementary ako sa ipinapasulat ng guro kong ano ang gusto sa paglaki ang isinulat ko ay "paglaki ko gusto kong maging pari, dahil gusto ko na maipalaganap ang kautusan ng Diyos."

SERMON
Ni: Arvin U. de la Peña

Isinilang tayo ng walang anuman sa buhay. Babalik tayo sa ating pinanggalingan ng wala rin. Bawat isa sa atin ang buhay ay hiram lang sa Diyos. At ang pagpapahiram ay may hangganan. Ngayon ay buhay tayo, pero maaaring bukas ay hindi na. Walang katiyakan kung kailan tayo mamamaalam sa mundo. Kung anuman mayroon tayo ngayon sa buhay ay hindi natin madadala sa kabilang buhay. Ang matitirang alaala para sa maiiwan ay kabutihan na nagawa kung sakali man ikaw ay mabuting tao. Ngunit kung ikaw ay masama na tao ay masamang alaala ang maiiwan mo sa iyong kapwa. Kung mabuting tao ka dapat magpakabuti ka palagai para maganda ang pagtingin sa iyo ng mga tao. Kung ikaw naman ay masama ay may panahon pa para magbago ng sa ganun maging mabuti ang tingin sa iyo ng mga taong nakapaligid sa iyo.

Mga kapatid ko sa ngalan ng Diyos habang tayo ay naririto sa lupa ay ipadama sana natin ang pagmamahal sa sarili at sa kapwa. Katulad ng ginagawa ng Diyos na mahal niya ang bawat isa sa atin. Kung tayo ay nang-aabuso, nang-aapi o may ginagawang hindi maganda ang kasiyahan na natamo dahil doon ay panandalian lang. Halimbawa magnakaw tayo ng pera. Kapag nakanakaw na tayo ng pera ay makakaramdam tayo ng kasiyahan. Kasi kung ano ang kailangan ay mabibili dahil may pera na o kaya kung ano ang gustong paggamitan ng pera ay makakagamit tayo. Ngunit kapag naubos na ang perang ninakaw ay paano na? Balik tayo sa pakiramdam ng kung ano ang walang pera. Sa ganun na pangyayari ang ninakawan ay magiging malungkot sa una dahil ninakawan siya ng pera. Ngunit pagtagal ay sasaya din dahil magkakaroon uli ng pera lalo na kung may trabaho. Pero ikaw na nagnakaw konsensya ang aabutin mo. Kung pera ang kailangan ay gumawa sa mabuting paraan para magkaroon.

Matuto tayong tumanggap ng kung anuman ang mayroon tayo sa buhay. Iwasan natin ang mainggit sa ating kapwa. Makuntento tayo kung anumang kapalaran mayroon tayo. Dahil dito sa lupa sadyang sinadya ng Diyos na ang buhay ay hindi pantay-pantay. Hindi puwede na dito sa lupa ang lahat ng tao ay mayaman. Hindi puwede na dito sa lupa lahat ng pamilya ay maraming pera. Dahil kung ganun na bawat nilalang ay maraming pera walang magiging katulong, walang magtitinda ng kung ano, walang pampasaherong sasakyan, walang mall, o kung ano pa diyan na kumikita ng pera. Kung bakit?, bakit pa maghahanap-buhay para kumita ng pera gayung marami ka ng pera. Walang puwedeng mautusan na tao na babayaran ng pera dahil sa may pera na siya. Talagang sadyang ganun dito sa lupa na may mayaman at mahirap para matuto tayo na magmahal at umintindi para sa ating kapwa.

Narito tayo sa lupa na mayroon tungkulin. Kung anumang tungkulin ang nakalaan sa atin ay ating gampanan ng maayos. Mahalin natin ang kung anuman mayroon uri ng trabaho tayo. Dahil sa trabaho na iyon doon kumikita ng pera, dahil sa trabaho na iyon doon nakakakain pati na ang pamilya, at higit sa lahat dahil sa trabaho na iyon nakakabili ng ibang personal na kagamitan. Marami sa ngayon ang manggagawa na sa umpisa ay aktibo pa sa pagtrabaho. Pagtagal ay hindi na. Magiging pala absent na dahil sa kung anong dahilan. Ang iba ay hindi na papasok dahil inumaga ng inom o kaya tinatamad o kung hindi man hindi gusto ang naging trabaho. Ang magiging katuwiran nila ay "ayos lang dahil marami pa naman ang puwedeng aplayan ng trabaho kung matanggal man.". Mali ang ganun na katuwiran dahil kahit bawat linggo ay iba-iba ang pagtratrabahuan ay hanggang sa pagtanda ay hindi mapapasukan ang lahat na puwedeng pagtrabahuan dahil sa sobrang dami.

Bilang panghuli para sa sermon kong ito. Gusto kong sabihin sa inyo na isa lang ang buhay natin kaya dapat natin na mahalin ito. Huwag manakit ng kapwa para maiwasan ang pagganti na minsan ang pagganti ay nagdudulot ng pagkasawi ng isang buhay. Higit sa lahat mahalin natin ang ating Panginoon . Sundin natin at ipalaganap ang kanyang mga nais at kautusan. Dahil sa huli ay siya ang ating mapupuntahan.

Panibagong Pag-ibig

2011-07-01T06:15:00.001-07:00

"When you fall in love, prepare to be hurt. Never expect, never assume and don't give everything because if one day he drop you. You have enough strength to move on."
PANIBAGONG PAG-IBIG
Kay: Maria Carmela Santos
Ni: Arvin U. de la Peña

Sakit na dulot niya huwag dibdibin

Lalo ka lang masasaktan

Marami pa namang iba handang magmahal sa iyo

Hindi lang siya ang marunong umibig.

Sa pag-ibig kasama na ang mabigo

Ang lumuha pagkatapos ng kasiyahan

Lagi lamang na tandaan

Pagkatapos ng dilim ay may liwanag.

Sa katulad mong may angking ganda

Marami pa ang magkakagusto

Hindi mabibilang maghahangad ng pagmamahal mo

Madami kang pagpipilian na mangingibig mo.

Ang nangyari sa iyo ngayon

Dapat lang na magsilbing aral

Sa susunod na pakikipagrelasyon

Piliin ang may pusong tapat.

Huwag ka ng malungkot

Iwaglit na siya sa iyong isipan

Sa pagwawakas ng pag-iibigan niyo

May panibago pa na darating.

Tatay (RIP)

2011-06-08T19:05:00.000-07:00

Isang masakit na dumarating sa buhay ng tao ay kung pumanaw na ang magulang. May 29, 2011 ng mamatay ang aking ama. Inilibing siya noong June 4, 2011. Isinilang siya noong February 8, 1941. Katulad ng aking Ina sila ay nasa kabilang buhay na. Ang una pong larawan na makita ay noong wala pa silang anak ng Nanay ko at ang pangalawang larawan ay kuha noong isang taon.
Ang pangalan po ng tatay ko ay si Leon "liling" de la Peña.

Nang mamatay ang Nanay ko ang nasa isip ko na lang ay nagbabakasyon lang siya at babalik din. Ngayong wala na ang Tatay ko ganun pa rin, iisipin ko na nagbabakasyon lang siya. Kahit alam kong ang pagbakasyon nilang dalawa ay wala ng pagbabalik.

TATAY(RIP)
Para sa yumao kong tatay na si Leon "liling" de la Peña
Ni:Arvin U. de la Peña

Naaalala ko ang panahon na ako ay sanggol pa
Karga-karga mo ako sa iyong mga kamay
Minsan sa pagkarga mo ako ay naiiyak
Minsan pa sa mga bisig mo ako ay nakakatulog.

Naaalala ko panahon pinapainom mo ako ng gatas
Tinitingnan pagmumukha mo
Minsan hinahawakan ka pa sa pisngi
Gusto na makipaglaro sa iyo.

Naaalala ko ang panahon na ako ay nakakalakad na
Tuwang-tuwa ka talaga
Lumalayo ka sa akin ng kaunti
Upang ikaw ay mapuntahan ko.

Naaalala ko panahon na ako ay malaki na
Pinapangaralan mo ako para sa magandang buhay
Hangad mo talaga mapabuti ako
Sa kapwa ay malinis ang pagtingin sa akin.

Wala ka naman dito sa lupa
Alaala mo mananatili sa akin
Hanggang sa huling sandali ng buhay ko
Lagi ka sa aking puso.

Pain

2011-05-25T18:36:00.001-07:00

First of all I want to thank Sam of http://www.photosandtips.com/ for sending me some amount of dollars for one year for the badge of her blog Snap Shots And Tips that I put in my blog.

Ito ang una at huli kong pag post ng poem na hindi ko sinulat.

"Sa buhay maraming beses kang magmamahal. Pero may isang taong dadating na hindi mo makakalimutan. Di man siya ang makatuluyan mo, pero siya naman ang magbibigay kahulugan sa buhay mo."

Pain

I never thought I would write poems when I was with you
Because I was so in love I didn't need to
I felt complete and so alive
But now you're "gone", it's hard to even face the man in the mirror.

I split my life into two
One half is trying to move on, the other's still dreaming of you
Dreaming we're happily together
It's the way my heart will dream forever.

It's so much easier this way
Living half a life each day
The other in the past back with you or in a future which is never true
Where my tears and smiles are all so pure.

Some nights I sit and cry to the heavens the question why.....
Remembering your pictures in my mind and reading the only set of poems I had
from you
They show me the footprints you left in my heart
And how our love cannot get any better.

Now they're just a reminder
Of everything I have lost
I guess happiness like that
Always comes with a cost.

I'm still grateful for your love
Even how fleeting it is in my life
I was proud to be your man
I'm just sorry I never got to be good enough for a much longer time.

But who knows the future
Maybe we'll fall in love again
If I could be back in your arms one day
Then I will gladly pay this small price..…PAIN!

(Para sa kaibigan kong si Alexis umaasa ako na sa pag-uwi mo ganun pa rin. Paiinumin mo pa rin kami ng San Miguel Beer o kaya Red Horse Beer.)

RH Bill

2011-05-18T23:30:00.002-07:00

Paunawa: May mga salita sa sinulat kong ito na medyo maselan. Para sa mga tao na magbabasa na hindi pa umaabot ng 18 ang edad ay patnubay ng magulang ang kailangan.

RH Bill
Ni:Arvin U. de la Peña

Usap-usapan ngayon ang RH Bill. Sa TV o pahayagan ay laman ng balita. Natatawa ako sa mga taong kontra sa RH Bill. Tingin ko sa kanila ay mga sawsawero at sawsawera. Agaw-pansin o kaya gusto lang na magkaroon ng publicity. Kung bakit ko ito nasabi kasi kahit pa maisabatas ang RH Bill ay wala rin namang mangyayari. Hindi iyon magiging hadlang para mapigilan ang pagdami ng populasyon. Kung bakit?, kasi likas na sa mga Pilipino ang pagka MALIBOG. Hindi pa pinag-uusapan o tinatalakay ang tungkol sa RH Bill ay mayroon ng condom o kaya contraceptives para hindi mabuntis na nabibili. Pero kahit mayroon ng ganun ay lumubo pa rin ang ating populasyon. Hindi napigilan ang pagkakaroon ng anak habang bata pa. Hindi napigilan ang walang maisilang na bata na hindi pinagplanuhan. Kahit pa maging lantaran na ang pagbebentang condom o kaya contraceptives para hindi mabuntis ay ganun pa rin ang mangyayari.

Halimbawa na lang ay ganito. Kung ang babae mahal na mahal ang boyfriend at ayaw na iwan siya kapag nagsabi ang lalaki na hindi gagamit ng condom sa pag sex ay tiyak papayag ang babae. Kasi mahal niya ang lalaki. Gusto na masiyahan sa pakikipagtalik. Kasi masarap ang makipag sex ng walang condom. Feel na feel ang sarap. Kung sabihin naman ng babae na iwithdraw kapag lalabasan na ay OK. Pero may mga pagkakataon na hindi nangyayari ang ganun. Naipuputok pa rin sa loob. Hindi agad nahuhugot kapag lalabasan na. Naipuputok pa rin sa loob. Kung magsabi ang lalalki na makikipaghiwalay kapag pinilit gumamit ng condom ay tiyak matatakot ang babae. Dahil doon ay parang wala ring saysay ang RH Bill.

Napakaraming beses na rin ng dahil sa kalasingan ay nakakabuo ng bata. Kapag lasing ay tatabihan ang babe at doon ay makikipagtalik na. Ang babae kahit ayaw ay pumapayag na lang kasi magagalit ang lalaki lalo at lasing. Dahil kung hindi pumayag ang babae ay mananakot ang lalaki na lalabas ng bahay at pupunta sa bahay aliwan para doon mairaos ang init na nararamdaman.

Go forth and multiply, iyon ang nakasaad sa bibliya. Kapag naipasa ang RH Bill baka hindi na mangyari ang go forth and multiply at iyon ang ayaw ng simbahang katolikoo. Itong simbahang katoliko mahilig talagang makialam lalo sa usaping politikal. Tingin nila talaga sa kanilang mga sarili ay malinis at lahat ng pari o nanunungkulan sa simbahan ay walang bahid ng dumi sa katawan.

Alin ang kasalanan? Ang hindi bumuo ng bata o bumuo ng bata pero walang maipapakain kapag naisilang. Magnanakaw muna para may maipakain. HIndi ba mas kasalanan ang bumuo ng bata pero kulang sa atensyon. Na ang iba ay nakikita sa mga kalsada walang damit. Kung may damit naman ay marumi. Nakakaawa kung titingnan. May mga bata na inaapi ng magulang. Kaya nga may tinatawag na child abuse. Higit sa lahat dahil wala sa plano ang ipinagbubuntis ay ipinalalaglag o kaya kung hintayin na maisilang ay itinatapon ang sanggol. Hindi ba mas malaking kasalanan iyon kasi matatawag na iyon na pagpatay. Kaysa sa sperm na pipigilan para hindi mabuo na maging bata pagtagal.

Sa ngayon marami ng Pilipino ang nag-iba ang relihiyon. Sa ibang simbahan na sila sumisimba. Kung inaakala ng simbahang katoliko na lahat ng mga salita o pahayag nila sa simbahan o paniniwala ay mabuti bakit mgay mga tao na nag-iba ng relihiyon. Lahat ng tao ay gusto na mapabuti ang buhay nila. Pero bakit nag-iba sila ng relihiyon. Sa ganun na paraan na maraming Pilipino ang nag-iba ng relihiyon ay malaki rin ang nababawas na dapat sana kita ng simbahan. Malaking pera ang nawawala sa simbahang katoliko dahil sa mga tao na nag-iba ng relihyon.

Mga kababayan ko huwag kayong maniwala sa simbahang katoliko o sa ibang politiko na huwag suportahan ang RH Bill. Kasi ang nasa simbahang katoliko ay ayos lang sa kanila ang hindi magkaroon ng anak, kasi wala silang asawa. Ewan ko lang kung may anak sa labas. Isa pang dahilan ang binubuhay nila sa kanilang sarili ay halos bigay lang sa kanila. Donasyon para sa simbahan. Ang pera na binibili ng pagkain ay mula lang sa tao. Malakas silang magsabi ng kontra sa RH Bill kasi wala silang asawa. Wala silang pinagkakagastuhan na asawa at anak. Tungkol naman sa mga politiko na kontra sa RH Bill ay ayos rin lang sa kanila ang maging marami ang anak kasi mayaman sila o kaya maraming pera na magagamit para sa pagpapalaki sa anak. Pero iyong ibang mga tao. Naghihirap muna sila para may maipakain sa kanilang mga anak. Mabuti kung ang simbahang katoliko o ang mga politiko na kontra sa RH Bill ang gagasto para sa ibang mga bata, pero hindi eh. Magaling lang silang magsalita pero kulang sa gawa.

Suportahan ang RH Bill dahil iyon ang isinusulong ng gobyerno. Hindi naman tungkol sa korapsyon ang isinusulong bakit pa tayo kokontra. Kung laging ganun na may hadlang sa nais ng gobyerno kahit hindi naman patungkol sa korapsyon ay hindi uunlad ang ating bansa. Magpakita tayo ng pagkakaisa. Huwag magwatak-watak sa paniniwala. Dahil ang kaunlaran ng bansa ay nasa tamang disiplina at pagkakaisa ng mga mamamayan.

Yapak

2011-05-11T06:52:00.001-07:00

"Ang bawat isa ay mayroon pag-asa. At ito ay malaman kung saan siya patutungo."
YAPAK
Ni: Arvin U. de la Peña

Magpakalayo ka
Sundin ang gusto mo
Hayaan lang sila
Pagtagal uwi ka.

Lasapin ligaya
Sa kanila wala
Isipin bukas mo
Makamtan ginhawa.

Huwag mag-alala
Sila di makita
Papel ay marami
Puwedeng sulatan mo.

Sa buhay ng tao
Pag-iwan kasama
Habang buhay hindi
Kapiling mo sila.

Yapak mo paglayo
Pagbalik pareho
Kayabangan wala
Pagkat iwasan ka.

Baliw (by request)

2011-05-04T18:19:00.000-07:00

Matagal na ang request na ito. Noong isang taon pa siguro ito. Ang iba kasi na nagrerequest ay save ko sa email ko ang sinabi nila tungkol sa pag request. Kung di ako nagkakamali ay sa tagboard ko dinaan niya ang pagrequest. Narito po ang sinabi niya para sa pag request. Ang blog niya po ay http://poeticveela.blogspot.com

Mariz: hello po.. can i have a request??

Mariz: evening.. hmm.. yata.. madali yata un.. hehehe ..poem about mental illness.. I mean 'baliw'.. ganun.. thank you po..

BALIW
Ni:Arvin U. de la Peña

Tumatawa, walang dapat pagtawanan
Nagsasalita, walang kausap
Marumi ang damit, walang pamalit
Natutulog sa kalsada, walang bahay.

Palakad-lakad, walang direksyon
Namumulot ng kung ano sa daan, walang pambili
Mabaho man sa kapwa, walang pakialam
Ipinagtatabuyan, walang nagagawa.

Tinatanong ang ibang tao, walang pumapansin
Minumura, walang maisagot
Binabato, walang maiganti
Giniginaw, walang kumot.

Gustong sumakay, walang pamasahe
Inuuhaw, wala agad mainom
Nag-iisa sa sulok, walang tumatabi
Humihingi ng tulong, walang pumapansin.

Baliw, mga baliw sa lansngan
Ituring silang tao din, huwag pandirihan
Sila ay katulad din natin, may puso at damdamin
Nasasaktan din sila, kahit baliw.

Ulap (by request)

2011-04-27T07:17:00.000-07:00

"Sa sinulat ko pong Dahon ay nag comment ang kaibigang blogger na ito at doon sinabi niya na kung puwede din bang mag request. Ito po ang pagbibigay daan para sa request niya. Ang mga blog niya po ay
http://www.atmytabletop.com/
http://awifey.blogspot.com/
http://www.kissess4u.com/
http://niecesandnephew.blogspot.com/
http://www.myphotographyinfocus.com/

Kim, USA said...

Aba ganda namang poem na ito. I only didn't remember sa mga dahon na nalagas last fall talagang back breaking ang ginawa naming linis dahil sa mga dahon hehehe.
By the way pwede mag request din?? Hehehe!

MYM

April 11, 2011 1:41 PM

ULAP
Ni: Arvin U. de la Peña

Sa itaas ay lagi kang nakikita
Di maipaliwanag kung anong hugis
Napaganda mong pagmasdan
Lalo kung maganda ang sikat ng araw.

Dumadaan ka lang sa paningin ng tao
Dahil pupunta ka naman sa ibang direksyon
Ngunit ang iyong pagdaan
Isang maganda na pangitain.

Makita ka mang mahina ang paggalaw
Maitim kung pagmamasdan
Hudyat iyon para mo ulanan
Ang mga nasa ibaba mo.

Ulap ka man lang
Ikaw ang nagpapaganda sa kalawakan
Sa pagkamulat ng mga tao at hayop
Ikaw ang nakikita sa itaas.

Alma Mater

2011-04-21T07:46:00.000-07:00

Naisulat ko ito dahil ilang araw na lang ay Grand Alumni Homecoming na para sa naging paaralan ko noong high school. Muli ay magtitipon-tipon kami na batch. Ganun din para sa ibang mga batch. Hindi na kami sumasali sa mga competition kasi wala rin namang nangyayari. We will parade na lang. Wala na kaming napapanalunan hindi kagaya noon. Sayang lang ang pagod at hirap tapos kahit isang trophy at cash prize walang natatanggap. Malaki pa ang nagagasto para sa mga costume at sa iba pa. Ang ginagawa na lang namin ay mag bonding na lang. Tiyak umaatikabong inuman ang mangyayari, hehe. Ngayon pa nga lang ay kinokondisyon ko na ang sarili ko na dapat makaya ko ang matagalan na inuman. Sa madaling salita ay ilang araw na inuman lalo na may galing abroad na uuwi, haha. Higit sa lahat sa Social Night na awarding din para sa mga nanalo ay doon may mga member ng aming batch na magpapakita. Na sa ibang araw ay kahit anino nila wala. Lalo na noong sumasali pa kami sa mga competition tapos kulang ng tao. Ayaw nilang sumali para sa competition pero pag Social Night andun sila. Nakaka badtrip ang ganun. Kasi wala sila sa pag practice para sa competition o kaya halimbawa pag gawa ng float, wala sila sa pag parade na minsan pa mainit ang panahon. Pero sa kasiyahan na hindi sila mapapagod ay nandun. Higit sa lahat na nakakainis ay iyong sa kasiyahan lang sasali pero kahit pag bigay ng pera para sa contribution ay wala, kahit 100 pesos. Pero ang mga nakikisaya pero sila ay nagbibigay ng kaunting amount ay okey lang iyon. Nauunawaan kung bakit sa sandaling okasyon lang sila magpapakita. How many times ng nangyari iyon. Buti na lang may San Miguel Beer na kakampi sa pagkainis. Pero hindi lang ako naman ako ang naiinis, may iba din na member ng aming batch. Pero noon pa iyon, noong sumasali pa kami sa competition. Kaya sa mga ka batch kong makakabasa nito ay pasensya na pero iyon ang totoo at alam niyo iyon.

"In the end I realize that the importance of celebrating grand alumni homecoming is not by joining the competition, but BONDING with your batchmate. In dying you cannot bring trophies, but memories will.................."

ALMA MATER
By: Arvin U. de la Peña

We enter your life when
we are young
Our childhood dreams started to mold
You bring us path
To be a real christian
Offer our life and hearts to God.

Wherever we are, we hail you
Just like today
We thank you for the knowledge
that we've got
Thou it hurts others not succeed
Still we are gathering for you
Our beloved alma mater.

We are here now
Your sons and daughters to praise you
Thou we are busy
We never fail to forget you
You always remembered.

Our love to you until we live
Like a river that flows forever
No end, no limit the blessings
you've been giving.

Bawal Na Gamot

2011-04-15T07:12:00.000-07:00

"Sinulat ko ito hindi dahil sa ako ay gumagamit ng bawal na gamot. Kundi upang ipaalam na ang paggamit ng bawal na gamot ay hindi masama basta ba tamang daan ang tinatahak mo. Hanggat wala kang nasasaktan o sinasaktan na tao ay walang masama sa paggamit ng bawal na gamot."

BAWAL NA GAMOT
Ni: Arvin U. de la Peña

Kung ako ang tatanungin ay ayos lang ang gumamit ng bawal na gamot. Ang pagtikim ng bawal na gamot ng isang tao ay nagbibigay kasiyahan sa kanya. Hindi lang basta ligaya kundi kakaibang ligaya pa na hindi nararanasan sa ibang tinitikim. Walang sinabi ang sarap ng mga alak o kaya mga pagkain sa pagtikim ng bawal na gamot. Pagbabawalan mo ba na ang isang tao ay lumigaya? Sa paggamit din ng bawal na gamot ang isang tao kung may problema man ay nawawala. Nawawala ang dinaramdam niyang problema. Pagbabawalan mo din ba na ang isang tao ay mabagabag ang isipan dahil sa problema?

Kaya lang naman minamasama ang paggamit ng bawal na gamot ay dahil minsan masama ang ginagawa ng isang taong gumagamit ng bawal na gamot. Iyong hindi nila nakokontrol ang kanilang sarili sa epekto ng bawal na gamot. Dahil lulong na sa bawal na gamot ay kung anu-ano na ang ginagawa na minsan nakakaperwisyo pa ng kapwa. Nariyan ang magnakaw para lang may pambili ng bawal na gamot. Higit sa lahat nariyan din ang pagpatay ng dahil sa bawal na gamot. Minsan hindi pa nakakatapos ng pag-aaral dahil sa bawal na gamot.

Kung ang lahat ng gumagamit ng bawal na gamot hindi nakakapinsala sa ibang tao ay walang problema iyon. Puwede iyon na ipagpatuloy niya hanggang kaya ng katawan niya at higit sa lahat hanggang kaya ng bulsa niya. Problema niya na lang iyon kung hindi niya tapusin ang kanyang pag-aaral. Kasi siya lang naman ang kawawa.

Hindi maganda na pagbawalan ang isang tao na gumamit ng bawal na gamot kung maganda naman ang ginagawa para sa kanyang sarili at sa ibang tao. Kasi kung gagawin, iyon ay pakikialam sa buhay ng isang tao. Bawat tao dapat mayroon kalayaan para sa kanyang sarili. Hindi maganda na manghimasok lalo na kung ang kalayaan na lang ang natitira para sa isang tao.

Kung sa paggamit ng bawal na gamot nagkakaroon ng kulay ang damdamin ng isang tao ay hayaan siya. Lalo na kung wala naman siyang inaapakan na tao. At lalong-lalo na kung hindi naman siya nanghihingi ng pera para pambili ng bawal na gamot.

Akin itong isinulat hindi para mag encourage na gumamit ng bawal na gamot. Nasa inyo na lang iyon.

Dahon (by request)

2011-04-11T07:00:00.000-07:00

Minsan ng nagrequest ang kaibigang blogger na ito sa akin at pinagbigyan ko naman. Ang una niyang request na pinagbigyan ko ay ang sinulat kong Agua Bendita. Sa pag post ko ng Mara Clara ay muli nagrequest siya sa akin na magsulat uli para sa kanya. Ang sinulat ko pong ito na Dahon ang pagbibigay daan para sa muli niyang pagrequest sa akin. Ang blog niya po ay http://www.freddysamsc.com

Sam said...: meron pa rin pala yang mara clara. anyway, my friend as always magaling ka talagang gumawa ng tula. pwede compose mo ulit ako?; February 2, 2011 6:00 PM

"Siguro sa sinulat kong ito ay maaalala niyo ang mga sandali na may pinipitas kayong dahon sa isang puno."

DAHON
Ni: Arvin U. de la Peña

Sa puno ikaw ang nagpapakumpleto
Kung wala ka pangit tingnan
Berde ang iyong kulay
Halos pare pareho lang ang hugis.

Minsan balewala ka lang ng iba
Lalo na iyong mga bata
Ginagawa ka na parang papel
Pinupunit punit hanggang sa dumami.

Masarap tumambay sa silong mo
Preskong hangin ang nadarama
Lalo na kung mahinit ang panahon
Masarap matulong sa tanghali na kapiling ka.

Dahon na nalalagas din pagtagal
Ang pagkalaglag mo sa lupa hindi pagwawakas
Dahil muli ay may uusbong pang mga kauri mo
Upang magbigay ganda sa puno.

Mukhang Kayganda

2011-04-05T07:43:00.000-07:00

Kung hindi dahil sa kanya siguro hindi ako nag blog. Kung hindi dahil sa kanya nakatitiyak akong ikaw na nagbabasa nito hindi ko kaibigan o kakilala sa mundo ng blog. Ang tinutukoy ko ay walang iba kundi si Maria Cristina Falls na nakilala ko sa diaryo dahil may mga sinulat din siyang napublish. Nang sabihin niya sa akin na mayroon siyang blog at ng tingnan ko ayun nagkagusto ako na gumawa din kasi iyon naman talaga ang gusto ko, ang maipakita at maipabasa sa iba ang mga sinulat ko. Ang blog niya po ay http://www.mariacristinafalls.blogspot.com at sad to say hindi na siya aktibo sa pag blog. Naroon din sa blog niya ang mga newspaper clip ng mga napublish niya sa diaryo. Mula ng hindi na siya maging aktibo sa pag blog ang pinagkakaabalahan niya na lang ay ang kanyang online store. Opo, may dalawa po siyang online store na nasa side bar ng blog ko. Ang isa ay nag-umpisa noong July 04, 2007 at ang isa ay noong September 05, 2007. Napakarami na rin po mula noon pa ang bumili sa online store niya. Kung bakit ko ito sinabi kasi noong isang araw ko lang nilagay ang link ng dalawang online store niya sa blog ko.

"Sa bakuran ngayon ng abs-cbn ang pinakamaganda na artista para sa akin ay walang iba kundi si Melissa Ricks."

Mukhang Kayganda
Kay: Melissa Ricks
Ni: Arvin U. de la Peña

Kagandahan mo ay kakaiba
Naiiba sa lahat ng babae
Sa bawat pagtingin sa iyo
Nabibighani mo talaga ako.

Isang sulyap lang sa telebisyon
Labis-labis na ang paghanga
Sa rami ng katulad mong artista
Ikaw lang ang maganda sa akin.

Walang hanggan ako'y hahanga sa ganda mo
Araw at gabi ikaw ay maiisip
Sa puso ko lagi kang mananatili
Patuloy ko ikaw susubaybayan sa showbiz.

Maabot mo pa man lalo
Pangarap mo sa buhay
Sana walang mag-iba sa iyo
Manatili ka kung ano ka ng mag umpisa.

Huwag mong bibiguin mga nagmamahal
Lalo na ang isang tulad ko
Hangad na mahaplos sa aking kamay
Mukha mo na kay ganda.

Kay Intsik at Kay Pinoy

2011-03-30T07:54:00.000-07:00

"Maganda sana kung pinairal ng bansang China ang kasabihan na for every rule there is always an exemption."

Kay Intsik at Kay Pinoy
Ni: Arvin U. de la Peña

Chinese Government hanga ako sa batas niyo. Kasi pinapatupad niyo talaga kung ano ang batas. Kagaya ng pagbitay kay Ramon Credo, Sally Ordinario-Villanueva at kay Elizabeth Batain. Sila ay nahulihan ng droga sa bansa niyo. At dahil nararapat ang parusang kamatayan ay ginawa niyo. Dahil doon bilib ako sa saligang batas niyo. Pero gusto ko malaman niyo na wala kayong puso. Hindi kayo naawa sa tatlong pilipino. Hindi kayo naawa para sa kanilang pamilya. Maaari naman iyon na habambuhay na pagkabilanggo na lang ang ipataw na parusa pero hindi niyo ginawa. Sila na tatlo ay puwede makatulong para mahuli ang drug syndicate na siyang nagpapadala ng droga para sa ibang mga OFW. Puwede silang mahingan ng impormasyon para mabuwag na ang sindikato na iyon. Pero hindi niyo iyon ginawa. Kung kalahi niyo ang gaganunin ay matutuwa ba kayo? Kung ang bansang Pilipinas ay may pinapatupad din na death penalty ay gagawin niyo pa rin ba ang pagbitay sa tatlong pilipino? Palagay ko baka hindi eh. Kasi ang gagawin niyo na lang ay makikipagpalitan ng preso. Ngunit dahil walang death penalty sa Pilipinas ay ginagawa niyo ang parusang kamatayan.

Chinese Government isipin niyo sana na napakaraming kalahi niyo ang sanhi ng pagkalulong ng droga ng maraming pilipino. Napakaraming kalahi niyo ang nahuhulihan ng pinagbabawal na gamot. Kung ang lahat ng iyon ay bibitayin din ay masisikmura niyo ba iyon? Maraming buhay ang nawasak dahil sa mga kalahi niyo. Pero may pilipino ba na winasak ang buhay ng isang chinese. Kung mayroon man ay konti lang. Pero ang mga kalahi niyo napakaraming pilipino ang naapi at nawalan ng direksyon dahil sa kanila, dahil sa droga kagaya ng shabu. Kung may mga nareraid na shabu laboratory ay mga kalahi niyo ang may-ari. Mga kalahi niyo Chinese Government ang nag ooperate ng shabu laboratory dito sa Pilipinas. Dahil sa mga shabu na iyon nagkaletse-letse ang buhay ng taong gumagamit. Naaapektuhan ang pamilya nila. Dahil din doon dumami ang karahasan dahil sa shabu na halos lahat talaga ay mga kalahi niyo ang nag susupply o gumagawa dito sa Pilipinas.

Chinese Government dapat pa nga kayong magpasalamat sa gobyerno ng Pilipinas dahil ang mga kalahi niyo na nahuhulihan ng droga ay kinukulong lang. Ang iba naman ay dinideport pabalik sa bansa niyo.

Philippine Government magsilbing aral sana sa inyo ang nangyari sa pagkabitay ng tatlong pilipino sa kasong drug trafficking. Paigtingin na sana ng lubos ang seguridad para walang makalabas ng bansa mula paliparan ng may dalang droga. Kung sa NAIA pa lang ay nalaman ng may droga ang maleta hindi sana mangyayari ang ganun na sila ay mabibitay sa China. Sa ating bansa lang sana nila pagdudusahan ang kasalanan.

Philippine Government ibalik niyo na sana ang death penalty lalo na para sa mga nahuhulihan ng droga. Kapag nangyari ang ganun ay tiyak madaming intsik ang mabibitay sa ating bansa. Kapag mayroon ng death penalty ay puwede din iyon para sa palitan ng isang bibitayin sa ibang lugar halimbawa na lang sa China. Huwag kayong matakot kung hindi man maging maganda ang kalabasan sa relasyon sa China. Kapag may mga binitay na intsik sa ating bansa ng dahil sa droga ay hindi naman iyon magiging dahilan para mag aklas ang mga lahing intsik dito sa ating bansa para hindi na tumira o mamuhunan. Pagkat malaking kawalan iyon sa kanila kung sakali man na hindi na sila magnegosyo dito sa ating bansa. Ultimo nga 25 centavos kapag bumili ka sa tindahan ng intsik ay sisingilin ka. Sakto talaga sila kung mag sukli. Ayaw nila na sobra kahit 10 centavos ang isusukli nila. Mas gusto pa nila na magkulang ang kanilang isukli kahit centavo. Ang mawalan pa kaya ng libu-libo o milyon-milyon dahil sa pag negosyo sa ating bansa.

Philippine Government pumasok sana sa isip niyo na ngayong panahon hindi na uso ang pagka awa para sa isang tao o kaya sa pamilya. Ipatupad ang batas na mahigpit talaga. Parusahan ang magkakasala sa batas.

Pangarap, a song (by request)

2011-03-24T07:25:00.000-07:00

Nang mangyari ang malakas na lindol at pagkaroon ng tsunami sa Japan agad ay nag-alala ako kay Bambie dear. Kasi isa ko siyang kaibigan dito sa mundo ng blog. Kung anu-ano ang naisip ko sa kanya ng mangyari ang trahedya. At ng maisip ko na ano kaya kung kasama siya sa mga nabiktima agad ay nalungkot ako. Higit sa lahat ay nakonsensya ako. Kung bakit nakonsensya ako kasi ang request niya sa akin noong December 12, 2009 ng mag post ako ng tungkol sa mga sinulat kong kanta ay hindi ko napagbigyan. Kasi ayaw ko talaga na mag post dito sa blog ng tungkol sa mga sinulat kong kanta. Umaabot po ng sobra 200 ang na compose ko ng kanta. Ang lahat ng tungkol sa mga kanta ko para sa inyong kaalaman ay makita dito http://arvin95.blogspot.com/2009/12/kanta-ko-reveal.html o di kaya punta kayo sa google at search niyo KANTA KO, WRITTEN FEELINGS at tiyak makita niyo iyon agad. Doon sa post ko na iyon ay makita niyo ang rin ang email sa akin ng manager ng Aegis Band tapos ang tungkol sa Alpha Records.

At ng malaman ko mula kay Sir Mel Avila Alarilla at mismo kay Bambie dear na ligtas siya dahil nag email ako sa kanya dalawang araw pagkatapos ng trahedya agad ay nasabi ko sa sarili na salamat at ligtas siya. Higit sa lahat ay pagbibigyan ko na ang request niya sa akin ng mag post ako ng tungkol sa mga sinulat kong kanta. Bambie dear my dear ito na po ang pagbibigay daan sa request mo sa akin ng mag post ako sa blog ko na ang pamagat ay Kanta Ko (reveal). I hope magustuhan mo itong sinulat ko na kanta noong July 20, 2005. Hindi po ito lovesong pero ito ay nakaka inspire na kanta na mas maganda pa sa lovesong.

Bambie dear ★ said...

Siguro nga chickboy ka or habulin ka lang na babae.. at palagay ko kaya ka nakaka-compose ng mga lovesong dahil sa mga girls na nagpapa-inspire sayo. Sana minsan marinig ko na sa radyo ang mga composition mo. Yung Muslim ay ok lang, maganda at medyo nakakatawa pero baka maraming magalit, lalo na mga kapatid nating muslim. Parang mas interesado ako sa mga lovesongs mo, pa-post naman minsan

December 12, 2009 6:46 AM

"Ang awiting ito ay inihahandog ko para sa mga tao na nagpipilit maabot ang kanilang pangarap sa buhay sa kabila na marami ang balakid para matupad."

PANGARAP
Composer: Arvin U. de la Peña

Intro:

Bawat isa sa atin ay may pangarap
Minimithi na nais maabot
Kahit na masaktan pa
Basta makamtan lang ang nais.

chorus:
Kanya-kanyang pangarap
Kanya-kanyang diskarte
Nagtitiis, nagsisikap
Pagsubok ay di alintana
Marating lang ang hinahangad
ay ayos na.

(do stanza chords)
Sabihin pa man na mahirap
Malayo na matupad
Di na lang pinakikinggan
Hinahayaan na lang sila
Ang mahalaga ay makamit
Mula pagkabata na dinadalangin.

repeat chorus

(do stanza chords)
Ngunit kung kailan mangyayari
ay hindi alam
Patuloy lang na nakikipagsapalaran
Sa agos ng buhay.

repeat chorus

*INSTRUMENTAL*

repeat chorus
repeat chorus

coda:
marating lang ang hinahangad
ay ayos na.

(Ang sinumang tao na gustong awitin ang compose kong ito ay pagsabihan ako. Huwag awitin ng hindi nagpapaalam sa akin dahil mayroon tayong intellectual property rights. Magrereklamo talaga ako kung ito ay mapakinggan kong inaawit ng walang koordinasyon sa akin. Makipag ugnayan sa akin dahil baka magkasundo tayo. Mag email kayo sa akin sa arvin9595@yahoo.com)

Si Lindol at Si Tsunami

2011-03-20T07:32:00.001-07:00

"Naisulat ko ito dahil sa nangyaring trahedya sa Japan na pagkatapos lumindol ay nagkaroon ng Tsunami."

Si Lindol at Si Tsunami
Ni: Arvin U. de la Peña

Noong unang panahon ay may isang tao na ang pangalan ay Lindol. Isa siyang anak mayaman. Kapag naglalakad siya gusto niya na laging may nakasunod sa kanya. Iyon ay ang kanyang mga alalay. Dahil kapag ganun ay pakiwari niya sa sarili isa siyang hari at tinitingala ng mga tao.

Isang araw habang naglalakad si Lindol kasama ng mga alalay niya ng may tao na naglakas loob na si Lindol ay pagsabihan. Sinabihan si Lindol na mayabang. Nang marinig iyon ni Lindol ay nagalit siya at inutusan ang mga alalay niya na bugbugin ang lalaking nagsabi na siya ay mayabang.

Pero laking gulat ni Lindol ng ang limang alalay niya ay tinalo ng isa lang. Sa huli ang lumaban ay si Lindol. Habang binubugbog si Lindol ng lalaki bigla ay may tumulong sa kanya. Tinalo ng lalaki ang bumubogbog kay Lindol. Kumaripas ng takbo.

"Anong pangalan mo", tanong ni Lindol sa lalaki. "Tsunami po ang pangalan ko", sagot ng lalaki. Kinaibigan ni Lindol si Tsunami. Binigyan ng pangangailangan sa buhay pati na rin sa pamilya ni Tsunami. Mula noon din ay isa na lang ang alalay ni Lindol. Si Tsunami na lang.

Isang araw kinausap ni Lindol si Tsunami. "Tsunami, handa ka bang iwan ang asawa mo at anak para sa aking paglalakbay sa karagatan", tanong ni Lindol kay Tsunami. "Opo,nakahanda ako para sa iyo Lindol dahil ikaw ay aking pinaglilingkuran", sagot ni Tsunami kay Lindol. "Ngunit bago tayo umalis nais ko munang bigyan mo ako ng maraming pera para ibigay ko sa aking asawa at anak", tugon uli ni Tsunami.

Dahil mayaman si Lindol agad ay binigyan ng maraming pera si Tsunami. At iyon naman ay binigay ni Tsunami sa asawa niya para magamit sa pamumuhay nila kasama ng kanyang anak.

Sa araw ding iyon agad ay nagpaalam si Lindol sa kanyang mga magulang na siya ay aalis at maglalakbay sa karagatan kasama si Tsunami. Siya naman ay pinayagan ng kanyang mga magulang.

Dala ang maraming pera at lahat ng kagamitan at mga pagkain agad ay pumunta na sina Lindol at Tsunami sa daungan ng barko dahil nandoon ang maliit na barko na gagamitin nila sa paglalayag na binili ng kanyang mga magulang.

Habang naglalayag na ay masayang-masaya sila dahil nakikita nila ang lawak at ganda ng karagatan. Namimingwit din sila ng isda para makain nila. Minsan naman sila ay dumadaong sa isang lugar para bumili ng kailangan nila.

Lumipas na ang isang taon hindi pa rin tumitigil si Lindol sa paglalayag sa karagatan. Habang si Tsunami ay gusto ng umuwi dahil miss na niya ang kanyang pamilya. Pero ayaw ni Lindol dahil mawawalan siya ng dakilang alalay.

Isang gabi habang malakas ang ulan at kumukulog ng bigla ay tinamaan ng kidlat ang likurang bahagi ng barko nina Lindol at Tsunam dahilan para ito ay masira. Nagpanic agad silang dalawa dahil alam nilang lulubog ang barko. Unti-unti ay lumubog nga ang barko at sina Lindol at Tsunami ay lumangoy papunta sa isang isla.

"Mabuti na lang at ligtas tayo", sabi ni Lindol. "Oo nga", sabi naman ni Tsunami. Kinaumagahan ay laking gulat nila na sila lang pala ang tao sa isla. Nilibot na nila ang buong isla pero wala silang makita na tao. Mga hayop lang ang naroon. Araw at gabi ang laging hangad ni Tsunami ay makauwi na siya. Ngunit si Lindol ay hangad niya ay maipagpatuloy pa ang paglalakbay sa karagatan.

Isang araw habang naglalakad sila sa isla ng may makita si Tsunami na isang bote na may takip. Nang tanggalin ni Tsunami ang takip ng bote ay laking gulat nila ni Lindol ng bigla may lumabas na usok at naging tao. "Genie", nasabi agad nina Lindol at Tsunami.

"Maraming-maraming salamat sa inyo. Sa wakas sa loob ng mahigit isandaang taon ay nakalabas na rin ako sa bote. Bilang gantimpala ay bibigyan ko kayo ng tig-isang kahilingan. Kahit anong hilingin niyo ay matutupad", sinabi ng Genie.

Tuwang-tuwa agad si Tsunami dahil sa wakas makakasama na niya ang kanyang pamilya dahil sa Genie. Samantala si Lindol ay hindi mapakali kung ano ang hihilingin sa Genie.

Pinauna sa paghiling ng Genie si Tsunami. "Ikaw Tsunami ano ang kahilingan mo", sabi ng Genie. "Gusto ko po na makauwi na sa aming lugar dahil nais ko ng makapiling ang aking asawa at anak", sabi ni Tsunami. "Matutupad ang gusto mo", sagot ng Genie. At isang kumpas lang ng kamay agad ay nawala si Tsunami at napunta na sa kanyang pamilya.

"Ikaw lindol ano ang kahilingan mo", sabi ng Genie." Puwede po ba dalawa ang hilingin ko", sabi ni Lindol kay Genie. Nag-isip muna ang Genie at pinagbigyan naman si Lindol.

"Ano ang una mong kahilingan Lindol", sabi ng Genie. "Gusto ko po na bigyan mo ako ng isang matibay na barko na magagamit sa paglalayag sa karagatan", sagot ni Lindol. At isang kumpas lang ng kamay ng Genie agad ay nagkaroon ng isang barko.

"Ano naman ang pangalawa mong kahilingan", sabi uli ng Genie kay Lindol. Nag-isip muna si Lindol. "Ang pangalawa ko pong kahilingan mahal na Genie gusto ko pong ibalik mo rito si Tsunami dahil gusto ko na siya lang ang aking kasama para sa paglalayag sa karagatan", sagot ni Lindol sa Genie. "Matutupad ang gusto mo", sabi ng Genie. At isang kumpas rin lang ng kamay agad ay naibalik si Tsunami at bigla nawala ang Genie.

"Bakit ako naibalik dito. Nakasama ko na ang aking asawa at anak", sabi ni Tsunami kay Lindol.

"Dalawa ang naging kahilingan ko. Una ay ang magkaroon ng isang barko na magagamit sa paglalayag sa karagatan. Pangalawa kong hiling ay hiniling ko na maibalik ka rito Tsunami dahil gusto ko na ikaw lang ang aking kasama para sa aking paglalakbay sa karagatan", sabi ni Lindol kay Tsunami.

Napakamot na lang ng ulo si Tsunami. "Halika na Tsunami punta na tayo sa barko para muli ay maglayag sa karagatan", sabi ni Lindol kay Tsunami.

At muli patuloy silang naglayag sa karagatan.

Sweet Sixteen

2011-03-15T08:45:00.000-07:00

"Disiplina ang kailangan para sa ikauunlad ng bansa."

SWEET SIXTEEN
Ni: Arvin U. de la Peña

Kung ako lang ang pangulo ng bansa ay kapakanan ng mamamayan ang iisipin ko. Kapakanan ng nakararaming pinoy. Kung kailangan na pumatay o magpakulong para sa kapakanan ng mga tao ay gagawin ko. Magdedeklara din ako ng martial law kung kinakailangan.

1.) Unang-una kong gagawin ay ipapatigil ko ang pagbabayad ng mga sasakyan sa NLEX at SLEX at kung magrereklamo ang mga nagpapatakbo ay akin agad ipakukulong. At kung gumamit sila ng dahas ay kamay na bakal naman ang gagamitin ko sa kanila. Ang bawat nagmamaneho ng sasakyan dapat may karapatan siyang tumawid papunta sa ibang lugar ng hindi nagbabayad. Ang pag maintain sa kaayusan ng daan na NLEX at SLEX ay ipapamahala ko sa DPWH.

2.) Pangalawa kong gagawin bilang pangulo ng bansa ay kukunin ng gobyerno ang pamamahala ng Shell, Caltex, Petron at iba pang kompanya ng langis. Kung magreklamo sila agad ay sa kulungan din ang bagsak. Wala ng batas para doon. At kung mag question ang mga abogado nila sa hakbang na gagawin ay dadamputin agad ng mga alagad ng batas para ikulong. Sa ganun ay ibababa ko ang presyo ng produktong langis sa presyo na abot-kaya. Kung ano ang nararapat na presyo base sa pag-angkat sa ibang bansa ay iyon ang presyo. Wala ng patong-patong sa halaga. Nang sa ganun ay bumalik sa mura ang pasahe ng mga sasakyan.

3.) Pangatlo kong gagawin ay ipalilipol ko ang mga NPA, MILF, MNLF, Abu Sayaff, at iba pang grupo ng mga rebelde. Ipalulusob ko kahit pa saang sulok hanggang sa magkabarilan. Patay kung patay sa putukan. Walang ceasifire na mangyayari. Marami at magagaling ang mga alagad ng batas kaya tiyak talo sila. At kapag may mahuli ng buhay ay pasok agad sa kulungan. Walang pagkaawa sa kapwa dahil ipatutupad ko na ang Pilipinas dahil iisang dugo tayo dapat ay may pagmamahalan sa kapwa.

4.) Pang-apat kong gagawin lahat na mga kompanya ng mga produkto na nasa pangangailangan ng tao bawat araw ay ipababa ko ang presyo sa abot kaya ng mamimili. Kasama na rito ang mga medisina. Kung umayaw naman ang may-ari ay ipakukulong ko at aagawin ang pamamahala ng gobyerno kung kinakailangan. Wala na rin iyong pinapataw sa pagbili na kung tawagin ay EVAT.

5.) Panglima kong gagawin lahat na empleyado ng gobyerno na may kaso ng pangungurakot at kahina-hinala ang kayamanan ay ipapatanggal ko agad sa trabaho. Ipapabusisi ko ang statement of assets and liabilities ng bawat empleyado. Kung hindi tugma ang kinikita nilang pera o malaki ang agwat sa SAL ay ipapakulong ko. Dahil ang katuwiran ko kung ano ang sahod ng isang manggagawa ay dapat pagtiyagaan niya iyon. Hindi sila puwede na mangurakot o kaya tumanggap ng lagay.

6.) Pang anim kong gagawin bawat tao na mahuli na nagnanakaw maging ito man ay sasakyan o kahit na ano ay ipapaputol ko ang kamay. Puputulin talaga para hindi na umulit pa na magnakaw at higit sa lahat ay hindi tularan.

7.) Pang pito kong gagawin bawat tao din na mahuli na mayroon pinatay ay papatayin din. Ipapakita pa ang pagpatay na gagawin sa plaza kung saan lugar ginawa ang krimen. Sa pamamagitan ng ganun ay tiyak iiwas na ang tao na gumawa ng krimen.

8.) Pang walo kong gagawin lahat na nagmamaneho ng sasakyan na makabangga sa kalsada ay papuputulon ko ng isang paa para hindi na makapag maneho uli. Sa ganun na ay tiyak bawat driver ay mag-iingat na sa pag drive Hindi na magda drive na masyadong mabilis. Tiyak maiiwasan na ang mga insidente sa daan.

9.) Pang siyam kong gagawin ipapahuli ko ang mga nagbebenta at gumagawa ng bawal na gamot. Kapag napatunayan na totoo ang ginagawa nila ay ipalalagay ko sila sa kulungan na mayroon sampung tigre na bawat isa ay gutom. Kapag umabot ng isang oras na hindi sila nilapa ng mga tigre ay laya na sila. Absuwelto na sila sa kaso tungkol sa droga. Ang sampung tigre ay kaunti lang kung pakakainin.

10.) Pang sampu kong gagawin ay ipapa legal ko ang lahat ng sugal. Kasama na diyan ang jueteng. Sa ganun na paraan ay makakalikom ng pondo ang gobyerno. Pero siyempre hindi puwede ang mga pulis na humingi ng lagay sa sugal o sa mga jueteng operator dahil tiyak mapaparusahan sila kapag napatunayan. Higit sa lahat ay hindi puwede na magnakaw para may ipantaya sa sugal dahil may kaparusahan din.

11.) Pang labing-isa kong gagawin ay uutusan ko ang mga mamamahayag na magsulat ng kung anuman kahit pa laban sa akin. Hindi ko pagbabawalan ang kanilang damdamin para ipahayag ang kanilang saloobin. Maaari nilang isulat ang kung anuman mula sa aking pamumuno.

12.) Pang labing-dalawa kong gagawin ay ipabababa ko ang pamasahe ng MRT at LRT. Pasahe na hindi sila magrereklamo. Ikokonsulta ko sa mga mamamayan kung magkano ang gusto nilang pasahe. At iyon ang susundin.

13.) Pang labing tatlo kong gagawin ay ipapahanap ko ang mga kayamanan na naiwan dito sa Pilipinas na kung tawagin ay Yamashita Treasure. Bawat makukuha ay ibabayad sa utang ng Pilipinas. Napakadami pang kayamanan ang hindi pa nahuhukay na iniwan ng mga hapon at ang mga iyon ay sapat o sobra pa para makabayad sa utang ang Pilipinas. At ang masosobra na pera ay ipondo ng gobyerno para sa mga kompanya na maaagaw ang pamamahala.

14.) Pang labing-apat kong gagawin ay ipag-uutos ko sa mga kapitan na dapat maging malinis ang kanilang barangay. Dapat walang basura sa lansangan na nakakalat. Lalo na iyong mga daanan ng tubig kapag umuulan para hindi umapaw ang tubig. Para din maiwasan ang pagbaha. Kung hindi sila sumunod sa gusto ko ay hindi ko sila pabibigyan ng sahod.

15.) Pang labing-lima kong gagawin ay ipag-uutos ko na bumaba ang singil sa tubig at kuryente. Iyong hindi masyadong mahihirapan ang mga mamamayan. Magkakaroon ng pagboto sa kung magkano per kilowatts ang nais ng mamamayan at kung anong presyo ang marami ang boto ay iyon ang ipatutupad.

16.) Pang labing-anim at huli kong gagawin bawat magkikilos protesta sa kalsada para ako ay patalsikin ay huhulihin at ikukulong agad. Dapat silang maghintay hanggang matapos ang aking termino bilang pangulo dahil baka sa huli ay magsisi lang sila. Katulad ng nangyari kay Erap na ang ibang mga nagpatalsik ay nagsisi sa huli.

Bomba

2011-03-10T06:03:00.000-08:00

"Sa magulong sitwasyon ay bomba ang dapat na katakutan."

BOMBA
Ni: Arvin U. de la Peña

Bomba rito, bomba doon ganun ang madalas na pangyayari sa ngayon. Nakakatakot na baka sa isang sandali ay kasama ka sa masasabugan na dulot ng mga terorista. Mabuti kung mabubuhay ka. Eh, paano kung mamatay ka o di kaya maparalisado ka. Maputulan ng kamay o kaya paa ay malaking problema iyon.

Minsan naiisip ko tuloy wala ng safe na lugar dito sa mundo. Kasi kahit saang bansa yata may pangyayari na may pinapasabog na bomba. Lalo na dito sa Pilipinas. Habang sakay ka ng bus o kaya jeep ay hindi ka komportable sa pagbiyahe kasi hindi mo alam kung may bomba na pasasabugin. Kahit sariling sasakyan mo pa ang gamit ay ganun pa rin kasi maaari kang maapektuhan kung malaking pagsabog ang magaganap sa sinusundan mong sasakyan o kaya sa likod ng sasakyan mo. Mababagabag talaga ang isipan mo dahil sa takot na baka may bombang sasabog.

Ang salitang "mag-ingat ka" ay parang wala ng halaga sa ngayon, wala ng saysay. Iyon ang obserbasyon ko. Nakatayo ka nga, maayos ang pagkakaupo sa sasakyan ero maaaring may hindi magandang mangyari sa iyo dahil sa bomba.

Sa mga nangyayari sa ngayon sa ating bansa para tayong nakakulong. Para tayong nasa loob ng rehas. Nakakulong tayo sa pangamba.

Sa pagbiyahe sa buhay huwag isipin na safe ka dahil daang matuwid ang tatahakin mo. Dahil ang daang matuwid ay puwede iyon na mabaluktot dahil sa bomba.

Edsa

2011-03-03T06:33:00.000-08:00

Sa sinulat kong ito dito ay malaman niyo na si Ferdinand E. Marcos ay hindi masama na naging pangulo ng Pilipinas. Mahal siya ng napakaraming Pilipino. Pagkatapos niyo itong basahin lahat-lahat kasama na ang naka scan na newspaper clip ay umaasa ako na kung may pagkamuhi man kayo sa kanya ay dapat mawala na iyon sa inyong sarili. Dahil kung patuloy niyo siyang kamumuhian ay patuloy niyo rin lang niloloko ang inyong sarili.

Mula sa mga nakakausap ko na tao tungkol kay Marcos at sa mga nababasa sa pahayagan ay naisulat ko ito.

EDSA
Ni: Arvin U. de la Peña

Napapatawa ako kapag nakikita ko sa tv na binibigyan ng selebrasyon ang Edsa 1. Gayong noong panahon ni Marcos ang mga bilihin ay mura. Sabi ng nakausap ko nakaabot daw siya sa panahon ni Marcos na ang isang piso ay puwede ka ng makabili ng dalawa o kaya tatlong bote ng san miguel beer. Ang gasolina rin daw kapag may 50 centavos ka ay puwede ka ng makabili. At ang tinapay din daw noon kung may 10 centavos ka ay makakabili ka na. Kung may sampung piso ka noon ay malaki na ang halaga. Maaari ka ng makabili ng bigas at kung ano pa. Pero sa ngayon ano na lang ang halaga ng sampung piso?

Sa pag celebrate ng Edsa 1 ibig pa lang sabihin hindi dapat na magreklamo ang mga mamamayan sa pagtaas ng presyo ng mga bilihin. Kasi nagcecelebrate sila. Pero bakit halos lahat ng pinoy nagrereklamo sa pagtaas ng presyo ng mga bilihin. Sadya bang plastik ang karamihan na mga Pilipino.

Noong mawala na sa poder si Marcos ay unti-unti ng nagmahal ang mga bilihin. Nawalan ng kontrol ang gobyerno para mapanatiling mura ang mga bilihin. Si Marcos hindi niya iyon hinayaan na magmahal ang binibili ng mga tao. Dahil mahal niya ang mga Pilipino. Gusto niya na abot kaya ng tao ang binibili. Natuwa ang mga negosyante kasi nagagawa na nila ang nais nilang presyo ng walang kumukontra.

Sabihin na natin na corrupt si Marcos. Pero kahit corrupt siya sagana naman ang mahihirap. Masagana ang kanilang pamumuhay. Pero ngayon na wala na siya. Napakarami ng corrupt. Nawalan ng disiplina ang ibang mga tao. Nangurakot sila sa kanilang trabaho. Sa panahon ni Marcos marami ang takot na gumawa ng kalokohan dahil tiyak may paglalagyan siya. Ang mga mayayaman lang naman ang galit kay Marcos.

Sa Edsa 1 nakamit nga ang kalayaan. Pero malaya ba tayo ngayon? Ngayon ay nakakulong tayo sa kahirapan. Noong panahon ni Marcos ay nagsusuplay tayo ng bigas sa karatig na bansa. Ngunit ngayon ay hindi na. Umaangkat na tayo ng bigas sa ibang bansa. Baliktad na ang pangyayari. Ang sabi pa nga noong panahon ni Marcos ay pumapangalawa tayo sa Japan na maunlad na bansa sa Asya. Pero ngayon ay hindi na. Pangalawa na tayo mula sa hulihan.

Kung may patayan man sa panahon ni Marcos ay ganun din naman ngayon. Masyado pa nga yatang malala ang ngayon. Ilan na bang bomba ang pinasabog, ilan na bang mamamahayag ang pinaslang ng mawala si Marcos. Madami na, hindi na mabilang. Naglipana na ang mga drug lord ng mawala si Marcos. Dumami na ang mga nagtutulak ng droga. Na noong panahon ni Marcos hindi masyado makaporma ang mga iyon. Takot ang mga kriminal at pusakal na tao sa panahon ni Marcos. Dumami na ang mga mamamatay tao dahil wala na ang Marcos na kanilang kinasisindakan. Higit sa lahat dumami ang mga magnanakaw.

Kung marami ngang nautang si Marcos ang mga sumunod sa kanya ay nangutang din naman. Hindi lang si Marcos ang nangutang kaya hindi dapat isisi kay Marcos kung malaki man ang pagkakautang ng ating bansa sa ngayon. Dahil bawat nag prepresidente ay nangungutang.

Ang bumabatikos kay Marcos ay hindi tinitingnan ang mabuti niyang nagawa sa bayan. Puro kasamaan lang ang tinitingnan. Iyon ang iminumulat sa mga tao na musmos pa lamang. Hanggang sa pagturo sa mga paaralan ay ganun din na si Marcos ay hindi mabuti na naging pangulo ng bansa. Kung may ginawa man si Marcos na masama sa tao ay iyon ay para disiplinahin lang. Gusto niya na ang tao ay may disiplina sa sarili. Dahil katuwiran niya " ang bansa ay magiging maunlad kung ang mga tao na naninirahan ay may disiplina."

Nang hindi na si Marcos maging pangulo ay nawalan ng disiplina sa sarili ang karamihan na mga tao. Dahil may kalayaan na ay malaya na ang iba na mangurakot, malaya ng pumatay, malaya na ang iba na gumawa ng kasamaan. Iyon ay dahil wala na silang kinatatakutan. Oo nga ay may batas. Ngunit ang batas ay para lang sa may pera. Kapag mahirap ang isang tao ay mailap na makamtan ang hustisya. May mga nakakulong na pinagbintangan lang. Hindi niya maipagtanggol ang sarili dahil walang abogado na makuha dahil walang pambayad. Pero kung mayaman ang isang tao kahit pa siya ang may kasalanan ay maaari siyang maabsuwelto. Lalo na ngayon an uso ang lagayan. Ang humahatol ay puwede na masuhulan para hindi madiin ang isang tao.

Tungkol naman sa mga sapatos ni Madam Imelda Marcos ang mga iyon siguro ay binili niya o kaya ang iba ay regalo. Hindi naman iyon ninakaw. Pero ngayon na panahon ang ibang mga tao na nasa gobyerno o kaya nagsilbi sa gobyerno ay marami ang bahay at pera na kaduda-duda. Alin ang mas malala doon. Hindi ba ang may maraming bahay at pera na kaduda-duda na kung pagbabatayan lang ang sahod bawat buwan ay hindi iyon makakamit.

Nabasa ko nga sa pahayagan na ng mawala si Marcos sa malakanyang ang mayaman ay lalong yumaman. Ang mahirap ay lalong naghirap. Kung may mahirap man na yumaman o nagkapera ay nakuha ang pera mula sa pagtrabaho sa ibang bansa. Hindi dito sa bansang Pilipinas.

Kung noong panahon ni Marcos ay may mga rebelde ganun din naman sa ngayon. Lalo pa ngang dumami ang mga rebelde. Hindi maganda na isisi ng mga rebelde sa administrasyon ni Marcos ang ginawa nila na magrebelde. Ang dapat sisihin ng mga rebelde kung bakit sila nagrebelde ay ang kanilang sarili dahil kulang sila sa disiplina. Hindi sila nakiisa sa hangarin ni Marcos. Naging matigas ang kanilang mga ulo. Kaya ayun dumami tuloy ang mga rebelde.

Sa mga sumali sa Edsa 1 ang kawawa ang mga ordinaryong mamamayan. Kasi unti-unti nalugmok sila sa kahirapan. Pero ang mga nagpasimuno ay hindi siguro naghirap. Ang iba ay nagkaroon pa ng ambisyon sa politika at ito naman ay nanalo. Siyempre sa politika may pera. Mahirap pumasok sa politika kung walang pera ang tao dahil mahihirapan na manalo.

Sila na taumbayan na sumali sa Edsa 1 sa palagay ko ang nagpahirap sa ating bansa. Dahil sa kanila nagmahalan ang lahat ng bilihin. Silang sumali sa Edsa 1 siguro hindi aabot ng 2 milyon na tao. Pero ang apektado sa ginawa nila noong Edsa 1 ay kung ilang populasyon tayo mayroon ngayon. Siguro ngayon ay umaabot na ang populasyon ng ating bansa sa 90 milyon. Pati hindi pa isinisilang ay damay sa taumbayan na sumali sa Edsa 1. Kung wala ang taumbayan sa Edsa 1 ay hindi magiging matagumpay ang hangarin na mapatalsik si Marcos. Dahil sa kanila ay puro reklamo ngayon ang karamihan na mga Pilipino dahil sa walang humpay na pagtaas ng presyo ng mga bilihin. Kung alam lang siguro ng mga taumbayan na sumali sa Edsa 1 ang kahihinatnan ng bansa kung mawala na si Marcos nakatitiyak ako na hindi sila sasali doon sa Edsa 1.

Madre at Pari saan na sila ngayon. Ang mga madre ay maayos ang buhay nila. Lalo na ang mga pari. Hindi sila katulad ng mga taumbayan na ngayon puro angal sa buhay. May nabalita na ba kayo na may madre at pari na nagugutom. Wala naman di ba.

Tungkol naman sa martial law ang umabuso ay ang ibang mga alagad ng batas. Masyadong umabuso ang ibang mga alagad ng batas na lingid sa kaalaman ni Marcos. Hindi naman siya nag-utos na abusuhin ang mga mamamayan. Kung ngayon nga na panahon may mga alagad ng batas na umaabuso sa kapangyarihan. Noon pa kayang may martial law. Kalokohan.

Sa isang column sa newspaper ay may tanong para sa mga mamamayan sa pamamagitan ng pagtext. Ang tanong ay ito, Aling gobyerno ang may pinakamaganda; ang kay Marcos, kay Cory, kay Ramos, kay Erap, kay Gloria, o kay P-Noy ngayon?

Alam niyo ba 98% ng mga nagtext ay pabor sa gobyernong Marcos. Sa 300 po na nagtext sa kolumnista ay 298 po ang pabor kay Marcos. Ang isa kay Cory at ang isa kay Erap. Narito ang tatlo na isulat ko na lang sa blog sa napakaraming text na pinablish sa diaryo ng kolumnista na makita at mabasa din sa newspaper clip na gusto nila ang administrasyon ni Marcos. Ang kolumnista po ay officer ng AFIMA at siya ang director ng National Press Club.

-------Sa aking palagay mas maganda ang gobyerno ni dating Pangulong Marcos. Dahil ang tondo, gumanda sa mag-asawang Marcos lalo na yung Pier. Ang mga sumunod na mga gobyerno ay walang kuwenta. Dahil ang mga sumunod na pangulo ay mga plastik. Naaalala lang kaming taga-tondo pag eleksiyon. E ang mag-asawang Marcos kahit 'di halalan talagang laging nasa Tondo. Nung araw, bata pa ako, pag December nakakapasok pa kami sa Malakanyang dahil may ibinibigay na mga regalo ang mga Marcos. Siguro kung hindi hinudas si Marcos, napakaganda na ng Pilipinas ngayon. Mga mayayaman lang naman ang may problema kay Marcos, pero kaming mga mahihirap sagana kay Marcos. Bata pa ako nun pero nakita ko na ang matinding malasakit ni Marcos sa mahihirap. The best ang pangulong Ferdinand Marcos para sa akin. --09234753...

-----Joey, sa palagay ko, mas mainam ang government ni Marcos kaysa mga sumunod na presidente. Kasi walang nakagawa ng panungkulan ng katulad ng kay Marcos. Halimbawa na lang ang mga sumusunod an ginawa ni Marcos: Kontrolado nya ang mga presyo ng bilihin, mga kriminalidad, may takot ang mga sibilyan na gumawa ng masama at natutulungan ang maraming magsasaka.
Ang masakit lang, nangyari lahat sa kanyang panunungkulan sa ilalim ng batas militar. Pero ang 'di alam ng lahat ay para mapabuti tayong mga pinoy. --09103696...

-----Mas maayos pa noong panahon ni Marcos, kasi ang mga dukha isang kahig, isang tuka. Pagkaalis ni Marcos ang mga dukha ngayon tatlong kahig na wala pang matuka. Paano matuka ng dukha e kinakain agad ng mga buwaya. Dati ang buwaya lang ang nasa kalsada. Ngayon pati pating at piranha nasa kalsada na rin. Elcarte JC ng Ozamiz City

(click niyo ang naka scan ng lumaki at ng mabasa niyo ang mga text na 98% pabor sa panunungkulan ng dating pangulong Ferdinand E. Marcos. Para din malaman niyo kung sinong kolumnista ang tinutukoy ko. Pag mag click na kayo ay ulitin uli pag click para lalong lumaki ang mga letra. February 27 at 28 po ito na isyu ng isang pahayagan para sa column na iyan. Ginupit ko at pinagdugtong sa pagpa scan.)

Larawan

2011-02-27T06:22:00.000-08:00

"First year college ako na makaboardmate ko ito. Apple of the eye siya namin noon na mga lalaki kasi maganda, 17 years old din siya that time. Hanggang sa lumipat siya sa kaharap na boarding house ay ganun pa rin ang tingin sa kanya. Dalawang taon din ang itinagal ko sa boarding house na iyon. Nang lumipat na ako ng boarding house ay minsan ko na lang ito makita. Nakikita ko na lang siya kung pumupunta ako sa dati kong boarding house kasi may mga kaibigan pa ako doon. Nang matapos na ang pag-aaral ko ay hindi ko na siya nakita pa. Salamat sa facebook at pag search ko ng pangalan niya ay nakita ko siya. Agad ay nag message ako sa kanya at doon sinabi ko din na gusto ko siyang ilagay sa blog ko kasama ng isang sinulat ko. Mabuti naman at pumayag siya. Kahit paano sa ganitong paraan ay masaya ako na nakita ko uli siya kahit sa larawan na lang."
LARAWAN
Ni: Arvin U. de la Peña

Sa munting sulyap sa iyo nagpapasaya
Kahit paano naiibsan ang lungkot
Kupas naman ang larawan mong bigay
Alaala mo sa akin buhay na buhay pa.

Hanggang ngayon taglay mo pa rin
Kasimplehan kung bakit nagkagusto ako sa iyo
Nariyan pa rin ang kagandahan mo
Hindi lang ako ang naghangad.

Kung kaya lang ibalik ang nakaraan
Pagsuyo sa iyo pagbubutihin ko
Lahat ng ikasasaya mo gagawin
Pag-ibig mo at pag-ibig ko magkatugma.

Hindi man ako ang minahal mo
Larawan mo sa akin malaking bagay
Ito ang nag-uugnay sa ating dalawa
Sa pagbabalik tanaw sa nakaraan natin.

New World

2011-02-24T05:58:00.000-08:00

May entry po sa isang contest ang kaibigan na blogger na si ayu. Si ayu po ang blogger na halos tungkol sa anime lahat ang post,hehe. At ang picture niya din sa blog ay isa ring anime. Sa contest po ay kailangan niya ng maraming "LIKES" sa facebook. Kung may facebook po kayo ay puwede niyo po bang e likes ang entry niya. Doon ay makita niyo po ang tunay niyang mukha. Dalawa po ang dapat e like. Narito po ang site para ma like ang entry niya. Copy paste niyo na lang po ang dalawang ito

http://www.facebook.com/iheartluckymesupreme
http://www.facebook.com/photo.php?fbid=131415080261265&set=a.131412666928173.24696.116296648439775&ref=notif

"Ang sinuman na matatakot sa sinulat kong ito ay may bahid ng kasamaan sa sarili."

NEW WORLD
Ni: Arvin U. de la Peña

Darating ang araw na lahat ng lugar ay lalamunin ng baha. Magkakaroon ng napakalaking pagbaha sa buong mundo. May mga lugar ngayon na hindi mo akalain babahain pero binabaha. Unti-unti ay may mga pagbaha na sa iba't ibang panig ng mundo. Unti-unti pa lang.

Ang hindi marunong lumangoy ay tiyak sa kamatayan ang punta. Kahit pa marunong lumangoy ay maaari ding mamatay iyon ay dahil maaanod sila o di kaya ay babanggain ng kung anuman na bagay na tinangay ng baha. Kahit pa nasa mataas na building o bahay ay hindi rin tiyak ang kaligtasan. Pagkat maaaring gumuho ang kinatitirikan.

Bago dumating ang araw na iyon dapat handa ka na. Handa ka na sa tinatawag na paghuhukom. Dahil sa paghuhukom lahat na may masamang budhi ay mamamatay. Kamatayan ang sasapitin nila. Ang maiiwan na lang ay iyong mga tao na may magandang kalooban at kahit konti walang kasamaan na nananalaytay sa kanilang dugo.

New world o bagong mundo ang isisilang pagkatapos ng napakalaking pagbaha sa lahat ng sulok ng daigdig. Ang lahat na mabubuhay na puro may ginintuang puso ay magsisimula sa wala hanggang makabangon sa nangyari.

Sa bagong mundo ay wala ng politika. Wala ng magiging lider ng bansa, lungsod, distrito, o kaya barangay. Higit sa lahat wala ng ahensya ng gobyerno na siya lang pinagmumulan ng korapsyon. Ang lahat ay may pagtutulungan at pag-unawa sa kalagayan ng tao at lugar. Uunlad ang bawat nasasakupan kahit walang namumuno. Wala na rin ang mga pulis kasi wala ng tao na dapat pang disiplinahin kasi puro na mga mababait. At higit sa lahat walang awayan na mangyayari dahil ang lahat ay may takot sa diyos.

Masaya sa bagong mundo. Wala kang mararamdaman na problema. Isa lang ang magiging lider ng bagong mundo. Isa lang ang susundin ng mga tao. Iyon ay ang mga kautusan ng ating Panginoon.

Ibon

2011-02-19T05:49:00.000-08:00

First of all I want to thank Umma for sending me in paypal account some amount of dollars for one year for putting ad banner of her two blog "Spices of Life" and "I Love Geeks". That ad banner renewable every year. Anyone who want to put ad banner of their blog in my blog just email me at arvin9595@yahoo.com

Nang makita ko at mabasa ang mga nakasulat tungkol sa mga nasa pictures na dalawang ibon ay nakaramdam ako ng awa. Kaya ayun naisipan ko ang magsulat na ang pamagat ay Ibon. Salamat kay Nene ng http://kimmysdailydigest.blogspot.com sa pagpayag niya na gamitin ko para sa post ng sinulat kong ito ang pictures ng dalawang ibon. Sa blog niya po nakita at nabasa ko ang tungkol sa dalawang ibon. Kung anuman ang tungkol sa dalawang ibon na iyan ay puntahan niyo na lang po ang blog niya.

IBON
Ni: Arvin U. de la Peña

Katulad ng ibon mahalin ang kauri
Bigyan ng tulong ang nangangailangan
Pag-ibig sa kapwa ang ipakita
Tayo ay iisang lahi lamang.

Katulad ng ibon magkaisa tayong lahat
Magandang mithiin ang ipatupad
Sama-sama nating isulong mabuting programa
Bansa natin ay uunlad.

Katulad ng ibon huwag sumuko sa problema
Maghanap ng magiging solusyon
Bawat pasakit ay may kalutasan
Nariyan ang ating Diyos na handang gumabay.

Katulad ng ibon huwag umasa lang sa magulang
Matuto tayong itaguyod ang sarili
Maghanap ng paraan para may makain
Masarap ang nakakamit na may pinagpaguran.

Katulad ng ibon ituring kapantay ang lahat ng tao
Isinilang tayong walang anuman sa buhay
Kung anuman ang mayroon tayo ngayon
Hindi madadala sa ating kamatayan.

Rally

2011-02-15T06:14:00.000-08:00

"Ang mababasa ay obserbasyon ko lamang. Walang intensyon na makasakit ng mga nagrarally kasi paraan nila iyon ng pagpapahayag ng kanilang mga saloobin."

RALLY
Ni: Arvin U. de la Peña

Sa mga pagrarally para tumaas ang sahod ng mga manggagawa ay wala talagang naidudulot na mabuti. Lalo lang nagdudulot ng kahirapan para sa mga Pilipino. Dahil sa mga pagrarally para taasan ang suweldo ng mga manggagawa lalong dumadami ang hindi makakain ng sapat. Lalong dumadami ang nagugutom.

Sa pagtaas ng suweldo, kasabay din ng pagtaas ng mga bilihin. Ang mga negosyante hindi sila papayag na malugi. Kung magtaas sila ng suweldo para sa kanilang manggagawa ay siyempre tataasan din nila ang presyo ng kanilang mga produkto. Kasi kung hindi nila tataasan ang presyo ng mga produkto nila ay malulugi sila. Sa ganun na pangyayari sino ang kawawa? Hindi ba ang mga Pilipino na wala masyadong mapagkitaan o kahit pa kumikita naman pero dahil mahal ang mga bilihin kaya hindi pa rin sapat ang kita sa isang araw.

Kung ang isang bilihin ay tumaas halimbawa ng dalawang piso. Palagay mo ba ay babalik pa iyon sa dating presyo. Kung bumaba man ay hindi aabot ng 25 centavo. Eh, paano kung hindi lang dalawang piso ang itaas ng bilihin. Ang mga bilihin kapag tumaas ang presyo ay tataas na ng tataas iyon. Hindi na bababa kagaya ng sa inaasahan.

Salot sa lansangan ganun kayo na mga militanteng grupo na nagrarally para taasan ang suweldo. Masahol pa kayo sa mga mamamatay tao. Kasi ang mga tao na pumapatay sa lansangan ang pinapatay nila ay may kasalanan naman. Kung inutusan man sila para patayin ang isang tao iyon ay dahil may atraso sa nag-utos. Pero kayo na mga militanteng grupo na nagrarally para tumaas ang suweldo ay kahit walang kasalanan puwedeng mamatay dahil sa inyo. Iyon ay dahil sa pagtaas ng mga bilihin.

Ang pagrarally na nagaganap para tumaas ang suweldo ay sa Manila lang. Mabuti kung sa Manila lang din ang pagtaas ng presyo ng mga bilihin. Pero hindi eh. Lahat ng lugar dito sa Pilipinas ay tataas din ang presyo ng mga bilihin. Lahat ng tao dito sa Pilipinas ay apektado na dulot ng pagrarally para taasan ang suweldo.

Ang mga taong nagrarally para sa pagtaas ng suweldo ay iilan lang. Pero napakadaming tao ang naaapektuhan. Bata, matanda, sanggol, at kahit hindi pa isinisilang ay apektado rin dahil sa bilihin na hindi na abot kaya.

Sa huli masasabi ko na ang mga militanteng grupo na nagrarally para tumaas ang suweldo ay hindi tunay na pinoy. Iyo ay dahil ang tunay na pinoy ay may pag-unawa at malasakit sa kapwa. Pero sila ay wala. Kapakanan at sariling interes lang ang kanilang iniisip. Na kapag tumaas na ang suweldo ang iba sa kanila ay mayroon ng pang good time.

Minsan

2011-02-10T06:13:00.001-08:00

"There was one time I feel in love with someone very special and I told myself that I will never give up on that person. But one day I did, why? Kasi ang hirap palang magmahal ng taong masaya naman sa iba."

MINSAN
Ni: Arvin U. de la Peña

Minsan na tayong nagkahiwalay
Minsan na rin na nagkabalikan
Sa relasyon nating dalawa
Para talaga tayong mga bata.

Nag-aaway tayo tapos nagbabati naman
Sa konting lambing humuhupa ang galit
Muli ating pinapadama sa isa't isa
Ang pag-ibig na hanggat sa abot ng makakaya.

Pero ngayong wala na talaga tayo
Wala ng pagmamahalan pang magaganap
Ang lahat s atin nakaraan na lang
Ngunit alam ko siguro masaya tayo pareho.

Sa bago mong karelasyon ngayon
Matagpuan mo na sana
Ang langit na sa akin di mo nahanap
Sa gayon magningning ang buhay pag-ibig mo.

Hindi naman tayo magkita pa
Tuluyan namang hindi na magkausap kailanman
Isa kang alaala sa akin
Masarap na balik-balikan.

War Is Business

2011-02-06T06:41:00.000-08:00

"The tragedy of war is that it uses man's best to do man's worst."
WAR IS BUSINESS
Ni: Arvin U. de la Peña

Ang mga rebelde kung tutuusin ay kayang lipulin. Magiging madugo nga lang ang mangyayari. Pero hindi iyon ginagawa kasi mawawalan ng mapagkakakitaan ang mga corrupt na mataas ang ranggo kagaya ng General o ano pa. Isawalang bahala na lang ang buhay kasi ang mga rebelde ay buhay din naman ang inuutas nila. Kasi kung mawawala ang mga rebelde ay hindi na maaari pang pondohan ang mga sundalo. Isa pa kung wala ng kalaban ang mga sundalo ay ano pa ang halaga nila.

Maraming pagkakataon ng nangyari na habang nagbabarilan ang mga sundalo at mga rebelde ay bigla magdedeklara ng ceasefire ang lider nila. Kahit nga sa pelikula ay ginagawa din ang ganun. Na kung hindi sana nagdeklara ng ceasefire ay puwede ng mapatay o mahuli ang iba na mga rebelde ng buhay. Kung bakit nagdeklara ng ceasefire sa opinyon ko kasi mawawalan na sila ng kalaban. Sa ganun na pangyayari ang masasabi ko ay parang laro-laro lang ang barilan na naganap pero may buhay na nasasawi.

Kung inyo pang naaalala o kaya napanood niyo ito sa tv. Ilang taon na rin ang lumipas ay may pangyayari po na ang isang simbahan sa mindanao ay nilusob ng mga rebelde. Sumaklolo ang mga militar tapos may back up pang helicopter pero nakatakas pa rin ang mga rebelde. Sa video ay nakita pa ang mga rebelde. Sa insidente na iyon wala yatang nabaril o napatay o di kaya nahuli na rebelde. Nang mangyari iyon at makita ko sa tv nasabi ko nga sa sarili na parang sinadya na patakasin ang mga rebelde.

Business o negosyo na matatawag ang isang digmaan. Kapag may digmaan o barilan ay natutuwa ang mga binibilhan ng mga bala ng baril, granada, o kung ano pa na gamit pandigma. Silang dalawang grupo na magkalaban ay bibili ng kagamitan para sa pakikipagdigma kapag humupa na ang barilan at nakaluwag-luwag na. Sa kalakaran ng pagbili siyempre gusto ng bibili na may kick back siyang makukuha mula sa pera na gagamitin pagbili.

Sa kontrobersya ngayon na kinasasangkutan ng ilang General ng AFP kung totoo nga iyon ay nakakadismaya talaga. Biruin mo silang matataas ang ranggo ay tumatanggap ng ilang milyon na pera gayung kung may barilan man laban sa mga rebelde ay hindi na sila kasali. Ang pakikipaglaban sa mga rebelde na maaari nilang ikamatay ay konti lang ang natatanggap na pera bawat buwan. Kung mag retire naman sila ay ilang buwan muna ang lilipas bago makuha ang retirement. Pero ang mga mataas ang ranggo sa kanila kahit hindi pa magretire ay makakatanggap na ng napakalaking halaga ng pera. Maging ito man ay bawat buwan o iyong tinatawag na "pabaon".

Kung ang isang militar na mababa ang ranggo ay magkasala sa batas ay malaki ang posibilidad na siya ay mawala sa serbisyo o kung hindi man ay ma suspended. Kung wala pang suwerte ay baka makulong pa. Ngunit kung mataas ang ranggo kagaya ng General ay malabo yata na maparusahan ng naaayon talaga. Ganun ka hindi pantay ang hustisya sa kanila kung kasalanan ang pag-uusapan.

Para sa bayan!, ganun ang nasa isip ng mga militar na mababa ang ranggo kapag nakikipaglaban sila sa mga rebelde. Pero ang iba na matataas ang ranggo kagaya ng General ay pakikipaglaban para sa bulsa ang nasa isip.

Mara Clara

2011-02-01T21:42:00.001-08:00

"Nagpasya akong isulat ito kasi malapit ng magwakas ang pangalawang yugto ng Mara Clara. Ang unang yugto ng Mara Clara ay inabot ng halos limang taon at kalahati. Mula August 17, 1992 to February 14, 1997. Kahit ganun katagal ay marami ang sumubaybay. Hindi pinapalampas ang bawat araw para panoorin. Patunay talaga na maganda ang kuwento ng Mara Clara."

Mara Clara
Ni: Arvin U. de la Peña

Sa inyo ay marami ang nagkagusto
Maging bata man o kaya matanda
Isang naiibang palabas sa telebisyon
Tungkol sa dalawang sanggol na ipinagpalit ng isilang.

Mara Clara hinangaan kayo ng marami
Bawat makapanood naaantig ang puso
Ang iba naman ay nalulungkot
Lalo na sa mga eksenang madamdamin.

Tunay na kayo ang reyna ng teleserye
Wala ng makakatalo pa sa inyo
Pagkat mula sa makaluma hanggang makabagong panahon
Napakarami pa rin sa inyo ang sumubaybay.

Sa pambihirang kabaitan at kakaibang kasamaan na pinapakita
Kaabang-abang ang bawat araw para kayo panoorin
Itinitigil ng iba ang kanilang ginagawa
Ganyan kasabik ang ibang mga tao sa inyo.

Hindi naman kayo muli mapanood pa
Nasa puso na kayo ng bawat kapamilya
Hihintayin pa rin ang muli niyong pagsulpot
Katulad ng paghintay mahigit labing tatlong taon.

NPA

2011-01-25T22:17:00.000-08:00

"Sinulat ko ito hindi dahil galit ako sa mga NPA. Masama lang ang loob ko sa kanila."

NPA
Ni: Arvin U. de la Peña

Bata pa ako ng mabalitaan ko na ang tungkol sa mga NPA. Nakakatakot daw sila kasi pumapatay ng mga tao. Pero ang pinapatay nila ay mga tao na gumagawa ng kaapihan sa kapwa. Kapag may inaabuso kang mga tao ay tiyak ang gaganti sa iyo ay mga NPA. Papadalhan ka muna nila ng sulat at kapag hindi ka nakinig sa kanila ay lilikidahin ka na nila. Nasabi ko noon na maganda ang layunin nila kahit nasa bundok. Hinangaan ko ang mga NPA noong bata pa ako.

Ngayong malaki na ako ay nawala na ang paghanga ko sa mga NPA. Hindi ko gusto ang ginagawa nila na papatay ng tao kahit mabuti naman ang ginagawa. Ang mga NPA ay nasa bundok. Minsan ang gumagawa ng illegal logging ay kakampi pa nila o kaya ay kamag-anak o di kaya ay hinihingian nila ng pera ang illegal logger para hindi sila galawin. Kung ikaw ay isang opisyal ng barangay na malapit sa bundok ay huwag kang mangangahas na harangin ang tao na nagdadala ng kahoy galing bundok para makumpiska ang kahoy dahil tiyak ang makakalaban mo ay mga NPA. Papatayin ka talaga nila kapag umulit ka ng umulit sa pagharang sa nagdadala ng mga kahoy lalo na kung sinulatan ka na nila at hindi ka nakinig. Dahi doon ay okey lang pala sa mga NPA na magkaroon ng landslide kahit maraming mamamayan ang maaapektuhan. Ang illegal logging ay puwedeng matigil kung gugustuhin ng mga NPA kasi nasa bundok sila. Ngunit hindi nila ginagawa. Hinahayaan nila na makalbo ang kagubatan.

Sa mga nangyayari sa ngayon napakadami ang dapat patayin na tao dahil sila ay salot sa lipunan. Gumagawa ng hindi mabuti sa kapwa. Bakit hindi makayang patahimikin ng mga NPA. Gayong noong bata pa ako ang akala ko talaga ang pinapatay nila ay mga tao na nang-aapi sa kapwa. Nasaan na ba sila?

May mga politiko na hindi mabuti ang pagserbisyo sa mamamayan. Ang kanilang bayan o lugar na nasasakupan ay walang pag-asenso. Kahit inaayawan na nga mga botante ay nananalo pa rin dahil namumudmud ng pera. Binibili ang mga boto para manalo. Bakit ang mga politiko na iyon hindi magawang patayin ng mga NPA. Palibhasa napapansin ko ang mga NPA ngayon ay bayaran na. Para na silang mga pokpok na bayaran lang ng pera ay puwede ng magamit. Binabayaran sila ng ibang mga politiko para hindi galawin. Tatanggap ng pera ang mga NPA sa isang politiko tapos okey na kahit anong gawin ng politiko sa kanyang nasasakupan. Ang mga NPA ngayon mga mukhang pera na. Pinagkakakitaan na nila ang kanilang pagiging rebelde.

Nariyan ang mga taong corrupt. Dahil sa mga tao na iyon malaking pera ang nawawala sa gobyerno. Na ang pera na iyon ay maitutulong sana sa mga mahihirap na mamamayan. Pero bakit hindi sila magawang patayin ng mga NPA. Dapat ang mga corrupt na tao ay pinapatay ng mga NPA para hindi pamarisan ng iba.

Sa paglipas ng panahon napapansin ko ibang-iba na ang mga NPA. Hindi na katulad ng mga nalalaman ko sa kanila noong bata pa ako. Humihingi ng pera sa mga negosyante, sinusunog ang mga cellsite ng cellphone na dahil doon ay maraming mamamayan ang maaapektuhan pagkat mahihirapan na makatext o tawag dahil walang signal. Higit na hindi ko nagugustuhan ay ang pag-aambush nila ng mga sundalo o mga alagad ng batas. Traydor sila kung lumaban. Dapat sila ang makakauna. Marami pa sila kung umatake sa kalaban kumpara sa iilan lang na kanilang inaambush. Minsan nasasabi ko tuloy sa sarili na ang mga NPA ay duwag. Kung bakit sinabi kong duwag ay hindi sila lumalaban ng parehas. Tapos kung alam naman na sila ay tagilid sa barilan ay umaatras na. Ganun sila na mga NPA. Takot silang mamatay pero wala silang takot kung pumatay.

Walang silbi, ganun ang turing ko ngayon sa mga NPA. Nawala na sa puso nila ang tunay na dahilan kung bakit naging rebelde. Kapakanan na lang nila ngayon ang kanilang iniisip. Balewala na lang sa kanila ang ibang mga tao kahit na ito ay apihin pa. Ang mabuti sa kanila na mga NPA ay kagatin bawat isa ng makamandag na ahas kagaya ng cobra.

Pasko

2011-01-19T05:46:00.001-08:00

Ang diwa ng pasko ay tuloy pa rin. Kung bakit kasi mayroon giveaway contest. Para po sa kaalaman ng tungkol sa giveaway contest ay puntahan niyo na lang ang site na ito http://www.gregdemcydias.com/2011/01/csn-stores-65-gift-certificate-giveaway.html

"Minsan natatanong ko sa sarili, bakit sa pasko lang nagbibigayan? Maaari naman na bawat araw. Sa huli naunawaan ko na sa bawat taon ay isang beses lang pala ang pasko."

PASKO
Ni: Arvin U. de la Peña

Sa araw mo halos lahat ay masaya
Lalo na iyong mga bata
Sa kalsada ay makikita
Nagbabahay-bahay at namamasko.

Bago pa man sumapit ang araw mo
Ibang ninong at ninang ay abala na
Sa pagbalot ng ireregalo sa inaanak
Na kadalasan sa araw mo lang nakikita at nakakausap.

Isang araw ka man lang
Labis ang kaligayahan mong dulot
Nagagawa mong magkapatawaran
Ang ibang tao na mayroon alitan.

Pasko araw ng kapanganakan ng diyos
Hatid mo sa tao ay kagalakan
Ang diwa mo sana maging araw araw
Para ang mundo ay laging payapa.

Vizconde Massacre

2011-01-14T06:04:00.000-08:00

"Ang mga taong nagkakasala sa atin ay patawarin natin. Ngunit huwag nating kalimutan ang kanilang pangalan."

VIZCONDE MASSACRE
Ni: Arvin U. de la Peña

Hanggang ngayon ay usap-usapan pa rin ang Vizconde Massacre na nangyari noong 1991. Sa panahon na iyon ang ibang nakikita natin ngayon na mga gadget ay wala pa. Kagaya ng cellphone, ipon, ipad, laptop at kung anu-ano pa. Ewan ko lang kung may blog na noong nangyari ang massacre na iyon. Pero nakatitiyak ako na wala pang friendster, twitter, at facebook.

Nakulong ang inakusahan na si Hubert Webb at ang iba niyang mga kasamahan. Nagdusa sila sa kulungan. Maraming taon din na sa paggising at bago matulog ang makikita muna ay rehas. Hindi makatulog ng maayos kasi nakakulong nga. Ang hinihigaan ay ibang-iba kaysa sa bahay nila.

May kasalanan man sila o wala ay nararapat lang siguro na sila ay patawarin na. Mang Lauro Vizconde ngayon na sila ay laya na huwag ka na sanang maghangad pa na sila ay maibalik sa kulungan. Isipin mo na lang na hanggang doon lang ang sentensya nila at laya na ng tuluyan. Oo masakit ang mawalan ng asawa at mga anak. Pero dito sa mundo ang buhay natin ay hiram lang. Ang buhay ng iyong asawa at dalawang anak ay hanggang doon lang talaga. Kung hindi sila namatay sa massacre ay maaaring namatay sila sa ibang paraan. Maraming beses ng nangyari na may tao na kung iisipin talaga ay malabong mabuhay dahil sa insidente. Pero sila ay nabuhay pa rin. Kung bakit sila ay buhay pa rin sa kabila na malagim ang ginawa sa kanila iyon ay dahil hindi pa nila oras. Kailangan pa sila dito sa mundo.

Kung ang diyos ay marunong magpatawad, tayo din na tao lang dapat matuto din na magpatawad. Ang tao na nabubuhay sa nakaraan ay hindi mararating ang bukas na puno ng kasiyahan. Ang poot mo sa mga sangkot sa krimen kung sila nga ang gumawa kasi ang hatol ng korte suprema ay hindi sila ang gumawa dapat iwaksi mo na.

Tumulad sa ibang tao na sa kabila na may krimen na nangyari sa pamilya ay nakapag move on. Kinalimutan ang nangyari at hinarap ang mga hamon sa buhay na puno ng pag-asa. Dahil kung patuloy silang magkikimkim ng sama ng loob sa may kagagawan ay patuloy lang masasaktan ang kanilang sarili.

Habang Buhay

2011-01-09T05:46:00.000-08:00

"Napakasarap ng pakiramdam kung sa dami ng kasabayan mo sa panliligaw sa gusto mo ay ikaw ang pinili niya. Higit na masarap kung sa lahat ng pagkakataon ay kanya ka pang ipinagtatanggol."
HABANG BUHAY
Ni: Arvin U. de la Peña

Hindi ako ang magaling mong manliligaw
Nakapagbibigay sa iyo ng kung anu-ano
Pero sa kabila ng kasimplehan ko
Pinili mo ako na siyang mahalin.

Binalewala mo ang maaaring magandang buhay sa iyo
Ako ang pinakisamahan mo
Sa kabila na ang pagsasama natin
Kailangan na kumayod ng husto para mabuhay.

Buong puso mo akong tinanggap
Hindi ka nag alinlangan
Hindi ka nakinig mga payo ng magulang mo at kapatid
Sa simula pa lang ayaw na sa akin.

Walang pangamba kang naramdaman
Baka ikaw ay itakwil at talikuran
Ipinaglaban mo talaga sa kanila
Ang pagmamahal ko sa iyo.

Mahal ko makakaasa ka kung ano ang nagustuahan mo
Habang ako ay nanliligaw pa lang sa iyo
Hanggang pagtanda natin ay hindi mag iiba
Pag ibig ko sa iyo ay habang buhay.

Salamat Mundo (happy 2nd blog anniversary)

2010-10-08T05:23:00.000-07:00

October 8, 2008 ng gawin ko ang blog kong ito na www.arvin95.blogspot.com at kung bakit may 95 na numero ay dahil ng makita ko ang cellphone na nokia n95 ay ginusto ko ang magkaroon ng ganun. Sayang nga lang hanggang ngayon hindi ko pa iyon nakamit. Namahalan kasi ako sa presyo at iba na lang ang binili ko. Ito din po ang pangalawa kong blog. Ang una ko po kasing blog ay mahaba talaga. Pangalan ko, buong middle name, at apelyedo ko. Tumakbo po ang blog kong iyon mula June 28, 2007 hanggang August 21, 2008. Tapos hindi na ako nag post doon. Pero hanggang ngayon ay makikita pa rin ang blog ko na iyon. Paminsan-minsan ay tinitingnan ko pa rin. Sabi ng bestfriend ko ay mahaba daw ang blog ko kaya ayun naisipan kong paiksiin at ito na nga iyon. Nang magawa ko ito ay post agad ako ng post ng mga sinulat ko mula sa una kong blog, copy paste ko. At ngayon pong araw na ito ay second anniversary ng blog ko. Parang kailan lang at ito nakadalawang taon na. Bilang pangalawang taon na ng blog ko ay ito na rin po ang last post ko para ngayong taon. Muli po akong magpopost siguro sa susunod na taon pa o kaya sa 2012, hehe. Basta matatagalan bago ako uli mag post. Sa mga nakilala ko dito sa blog na mga tao ay maraming salamat sa pagtangkilik niyo sa blog kong ito. Sana sa pagbalik ko sa pag blog ay aktibo pa rin kayo. Isa lang ang masasabi ko, "mamimiss ko ang pagpunta-punta sa ibang mga blog at pag-iiwan ng mensahe sa cbox/shoutbox na pare-pareho lang."

SALAMAT MUNDO
Ni: Arvin U. de la Peña

Salamat sa iyo mundo
Kami ay naririto nabubuhay
Magulo ka man minsan
Patuloy pa rin nakikipagsapalaran.

Hindi kami bumibitiw sa iyo
Hanggat kami ay mayroon pang hininga
Pinipilit namin na mabuhay
Kahit na ba maghirap muna.

Wala kaming reklamo sa iyo
Kahit na ng mamulat ang isipan
Ang buhay sa iyo ay hindi pantay.
May mayaman at mayroong mahirap.

Mundo ko, mundo namin
Ikaw ay aming mahal na mahal
Kalikasan mo ay malaking tulong sa amin
Marami ang nakakaraos sa buhay dahil dun.

Hindi talaga kami magsasawa sa iyo
Patuloy ka naming tatangkilikin
Hindi ka namin kamumuhian
Dahil ang mabuhay sa iyo ay minsan lang.

Note: Sa 1 and 2 na comment ay mabasa po ang 112 bloggers na labis kong pinapasalamatan ngayong taon.

Blog

2010-09-30T18:00:00.000-07:00

Unang-una ay advance happy birthday kay Yen. Birthday niya po sa October 8, 2010. Siya po ang may blog na www.business-ito.com, www.2timersally.com, www.curious-b-b.com, at www.recyledthoughts.blogspot.com. Ngayon ko na lang siya batiin kasi wala ng space para sa pagbati ko ng happy birthday ang pangalan niya para sa major major shocking kong ipost sa October 8, 2010. Yen, advance happy birthday talaga sa iyo.

"Thank you..is all I can say..as a sign of my appreciation for all of your kindness, sweetness, thoughtfulness, and for being good to me..Hope nothing will change."

BLOG
Ni: Arvin U. de la Peña

Pansamantala muna kitang iiwan
Hindi dahil sa ayoko na
Kundi ang pagtalikod sa iyo
Kaunting kasiyahan sa akin.

Ilang taon din akong nabaliw sa iyo
Minsan nalilipasan pa nga ng gutom
Sadyang sa buhay ng bawat tao
Dumarating ang pagkasawa sa kahit na ano.

Sa iyo ay napakarami kong nabasa
Nakita at ikinamanghang mga larawan
Habang ang mga iba doon
Sa panaginip ko lang magagawa at mararanasan.

Hindi ko man muna makita
Mga nakasama ko sa iyong daigdig
Sila ay mananatili pa rin sa aking alaala
Paminsan-minsan ay iisipin.

Sa huli ang masabi ko ay salamat sa iyo
Sa madalas na naging kapiling ko ikaw
Sa makabuluhan kong paglalakbay sa mundo mo
Palagi akong nakapag-iisip ng isusulat.

Jueteng Scandal

2010-09-26T04:42:00.000-07:00

Noong nakaraang taon ay naging napakalaking balita ang nangyari sa Pilipinas. Iyon ay dahil sa bagyong Ondoy. Eksakto isang taon ay ipost ko din dito sa blog ang isang malaki ring iskandalo na nangyari na naging mainit ang usapin at ito ay ang tungkol sa jueteng.
JUETENG SCANDAL
Ni: Arvin U. de la Peña

Retired Archbishop Oscar Cruz ano ba ang motibo mo para isiwalat ang tungkol sa jueteng. Hindi naman ang mga tumataya na tao humihingi sa iyo ng pera na pangtaya bakit ikaw ang nahihirapan. Sa ginawa mo naging mainit tuloy ang usapin sa jueteng dahilan para mag ingat ang mga tao na ang kabuhayan sa jueteng. Mag ingat na hindi mahuli. Halimbawa na lang matigil ang jueteng. Saan naman maghahanap-buhay ang nabubuhay na sa jueteng kung iyon lang ang paraan para sila ay mabuhay. Isipin mo sana na mga tao rin ang maapektuhan kapag nangyari ang hangad mo na matigil ang jueteng. Pero malabo po sa akin na matigil ang jueteng dahil matagal na iyan. Parang trade mark na ang jueteng sa mga tao na mahilig tumaya.

Retired Archbishop Oscar Cruz matanong po kita. Saan po ba napupunta ang mga nagiging donasyon sa simbahan. Ang mga pera na nakukuha sa mga thanks giving mass o kung ano pa. Na sa ngayon kapag ikaw ay nagpa misa sa simbahan halimbawa na lang mag pa thanks giving mass ka ang bayad ay 150 pesos. Malaking pera po talaga ang nakukuha ng isang simbahan lalo na kung matao ang lugar at madami ang sumisimba. Ang pera po ba ay sa pari lang napupunta pagkatapos pagkunan ng para sa pagkain o ano pa na gastusin sa simbahan. Kung bakit ko natanong ay dahil wala po akong alam parte doon sa kung saan napupunta ang pera. Kasi sa halos araw-araw ko na pagbabasa ng diaryo ay palagay ko hindi pa ako nakabasa na mayroon charitable insititution ang simbahang katoliko. Hindi pa ako nakabasa na halimbawa na lang ang isang tao na may malubha na kalagayan ay tinulungan ng simbahang katoliko sa pagpapagamot. Pero may mga tao na po na dahil sa jueteng ay may pinagamot sila. Iyon ay dahil nanalo ng medyo malaking pera dahil sa jueteng. Pero siyempre malapit na kamag-anak lang siguro nila ang pinagamot o kaya kasamahan sa pamilya.

Retired Archbishop Oscar Cruz kung halimbawa matigil na ang jueteng palagay mo ba ay maiibsan ang mga pilipinong nagugutom sa kahirapan? Lahat ng pilipino ay makakakain na ng tatlong beses isang araw at kung ano ang gusto nila ay mabibili nila. Hindi ganun ang mangyayari dahil kapag nawala ang jueteng sa lugar na may nag ooperate ng jueteng ay lalong dadami ang maghihirap. Kung bakit ko ito nasabi ay saan pupunta o kukuha ng mapagkukunan ng pera ang mga tao na nagkakaroon ng pera ng dahil sa jueteng kung dahil sa jueteng lang ang paraan para sila ay kumita. Kung jueteng ang paraan ng ibang mga tao para mabuhay ay dapat hayaan sila. Ang mahalaga ay kumikita sila. Hindi naman sila namemerwisyo ng kapwa tao. Ang isang tao ay tumataya kapag may pera lang naman na pangtaya. Kung walang pera ay hindi naman iyon tataya.

Retired Archbishop Oscar Cruz sa mga lugar po na may jueteng ay tiyak din po na may mga tao na nagbibigay ng donasyon sa simbahan ng pera na galing sa jueteng. Kapag natigil ang jueteng kawawa ang mga maliliit na tao na iyon ang kabuhayan nila. Sa mundo ay kanya-kanya tayo ng buhay. Kanya-kanya rin ng uri ng pamumuhay. Dapat unawain ang uri ng kanilang pagkatao. Ang hirap kasi sa ating mga pilipino mahilig tayong makialam sa buhay ng ibang tao. Tapos kung tayo naman ang pinakikialaman ay magagalit. Hindi na uso sa ngayon ang magpa ka santo o banal ang isang tao na hindi gagawa ng hindi maganda o magsusugal. Kawawa ang isang tao kapag nahuli ng jueteng na walang pang piyansa. Baka siya ay makulong pa at hindi makalaya. Pero kung malaking pagkatao o malaking isda ang mahuli ng dahil sa jueteng ay makakalaya din. Unfair po iyon. Ang dapat ituwid ay dapat maging patas ang hustisya maging mayaman man o mahirap. Kapag mayaman o maimpluwensya ang lumabag sa batas ay minsan naaabsuwelto pa. Hindi nakukulong. Pero kung mahirap lang na tao at walang mga koneksyon ay put in jail agad. Dahil ang jueteng sa akin ay matuwid iyon na pamamaraan ng mga tao para mabuhay na doon sila sa jueteng umaasa. Dapat unawain sila.

Retired Archbishop Oscar Cruz ang jueteng po ay naging malaking parte na sa buhay ng mga tao na naninirahan sa lugar na may jueteng. Masakit po sa kanila iyon na basta na lang mawala. Dahil kahit paano ay nagkakaroon din sila ng pera dahil sa jueteng. Kapag matigil sa kanilang lugar ang jueteng ay baka ang mga tao na nagtratrabaho sa jueteng ay sa droga naman sila tumuon ng pansin. Alin ang mas malala. Ang tao ay tumuon sa droga o sa jueteng para sila ay kumita ng pera.

Retired Archbishop Oscar Cruz kung matigil ang jueteng palagay mo ba ay uunlad na ang bansang Pilipinas? Magkakaroon na ang mga tao ng masaganang pamumuhay dahil wala na ang jueteng na sugal. Aasenso na ang bayan ni Juan dahil wala na ang jueteng. Ipalaganap niyo na lang sana na ang mga tao ay mapalapit lalo sa ating panginoon. Dahil sa ngayon karamihan na mga tao ay parang hindi na malapit ang puso sa ating panginoon. Hindi iyong tungkol sa jueteng ang isiwalat niyo. Pagkat walang saysay rin iyan. Ilang presidente na ang umupo sa malakanyang pero hindi nasugpo ang jueteng. Hanggat ang tao ay mahilig magsugal ay magsusugal talaga.

Retired Archbishop Oscar Cruz kung kayo ay may pinagkakakitaan maging ito man ay legal o illegal tapos mabubulabog ay matutuwa po ba kayo. Siyempre hindi di ba? Mas mabuti pa na ang imungkahi o isiwalat ay maging legal na lang ang jueteng para may income pa ang gobyerno. Kasi wala rin naman pinagkaiba ang jueteng sa ibang sugal na kung tawagin ay game of chance. Ang pagtaya sa lotto ay sugal din naman. Kaso ang lotto ay legal.

Retired Archbishop Oscar Cruz para sa akin kung matitigil ang jueteng ay madaming pamilya ang maaapektuhan. Ewan ko lang kung mas madami pa kaysa sa naapektuhan sa nangyaring Bagyong Ondoy. Kasi ang jueteng laganap sa madaming lugar.

Retired Archbishop Oscar Cruz sa huli ang masabi ko lang ay good luck sa pagsiwalat mo tungkol sa jueteng. Sana hindi ka mabigo sa kagustuhan mo na mangyari ng tungkol sa jueteng. Pero pumasok sana sa isip mo na dahil sa ginawa mo ay may mga tao na nasaktan. At iyon ang mga tao na sa jueteng ang kabuhayan. Hindi ko alam kung makokonsensya ka kapag nalaman mo na ang mga tao na sa jueteng umaasa ng pang araw-araw na pagkain ay wala na silang makain kung mawala na ang jueteng. At siguro ang mga tao na maaapektuhan kung mawawala ang jueteng ay mababawasan na ang pagtitiwala sa mga nasa simbahan. Dahil sa ang tunay na alagad ng diyos ay hindi dapat nananakit ng kapwa.

Pagtalikod

2010-09-21T07:17:00.000-07:00

"There are things that we never want to let go of, people we never want to leave behind. But keep in mind that letting go isn't the end of the world, it's the beginning of a new life.

PAGTALIKOD
Ni: Arvin U. de la Peña

Matagal bago ko kayo makita uli
Pero hindi kayo mawawala sa isip
Dahil kahit sa di maipaliwanag na dahilan nagkakilala
Naging malaking bahagi rin kayo.

Sa lungkot at saya nagdadamayan tayo
Sa mga salitang binibitawan
Nagbibigay ng inspirasyon at sigla
Maging matatag sa pagharap sa hamon ng buhay.

Kanya-kanya tayo ng ipinapakita
Kung anu-ano ang ibinabahagi
At sa bawat tumitingin sa handog
Kanya-kanya rin ang opinyon.

Sa ginagalawan natin ay batid
Walang nananatili habang buhay
Dahil bago pa man tayo nagsimula
Ang ibang nauna sa atin ay tumigil na.

Madami akong natutunan sa inyo
Siguro ganun din kayo
Alaala man lang ang matira sa atin
Malaking karangalan iyon sa akin.

Sanggol (by request)

2010-09-16T18:03:00.000-07:00

"Noong October 7, 2009 ng ipost ko ang isang tula na Sa Tamang Pagkakataon (by request) ay may nagrequest sa akin na siya ay gawan ko ng tula. Halos isang taon din bago ko napagbigyan ang request niya. Nakakahiya nga sa kanya kasi mas nauna ko pang napagbigyan ang iba kaysa sa kanya gayong nauna siya na magrequest. Ito po ang naisip kong isulat para sa request niya. Narito po ang sinabi niya at ang mga blog niya."

chubskulit said...: Love the last line! ang bait mo namang makata! Next time ako naman gawan mo ng tula hehehe..

http://www.meetourclan.com/
http://www.mycountryroads.com/
http://chubskulit.bravejournal.com/
http://www.obstaclesandglories.com/

October 8, 2009 1:47 AM

SANGGOL
Ni: Arvin U. de la Peña

Bigyang buhay ang isang sanggol
Huwag itapon sa kung saan
Tumulad sa mga hayop
Inaalagaan ang kanilang mga supling.

Isipin mo kung paano ka rin binuhay
Inalagaan hanggang sa lumaki
Tandaan mo na kung mayroon sarap
May hirap din na nararanasan.

Huwag ka mahiya sa mga sasabihin
Harapin mo mga panunumbat nila
Mauunawaan din nila nangyari sa iyo
Pagdating ng takdang panahon.

Huwag isipin ang sarili mo lang
Pahalagahan mo ang ibang buhay
Lalo kung ito ay anak mo
Sa iyong sinapupunan nagmula.

Lasapin kung paano maging ina
Nag-aaruga ng kanyang anak
Pagkat sa pagtanda ng isang tao
Kung may anak ay siya naman ang aalagaan.

Andi

2010-09-09T07:37:00.001-07:00

"Siya po si Andi Eigenmann, ang gumanap sa teleserye na Agua Bendita. Ang kanya pong magulang ay sina Jaclyn Jose at Mark Gil na kapwa artista."

ANDI
Ni: Arvin U. de la Peña

Salamat sa makabuluhan mong pagganap
Sa isang karakter na dalawa ang pagkatao
Lumutang lalo ang galing mo sa pag-arte
Isa ka talagang lahi ng artista.

Nagwakas naman ang iyong pinagbibidahan
Bawat gabi ay para ka pa ring bida
Dahil pagkatapos ng gabi ay umaga
Na awit na napapakinggan sa naging palabas mo.

Lalo ka pa mang sumikat
Tangkilikin bawat maging pelikula mo
Hindi sana lumaki ang iyong ulo
Pagkat hudyat iyon para unti-unti kang kamuhian.

Panatilihin mo pagiging simple lamang
Marunong makisalamuha sa mga tagahanga
Dahil ang isang tunay na artista
Nakikipag kapwa kahit walang camera.

Umibig ka man ng isa ring artista
Siguraduhin mo sanang hindi ka paglalaruan lang
Iiwanan pagkatapos makuha ang gusto sa iyo
Dahil kahit paano ako ay masasaktan.

Intsik

2010-09-01T07:14:00.000-07:00

"Ito ay hindi naman patungkol sa lahat na mga Intsik. Dahil naniniwala pa rin ako na mayroong mga Intsik na nakakaunawa sa nangyayari sa buhay. Katulad na lang ni Jackie Chan."

INTSIK
Ni: Arvin U. de la Peña

Ang droga ang sumisira sa buhay ng tao. Dahil kapag ikaw ay lulong na sa droga ay nawawalan ng direksyon ang iyong buhay. Napakasakit na dito sa ating bansa na Pilipinas ay marami ang adik. Shabu, cocaine, marijuana at kung ano pa na droga. Dahil sa droga maraming pinoy ang nagiging magnanakaw. Maraming pinoy ang gumagawa ng masama matugunan lamang ang kanilang pangangailangan sa droga. Ang iba ay pumapatay pa ng tao dahil lang sa droga. Marami na ring pilipino ang namatay ng dahil lang sa droga.

Kung nanonood kayo lagi ng news sa tv o kaya nagbabasa sa mga diaryo kadalasan kapag may malaking droga ang nareraid o nahuhuli ng mga pulis ang may-ari ng droga ay isang intsik. Hindi lang isa kundi marami pa. Masuwerte kung nakakatakas ang instsik sa pag raid. Dahil sa mga intsik na iyon na nagdadala ng droga sa ating bansa ay maraming pilipino ang nalulong sa droga.

Sa nangyaring hostage kamakailan na may mga intsik na namatay ay nagalit o namuhi ang mga intsik sa mga Pilipino. Ang kapal naman ng mukha na sila ay magalit o kaya mamuhi sa mga Pilipino. Kung bakit sinabi ko na makapal ang mukha ay dahil hindi ba nila naisip na marami ring mga intsik ang nagwasak ng buhay ng mga Pilipino. Iyon ay dahil sa mga droga na dinadala nila rito sa Pilipinas. Ang namatay na intsik sa nangyaring hostage kamakailan ay 8 lang. Pero ilan na ba ang Pilipino na namatay dahil sa mga droga na dala ng mga intsik dito sa Pilipinas. Hindi na po mabibilang. Napakarami nang namatay ng dahil sa mga droga na dala ng mga intsik. Higit sa lahat ay maraming pamilya ang nawasak dahil sa droga nilang dinadala sa dito sa Pilipinas.

Isipin din sana ng mga intsik na dahil sa kanilang lahi ay may mga Pilipino na namamatay. Hindi lang ang sa mga kababayan nila ang kanilang isipin. Dahil unfair talaga iyon para sa side ng mga Pilipino. Kinokonsente ba nila ang kanilang mga kababayan na huwag magdala ng droga sa Pilipinas? Kung ginagawa nga nila iyon ay salamat. Pero bakit hanggang ngayon ay may mga droga pa rin na mula sa kanila.

Ang mga Pilipino ay sadyang matulungin sa kapwa tao. Dahil kahit nga sa droga na masama ang epekto ay nakikipagtulungan pa sa mga intsik. At bahala na kung masira man ang buhay nila. Hindi nila puwedeng sabihin na hindi makikipagtulungan ang mga Pilipino para mabigyang linaw ang imbestigasyon sa nangyaring hostage. Dahil hindi mangyayari iyon.

Maunawaan sana ng mga intsik na ang buhay ng kanilang mga kababayan ay hanggang doon na lang. Hanggang sa araw na lang na iyon. Dahil naniniwala ako na kung oras mo na ay oras mo na talaga. Kung nakatadhana na ikaw ay mamamatay ay mamamatay ka talaga sa araw na iyon. May mga tao nga na nakaupo lang at walang sakit ay bigla na lang mamamatay dahil tinamaan ng ligaw na bala. Kung hindi nahostage ang tourist bus na iyon ay maaari pa rin silang mamatay kasi oras na nila. Puwede na mamatay dahil nabangga o kaya nahulog sa bangin.

Sa huli ang masasabi ko lang ay nangyari na iyon. Hindi maganda ang magsisihan at magturuan kung sino ang dapat na managot. Dahil kahit ano pang gawin ay hindi na maibabalik ang buhay na nawala. Para sa mga intsik ay tanggapin na lang ang nangyari na iyon para sa inyong mga kababayan. Para naman sa mga Pilipino ay maging patas sa paghusga sa isang tao na nagkasala sa batas para walang nagrereklamo.

Desisyon

2010-08-27T07:32:00.000-07:00

"Dahil sa mga napapanood sa tv at nababasa sa diaryo tungkol sa nangyaring hostage kamakailan sa Qurino Grandstand ay naisulat ko ito. Ngayon kung may mali man dito ay kayo na lang ang bahala na magtuwid. At humihingi po ako ng paumanhin dahil doon."
DESISYON
Ni: Arvin U. de la Peña

Bawat isa sa atin ay may mga desisyon sa buhay. Minsan ang ating desisyon ay pabor sa mga nakakakilala sa atin. Ngunit may mga desisyon din na hindi sang-ayun ang karamihan. Lalo na kung ang desisyon ay nakakasakit ng tao. Napanood ko sa tv at nabasa din sa diaryo ang tungkol sa nangyaring hostage taking na ang nang hostage ay si former Senior Inspector Rolando Mendoza. Para sa akin ay ginawa niya lang ang panghostage dahil hindi niya matanggap na siya ay wala na sa serbisyo. Ang kanyang pinaghirapan mula ng maging pulis ay balewala na lahat dahil siya ay na dismiss na sa pagka pulis. Higit sa lahat ay wala siyang makukuhang mga benipisyo na sa susunod daw na taon ay maari na siyang mag retire.

Sa nabasa ko sa diaryo ang kanyang naging kasalanan kasama ng apat pa yata niyang kasamahan na pulis kung totoo man na ginawa nga talaga nila iyon ay maliit lamang kumpara sa ibang mga tao na malaki ang katayuan sa buhay pero hanggang ngayon ay hindi pa nahahatulan. Taong 2008 yata nangyari ang pag-akusa ng isang lalaki sa kanila na hinihingian daw ng 20,000 pesos at nilagyan pa ang bibig ng sachet ng shabu nina former Senior Inspector Rolando Mendoza. Tapos ayun naging mabilis ang pag-usad ng kaso nila at doon nadesisyunan na sila ay tanggalin sa serbisyo.

Kung si former Senior Inspector Rolando Mendoza ay isang General o kaya isang maimpluwensiyang politiko o kaya isang anak mayaman na marami ang koneksyon na malaki ang katungkulan sa gobyerno at nakagawa ng ganun na bagay ay palagay niyo ba ay madedesisyunan agad.Hindi ba hindi. Sa tingin ko ang batas na pinaglilingkuran niya ay hindi naging pantay sa kanya. May mga malalaking kaso ang nangyari na mas malala pa sa ginawa nila kung ginawa nga nila iyon na ang iba ay umaabot na ng sampung taon o lampas pa pero wala pa ring desisyon. Paano kung ang lalaki na nag akusa sa kanila ay masyadong sinobrahan ang pagsabi laban sa kanila para sila ay matanggal lang. Tandaan niyo na hindi lahat ng testigo ay nagsasabi ng totoo. May mga testigo nga na binabaliktad ang unang sinalaysay pagtagal dahil sa takot na sila ay balikan.

Simple lang naman ang hinihingi niya. Ang maibalik siya sa serbisyo at ng malinis ang kanyang pangalan. Dahil sabi niya hindi niya ginawa ang katulad ng sinabi ng nag akusa sa kanila. Pero hindi siya pinagbigyan. Puwede naman iyon na ibalik siya sa serbisyo at habang siya ay nasa serbisyo ay may kaso siyang nakabinbin. Pero hindi nga iyon ang nangyari dahil nahatulan agad siya at ng mga kasama pa niya sa pagka pulis.

Tawag din ng pagkakataon ang dahilan kung bakit niya nagawang mamaril na lang ng mga hostage. Kasi nakita niya sa tv na ang kapatid niya na isa rin pulis ay dinakip sa pag-aakala na siya ay kasabwat. Kung ikaw ay gagawa ng masama talaga ay makukuha mo bang idamay ang iyong kapatid. Sa obserbasyon ko ay hindi. Kung may ganun man ay bihira lang. Ang iba pa nga ay gumagawa ng hindi maganda para sa kapatid. Case to case basis lang iyon.

Sa mga tao na may galit kay former Senior Inspector Rolando Mendoza dahil sa ginawa niya ay huwag na kayong magalit sa kanya. Dahil hindi niya naman kagustuhan na mangyari iyon. Para sa akin ay mabait siya at mabuting tao. Dahil kung masama talaga siya ay hindi siya magpapakawala ng mga bihag.Ginawa niya ang pang hostage para mabigyan ng linaw ang kaso niya at ng malaman ng nakakaraming tao na sa tingin niya ay hindi siya dapat hinatulan ng ganun.

Sa huli ay masasabi kong si former Senior Inspector Rolando Mendoza na napatay dahil sa pang hostage ay isang bayani. Siya ay bayani para sa mga tao na nagkaroon ng kaso pero sa tingin nila ay hindi naging pantay ang batas sa kanila. Sila ay hinusgahan kaagad.

Ngayon tatanungin niyo ako bakit ko siya tinawag na bayani. Ito ang sagot ko sa inyo, "hindi ba halos lahat na mga bayani na nababasa sa libro ay may mga napatay dahil sa kanila o nadamay na tao bago sila naging bayani." Iyong lang po. Salamat.

Si Gulay

2010-08-22T06:58:00.001-07:00

"Ang inyong mababasa ay mula pa rin sa mapaglaro kong imahinasyon. Ang kuwentong ito na sinulat ko ay gawa-gawa ko lang. Umabot ng halos isang taon bago ko ito tinapos ng tuluyan."

Kung sumusubaybay kayo lagi sa blog ko siguro nabasa niyo ang sinulat kong tula na ang pamagat ay Kay Patola. Na isang blogger at ang tawag sa kanya minsan sa blog world ay gulay. Katext ko pa siya noon ng sabihin ko sa kanya na may sinusulat akong kuwento at ang pamagat ay Si Gulay. Sinabi ko sa kanya noon na siya ang iniisip ko habang sinusulat ko kasi ang tawag sa kanya sa blog world ay gulay nga. Hindi pa nangyayari ang Bagyong Ondoy noon ng inumpisahan ko itong isulat. Nang mangyari ang bagyong ondoy ay naging katext ko pa si Patola at sinabi niya rin sa akin na nag volunteer siya para tumulong sa mga nasalanta ng bagyo. Tapos ang sinulat kong ito ay itinigil ko pagsulat. Hanggang sa makalimutan ko na. Kasi tinamad na akong magsulat sa papel. Ang mga sinusulat ko na lang ay tula kasi sa cellphone ko lang ginagawa. At nito lang nakaraang araw ay napagpasyahan kong tapusin na ang kuwento na ito.

SI GULAY
Ni: Arvin U. de la Peña

Siya si Gulay. Iyon ang tawag sa kanya. Mula ng siya ay magkaisip. Kahit ang totoo niyang pangalan ay Georgia. Paano?, eh kasi sa likod ng bahay nila ay puro gulay ang tanim. Mga gulay na iyon ang ikinabubuhay nilang mag-ina. Sila lang dalawa dahil pinagbubuntis pa lang siya ay nilayasan na ang kanyang ina ng kanyang ama. Ang kanyang ina na lang ang nagpalaki sa kanya. Kaya nga si Gulay ay gustuhin man na mag-aral ay hindi puwede dahil walang pera ang kanyang ina. Pero kahit ganun ay marunong siyang magbasa at magbilang kasi tinuturuan siya ng kanyang ina.

Bawat umaga ay namimitas sila ng kanyang ina ng mga gulay para maibenta. Iba't ibang gulay ang nakatanim sa likod ng bahay nila. At madalas si Gulay ang nagtitinda. Nagbabahay-bahay si Gulay para ibenta ang kanyang dalang mga gulay. Pinipilit niya talaga na lahat ng gulay na dala ay maibenta. Para may sapat silang pambili ng bigas at ulam.

"Napakabait at napakasipag ni Gulay ano?", Ang sabi ni Aling Ensing kay Aling Petra. " Oo nga ano, sayang talaga at di siya kayang papag-aralin ng kanyang ina." Sana suwertihin din sila pagtagal para naman makaahon sa kahirapan, sambit pa ni Aling Petra.

Pagdating naman sa mga kababata niya si Gulay ay inaapi. Madalas laitin ng kanyang mga kababata lalong-lalo na si Macky at ni Junjun. "Gulay ang payat payat mo, payatot ka", sabi ni Macky. "Palibhasa hindi ka pa siguro nakakakain ng karne, sabi rin ni Junjun. Tapos maghahalakhakan na sila. Madalas gawin ang ganun sa kanya. Kaya minsan lang siya lumabas ng bahay. Madalas ay sa likod lang ng kanilang bahay siya. Kapiling ng kanyang radyo na de baterya at cassette. Wala kasi silang ilaw. Iyon ang madalas niyang gawin. Ang makinig ng mga kanta. Hindi siya masyadong nakikipaglaro sa mga kababata niya kasi pagsasabihan lang siya ng hindi maganda.

Isang gabi ay nag-uusap sila ng kanyang ina. Umuulan iyon at sa bahay nila ay may tumutulo pa na ulan dahil may mga butas na ang bubong ng kanilang bahay. "Inay bakit naging ganito ang buhay natin. Ibang-iba ang katayuan natin sa buhay kaysa sa iba na narito sa ating lugar. Parang tayo ang pinakamahirap. Sagot ng kanyang ina, "Anak iniwan kasi tayo ng iyong ama. Pagkatapos niya akong buntisin ay hindi na nagpakita. Hindi na rin ako pinag-aral ng aking mga magulang mula ng mabuntis ako. Tapos itong lupa at bahay lang na ating tinitirhan ang namana ko sa aking mga magulang na parehong namatay sa isang aksidente noong hindi pa kita pinapanganak. Kung bakit pagtitinda ng gulay ang naging hanap-buhay ko ay dahil ito rin ang hanap-buhay ng mga magulang ko noong buhay pa sila." Ganun ba ina?, natanong ni Gulay sa kanyang ina. Na sinagot naman ng kanyang ina ng " oo anak, sige matulong na tayo."

Kinabukasan habang nagtitinda siya ng gulay ay nakita niya ang nakadikit na amateur singing contest na ang kasali ay dapat 10 years old pababa at dapat sa kanilang lugar lang nakatira. Agad ay sinabi niya sa sarili niya na sasali siya. Inalam niya kung saan dapat magparehistro. Nang maubos na ang mga paninda niyang gulay ay agad umuwi siya sa kanilang bahay. Sinabi niya sa kanyang ina na sasali siiya. Hindi naman tumutol ang kanyang ina sa gusto niya. Agad din ay sinamahan si Gulay ng kanyang ina para magparehistro.

Araw-araw ay nagprapraktis si Gulay sa pag-awit ng kanyang aawitin na kanta. Sa tulong siyempre ng kanyang cassette. Inuulit-ulit niya ang pagpapatugtog at pagsabay sa kanta, Hanggang sa makabisado niya.

Isang araw bago ang patimpalak ay usap-usapan na ang mga kasali at papremyo na makukuha. Tumataginting na 10,000 pesos para sa mananalo pluz scholarship hanggang sa college. Nang malaman nina Macky at Junjun na kasali si Gulay agad ay minaliit nila ang kanyang kakayahan. "Si Gulay kasali,? eh wala naman alam kantahin iyon. Ang naririnig ko lang na kinakanta niya ay "tao po, bibili po ba kayo ng gulay," sabi ni Macky. Sumagot naman si Junjun, "baka ang kanyang kakantahin ay bahay kubo." Tawanan silang dalawa.

Gabi ng patimpalak ay madami ng tao sa paligid ng entablado para sumaksi. Sampu silang lahat na kasali. At si Gulay ang naging panghuli na aawit. Bawat umaawit ay ay pinapalakpakan ng mga tao. Hanggang sa umabot ng pang siyam. Nang tawagin na ang pangalan ni Gulay para umawit ang iba ay namangha. Lalo na iyong hindi alam na kasali siya. Umpisa pa lang ng pag-awit niya ay namamangha na ang mga tao. Bilib na bilib sila sa boses at galing ng pag-awit ni Gulay.

"I believe the children are our future
Teach them well and let them lead the way
Show them all the beauty they possess inside
Give them a sense of pride to make it easier
Let the children's laughter remind us how we used to be

Everybody's searching for a hero
People need someone to look up to
I never found anyone who fulfilled my needs
A lonely place to be
And so I learned to depend on me

I decided long ago, never to walk in anyone's shadows
If I fail, if I succeed at least I live as I believe
No matter what they take from me
They can't take away my dignity

Because the greatest love of all is happening to me
I found the greatest love of all inside of me
The greatest love of all is easy to achieve
Learning to love yourself, it is the greatest love of all

I believe the children are our future
Teach them well and let them lead the way
Show them all the beauty they possess inside
Give them a sense of pride to make it easier
Let the children's laughter remind us how we used to be

I decided long ago, never to walk in anyone's shadows
If I fail, if I succeed at least I live as I believe
No matter what they take from me
They can't take away my dignity

Because the greatest love of all is happening to me
I found the greatest love of all inside of me
The greatest love of all is easy to achieve
Learning to love yourself, it is the greatest love of all

And if by chance that special place
That you've been dreaming of
Leads you to a lonely place
Find your strength in love.

Nang matapos na si Gulay umawit lahat na nanonood ay pumalakpak talaga. Lalo na iyong mga tao na nakakakilala talaga sa kanya. Hindi sila makapaniwala na ang babae na laging nagbebenta ng gulay sa kanila ay mayroon ganung talento sa pag-awit.

Hawak na ng emcee ang papel para basahin kung sino ang mananalo ang mga tao ay hindi mapakali. Nagtatalo ang puso at isipan nila kasi marami rin ang magaling na umawit. Hanggang sa banggitin ng emcee ang pangalan na Georgia Saavedra bilang grand champion sa singing contest. Nang marinig iyon ni Gulay ay hindi niya mapigilan ang mga luha sa kanyang mata pati na rin ang kanyang ina. Napaiyak sila dahil sa tagumpay. Ang mga tao naman na lubos nakakakilala sa kanila ay naantig din ang damdamin sa pagkapanalo ni Gulay. Sina Macky at Junjun naman ay wala lang imik. Kasi ang babae na inaapi-api nila at laging sinasabihan ng hindi maganda ay siya pala ang magwawagi.

Napakinabangan ni Gulay ang napanalunan niya. Nakapag-aral siya hanggang sa makatapos ng kolehiyo. Hanggang sa siya ay makapagtrabaho. At unti-unti ay umangat na ang buhay nila. Hindi na sila naghihirap masyado pagdating sa pera. Pero kahit ganun na ang nangyari sa buhay nila ay patuloy pa rin ang pagtatanim ng mga gulay sa likod ng bahay nila para ibenta.

Katahimikan (by request)

2010-08-15T06:57:00.000-07:00

Muli ay may nagrequest na naman sa akin ng isang tula. At siya pa ang nagbigay ng pamagat. Dahil kaya ko naman ay pinagbigyan ko. Ginawa niya po ang pag request sa post kong Magkaribal (by request) dahil nag comment siya. Narito po ang sinabi niya.

mjomesa said...

pagawa naman ng tula tungkol sa

KATAHIMIKAN

August 8, 2010 6:36 AM

http://mjo-mesa.blogspot.com/

"Peace is not something you wish for; It's something you make, something you do, something you are, and something you give away."

KATAHIMIKAN
Ni: Arvin U. de la Peña

Kaguluhan na umiiral ay itigil na
Lasapin na ang kapayapaan
Huwag hayaan na masira pa ng lubusan
Pagkakaibigan at pagkakakilala na nangyari.

Katahimikan na ang pairalin
Ang galit at poot ay isantabi na
Pagmamahal sa isa't isa ang dapat mangibabaw
Iwaksi anumang sigalot na nangyari.

Sa ating ugat ay isang dugo lang
Dugong pilipino ang nananalaytay
Hindi maganda na mag away-away
Pag-ibig sa kapwa ang dapat ng isipin.

Magkaroon na ng takot sa diyos
Ang hiram na buhay ay pahalagahan
Dahil maaari iyon na mawala
Kung katahimikan ay balewalain.

Hindi pa huli ang lahat
Magkapatawaran na sa mga kasalanan
Bigyan na ng tuldok hindi magandang pagkakaunawaan
May maayos na kinabukasan ang naghihintay.

Mamamayan

2010-08-11T07:22:00.000-07:00

"Ang isang hindi maganda sa halalan ay dahil minsan pati buong lugar o barangay ay halos ang hangad ay makatanggap ng pera mula sa mga kandidato. Ang iba pa nga ay bago pa maghalalan ay nangungutang na ng pera at ang gagawing pambayad ay ang pera na bigay mula sa mga kandidato. Tinggan niyo sabado pa lang ng gabi o linggo dahil may namimigay na ng pera ay puno ng mga nag-iinuman ang mga videoke bar lalo na kung tapos na ang halalan. Higit sa lahat ang pamilihan ng bayan ay madami talaga ang mga mamimili. Ang ginagamit nila pambili ay pera na bigay ng mga kandidato para sakali ay souvenir na kahit paano ay may napuntahan ang perang natanggap mula sa mga kandidato."MAMAMAYAN
Ni: Arvin U. de la Peña

Sa nangyayaring halalan may ilang lugar
Hindi na importante sa mamamayan
Ang kalidad at dedikasyon ng kandidato
Para sa kanilang bayan.

Ang mahalaga ay mabigyan sila ng pera
At kung sino ang may malaking bigay
Iyon ang kanilang iboboto
Kahit pa hindi talaga karapat-dapat.

Wala silang pakialam anumang uri ng pagkatao
Ang isang tao na kandidato
Kahit pa nakakasuka ang imahe
Iboboto pa rin dahil sa pera.

Silang mamamayan ay walang pagsisisi
Kung hindi man maging maganda
Ang panunungkulan ng kanilang ibinoto
Dahil sila ay bayad naman.

At kung tawagin naman sila
Mga kalapit na lugar
Mamamayan na mga mukhang pera
Dahil ang boto ipinagpapalit sa pera.

Magkaribal (by request)

2010-08-07T07:06:00.000-07:00

"Sa pangatlong pagkakataon ay nagrequest po uli ng tula si Bambie dear. Ang una niya pong request sa akin ay ang sinulat kong Pagsubok. Sinundan ng sinulat kong Tula Para Sa Bata na request niya para sa kanyang anak na si Azumi. At ito po ang pangatlo niyang request sa akin. Ginawa niya po ang pag request sa post kong Noah. Ang request niya ay tungkol sa palabas na napapanood sa abs-cbn kapag gabi. Narito po ang request niya.

Bambie dear ★ said...

Musta na Kuya Arvin? DI ko pa napapanood ang Noah pero im sure maganda yan.. MInsan gawa ka naman ng tula ng Magkaribal hehe.. happy weekend

July 30, 2010 10:45 PM

http://www.labambita.com/

MAGKARIBAL
Ni: Arvin U. de la Peña

Ang kagustuhan mo ay pangarap ko rin
Hangad mo man iyon na makamit
Mas lalong nais kong maranasan
Gagawin talaga natin isa lang maging pinakasikat.

Ambisyon mo ay minimithi ko din
Sadyang hindi tayo magkakasundo
Sa industriya na ating ginagalawan
Mag-uungusan talaga tayo kung sino ang mauna.

Maaaring may masaktan sa atin
May umiyak at may lumuha
Pero batid nating dalawa
Mayroon mangyayari na ganun.

Palakpak sa iyo ay kaiinggitan ko
Ganun ka din kung ako ay palakpakan
Dahil tayo ay magkaribal
Sa popularidad na dapat sa isa lang.

Sa mata ng maraming tao
Kapwa tayo hinahangaan
Ngunit hindi tayo kuntento
Pagkat may karibal sa kasikatan.

Landas

2010-08-02T07:09:00.000-07:00

"Para matupad ang nais na kabutihan ng isang pinuno ay dapat makiisa tayong lahat sa kanya. Huwag tayong sumalungat. Bagkus ay samahan natin siya sa kanyang magandang adhikain."

LANDAS
Ni: Arvin U. de la Peña

Matuwid na landas ang aking tatahakin
Dahil sa simula pa man iyon na ang aking hangad
Walang maganda na kahahantungan
Kung sa baluktot na landas ako dumaan.

Kahit mahirap tahakin ang daan na matuwid
Pagkat marami ang hadlang
Pipilitin ko pa rin na makatawid
Alang-alang sa sambayanang pilipino.

Sa tulong ng aking mga kasama
Umaasa ako na mapagtatagumpayan ko iyon
Hindi ko bibiguin ang milyong pinoy
Na nagtitiwala sa aking kakayahan.

Samahan niyo sana ako
Huwag kayong lumihis sa likod ko
Para ang ating bansa ay umunlad
Lugmok na ngayon sa kahirapan.

Magkaisa na tayong lahat
Huwag ng pairalin pansariling interes
Gawin ang mithiing ikabubuti ng lahat
Lakad tayo patungo sa magandang pagbabago.

Noah

2010-07-29T18:29:00.000-07:00

May second giveaway contest po ang kaibigan na blogger na si Dhemz. I hope sumali po uli kayo. Malaman niyo po kung paano sumali sa blog niya. Puntahan niyo po siya sa blog niya na http://demcyapdiandias.blogspot.com

"Katulad ng sinulat kong May Bukas Pa, Santino, Kung Tayo'y Magkakalayo, at Agua Bendita na mula sa palabas sa abs-cbn ay ito naman uli ang ipapabasa ko sa inyo. Ang latest ngayon na napapanood pagkatapos ng TV Patrol. Ito ay ang teleserye na ang pamagat ay Noah.

NOAH
Ni: Arvin U. de la Peña

Hahanapin ko ikaw dahil anak kita
Kahit saan pa na gubat
Walang makakahadlang sa akin
Dahil ikaw ang bubuo ng aking pamilya.

Mababangis na hayop di ako matatakot
Kahit pa maging mga rebelde
Buo ang aking loob
Para sa isang katulad mo.

Wala ng makapipigil sa hangarin ko
Handa na ako anuman mangyari
Kahit pa ikapanganib ng buhay ko
Ang mahalaga sa akin ay mahanap ka.

Patawarin mo sana ako
Kung nalayo ka man sa amin
Hindi ko kagustuhan ang nangyari
Dahil sino ba naman ako para ka itakwil.

Noah, mahanap ko sana ikaw
Para bumalik ang iyong ina sa akin
Na ako ay kanyang iniwan
Sa pag-aakala na wala na akong pag-asa.

Munting Tahanan

2010-07-25T18:54:00.000-07:00

"Isa sa masakit na nangyayari sa buhay ng ibang tao ay iyong paglipas ng maraming taon ay hindi na titira sa bahay na kinalakihan. Kasi para sa akin ang lahat na mga nangyari at alaala sa bahay na iiwan ay mahirap palitan ng kahit anong halaga. Mas masarap isipin at balik-balikan ang mga pangyayari sa bahay kaysa napuntahan mo na mga magagandang lugar o tourist spot dito sa mundo. Inihahandog ko ang tulang ito para lahat ng tao na lumipat na o kaya lilipat na ng bahay na titirhan. Alam ko nakakalungkot ang tula na ito pero sana hindi kayo malungkot."
MUNTING TAHANAN
Ni: Arvin U. de la Peña

May araw na iiwanan ka na namin
Saksi ka sa aming paglaki
Ramdam mo ang mga iyak namin noon
Nang kami ay sanggol at musmos pa.

Hindi naman kami tumira sa iyo
Madalas ka pa rin namin maaalala
Lalo na kung kami ay makakakita
Nang isang tirahan ng tao.

Ganyan ka man lang
Masakit sa amin ang di na tumira sa iyo
Dahil kahit munting tahanan ka lang
Diyan kami namulat sa iyo.

Maraming bagyo kang kinaharap
Sa mga bagyo na iyon
Naging matatag ka talaga
Hindi mo hinayaan na mawasak ka.

Munting tahanan na nabuo aming munting pangarap
Salamat sa mga masayang alaala sa iyo
Nabubukod tangi ka na bahay
Kahit kailan hindi ka namin makakalimutan.

Tuwa

2010-07-24T07:57:00.000-07:00

"Bawat isa sa atin ay may pagsasawa rin sa kahit na ano. Kung noon ay gusto natin ang isang bagay o tao ay darating ang panahon na hindi na natin siya magugustuhan."
TUWA
Ni: Arvin U. de la Peña

Matutuwa ako kung hindi na kita makita pa
Isang tao na mayabang talaga
Kung makapagsalita akala kung sino
Parang hawak ang daigdig.

Sumisigaw kahit walang dapat ipagsigawan
Kumakanta kahit wala sa tono
Hindi pa maganda ang boses
Magpapansin talaga ang hilig.

Kapag binabatikos naman sa pinaggagawa
Lakas-loob pang pinagtatanggol ang sarili
Hindi maamin na mali talaga
Tingin sa sarili ay tama lagi.

Kapag may pera naman pinapakita pa
Sa mga nakakasalamuhang tao
Gayong ang pera na nasa kamay
Hindi pinagpawisan na makamit.

Kung may matutuwa man na makita ka pa
Iyong ay mga taong iniidolo ka
Sa mga gawa at kilos mo
Ngunit parang tuta kung sila ay ituring mo.